Deel 5

ik lag op mijn rug op het bed mijn handen onder mijn hoofd

zou met wilhelma en haar vader uit dineren

hij had vragen over ons had wilhelma mij gezegd

vragen die we samen zouden beantwoorden

dat leek haar het eerlijkste

ik al gewassen gekamd aangekleed een half uur te vroeg

probeerde de vragen te gissen

misschien wist wilhelma het misschien niet

moest ze mij niet inlichten

wou ze me schrik aanjagen

het kon over wikiBelgiumLaw gaan

ik had het project voorgelegd op ons platform

had geen feedback meer gegeven aan melchior

wilhelma zou het hem

melchior moest zelf inloggen kon hij zelf zien

het was toch geen klein kind

concentreerde me wat zou ik zeggen

welke onderwerpen zou ik aansnijden

wat zou ik niet aan zijn neus hangen

de telefoon ging over

mijn hand greep naar het toestel

ik keek niet wie belde verwachtte julia

enthousiast zei ik hallo

de stem klonk bijzonder agressief

ik keek op het scherm het nummer van een vast toestel

met wie spreek ik vroeg ik

niet met julia met de moeder

ik nam me meteen een andere positie aan

zat rechtop op het bed ging rechtstaan

mijn hartslag galmde in mijn borstkas het leek een lege kerk

ik moest niet denken ze belde voor een praatje zei ze

ze ging het me direct zeggen

op school hadden ze gedragsstoornissen aangetroffen

mijn dochter schreeuwde sloeg daarna weer rustig

leek zich niets te herinneren van haar uitvallen

ze werd eerst de schoolpsycholoog gestuurd

die had haar doorverwezen naar de kinderpsychiater

vijf hele namiddagen had hij haar in observatie genomen

de moeder kon haar om zes weer ophalen

de conclusie luidde schizofrenie

een tweede psychiater had een andere mening

het ging nog niet om schizofrenie maar veeleer borderline

hij hield niet van de labels het zijn geen vakjes

kon verergeren kon verglijden in de buurt van schizofrenie

ik slikte ik bleef slikken

welk normaal kind van zeven heeft die ziektes vroeg de moeder

met borderline schizofrenie ben je niet normaal zei ik

dat is het nu net tierde de moeder

besefte ik wel wat mijn aandeel voorstelde

ik dacht aan het aandeel van haar man

een beleefde man op een avond stond hij met een knuppel in zijn hand

normaal kon je dat ook niet noemen

wist de moeder daarvan

moest ik er iets over zeggen

wou het niet erger maken

priscilla had niet de genen van de echtgenoot van de moeder

ze had de mijne

ik had toch geen borderline

schizofrenie stel je voor

leef ik in twee werelden

heeft er geen wikiBelgium bestaan

enkel in mijn droom

de moeder geraakte uitgeraasd

hoor je me zeg eens wat

ik zocht naar woorden

zeg eens wat tierde ze

gooide er nog enkele scheldwoorden achteraan

de moeder gelooft ik ben slecht

de dochter heeft gedragsstoornissen

oorzaak gevolg werden omgekeerd bracht ik uit

ze begreep het niet

waar sloeg dit op

laat maar zei ik ik kon het zelf niet helemaal uitleggen

was te zeer onder de indruk

je dochter is opgenomen zei ze

knoop dat goed in je oren

mijn oren tuitten van haar gebrul

meneer mag trots zijn zei ze

snuif nog een lijntje

leg het nog eens uit op tv

leg maar eens uit voor de cameras over de instelling

ik haakte in

ik kan vanavond niet met jullie dineren

waarom niet vroeg wilhelma

ik verliet haar kamer

iets met mijn dochter zei ik voor ik de deur achter me dicht trok

nog geen vijf minuten later stond wilhelma in mijn kamer

wil je het me zeggen vroeg ze

nijp eens hard in mijn wang vroeg ik

dit deed pijn wikiBelgium bestond

wat scheelt er vroeg wilhelma

ik ging op bed liggen plaatste mijn kussen op mijn hoofd

geen volwassen manier om mij terug te trekken

later liep ik bij wilhelma binnen ze was er niet

ik ging terug in mijn kamer werd er gek

ik liep door de straten van antwerpen

bestelde een grote friet

speelde die gretig naar binnen

kotste die even gretig weer naar buiten

de muziek boenkte luid

ik wou mijn arm optillen

die kleefde aan de bar

het vuile nachtleven waarin ik me bevond

morris waar breng je me toch heen jong

hij hoorde me niet

ik riep het nogmaals in zijn oor tevergeefs

stomdronken stond hij de headbangen

morris kende twee wilde weken wat bezielde hem

hij joeg me mee in het nachtleven

elke avond opnieuw

elke avond opnieuw dacht ik

het kan niet zo laat worden als de dag voordien

elke avond zetten we in bij een concert meestal rock

dan hoppen naar een cafe

sloot het cafe dan een volgende bar

tot we naar huis strompelden

morris dronk sloten

ik snoof dronk ook aardig geen sloten

morris sliep een aantal keer in mijn bed

ik bleef soms bij hem in mijn eigen kamer

soms drong ik wilhelmas kamer binnen

in het beste geval was ze al op

werkte ze in de keuken

in het kantoor onder onze zolderflat kon ook

of wilhelma had nog een paar uur slaap

je stinkt zei ze dan

coke verdroeg ze beter dan alcoholadem

een nacht werd dieper dan de vorige

morris moest gaan zitten op een drempel

ik keek uit naar een taxi zag er geen

het werd licht de stad zou weldra in gang schieten

sommigen waren al in gang geschoten

schoonmaaksters op een bus

de borstels van schoonmaakwagens veegden cirkels

morris wat is dat toch met jou vroeg ik

geesten van het verleden zei hij in het engels

ik knikte ik had ook geesten

morris ik kenden elkaars geesten niet

we streden rug aan rug elk tegen een andere vijand

of beter

we vluchtten zij aan zij voor een ander roofdier

niets zo zalig als achternagezeten worden in een bos

men overtreft zijn eigen topsnelheid

takken bomen zoeven voorbij

in opperste concentratie waar men zijn voeten zet

de ademhaling onder controle trachten te houden

wanneer zijgt men uitgeput neer

het lijkt niet te gebeuren men weet het is onafwendbaar

twee weken lang gingen we tot op het bot

daarna waren we uitgeraasd

na drie dagen recupereren kwam wilhelma met me praten

niet preken zo slim was ze wel

haar praten was een verkapte preek

zo slim was ik wel

ik hoefde geen verkapte preek

zette me in egelstelling ni dieu ni maitre

ik was zelfs mijn eigen baas niet geweest

had ik kolo gehoord opgemerkt

ik zat naakt in de stoel

mijn gedachten ver weg zou men kunnen zeggen

ze waren niet ver weg ze bestonden niet

ik bestond urenlang als plant

wist zelfs mijn naam niet meer

geen zintuiglijke waarnemingen

geen commandos van mijn hersenen naar mijn ledematen

geen gedachten die zich aan zichzelf voeden

plant niets anders

kolo stootte met zijn hand tegen mijn voet

ik keek omlaag

hij probeerde de dweil om mijn voet heen te leiden

er lag urine op mijn stoel op de grond

het vocht had me verlaten ik had niets gemerkt

liet ik kolo mijn feces verwijderen dat was zijn opdracht niet

kon hij zoiets doen zonder me iets te zeggen

wou hij me niets zeggen

was ik het aanspreken niet meer waard

jawel hij richtte zich tot mij

je moet je wassen aankleden voor wilhelma terugkomt zei kolo

niet het werkwoord moeten stoorde me

de wilhelma connectie

voor hem zou ik me ook moeten aankleden

zij moest geeerd worden ik mocht me onteren

ik wil helemaal plant worden ik wil niet ongevraagd plassen

dat is iets anders

fuck kolo

fuck kolo riep ik uit

ik sloeg de dweil uit zijn handen

ging daarbij omvallen hij ondersteunde mij

raak me niet aan riep ik in mijn eigen taal hij begreep die niet

u moet gezonder gaan leven dit gaat niet goed met u zei hij

platitudes heb ik nooit afgekund

hij kon gaan schreeuwde ik uit

een moment lag er vertwijfeling op zijn gelaat

was hij ontslagen moest hij enkel vandaag vertrekken

hij wist het niet

hij zou de volgende dag gewoon terugkomen

zijn gezicht klaarde op

ik leende wilhelmas auto in die tijd

reed aan meer dan 200 kilometer per uur

ik wou een ongeluk wou eraan

het gebeurde niet

ik stuurde niet richting een paal

mozes ging niet naar de berg

de berg kwam evenmin naar mozes

wou ik dat mijn tijd kwam zou ik meer moeten doen

boetes kwamen er eerst niet

dan ineens vier

wilhelma betaalde

vroeg de autosleutels terug

de gecommuniceerde snelheden boezemden haar angst in

een kwartaal lang had ik van een auto genoten

het was ineens voorbij

ik ging niet minder uit niet rustiger leven

alles werd een zooi

ik overzag niets meer

wilhelma had geen vat meer op mij

de schoonmaakster van het advocatenkantoor bracht orde

hoe had ik het zonder haar kunnen redden

mijn situatie werd hoe dan ook zeer benard

het liep uit de hand

ik moest de controle herstellen

ik brak met wilhelma wilhelma brak met mij niet duidelijk

we brachten geen nachten meer bij elkaar door

ik kon de verantwoordelijkheid van een relatie niet dragen

alles op mijn schouders werd zwaar

ik moest er gewicht afhalen

met minder kilos zou ik misschien niet door de knieen gaan

blijf je hier wonen vroeg wilhelma

als je me er niet uitzet zei ik

ik keek haar aan

zij keek mij aan

je blijft hier

ben je zeker ja

moet je niet langer nadenken nee

dergelijke beslissingen neem je op je gevoel zei ze

je eerste gevoel is het minst bedrieglijke

haal je spuitwater voor me vroeg ze

ze las verder in fonseca

had ze meegebracht uit zuid amerika

een min of meer ordentelijk leven leiden werd mijn doel

een leven zonder dingen die ik niet aankon

mijn onderdak was verzekerd

mijn geestelijk toevluchtsoord ook

wikiBelgium het platform had ik zelf gecreeerd

was het iets reeels iets louter fictief

een plaats waar ik mijn gedachten heen leidde

soms wist ik het niet meer na de ramptelefoon van de moeder

ik probeerde overdag zoveel mogelijk tijd op wikiBelgium door te brengen

misschien zou ik s_nachts goed slapen

ik ging met mijn laptop ganse dagen naar de bibliotheek

las er boeken kranten zat meestal op ons platform

ik kende alle kamers van het grote huis

mengde me weer in de discussies

volgde wat er gebeurde

julia morris hadden een applicatie ontwikkeld

wikiBelgians konden elkaar punten geven

ik had de hoogste status van allen

het platform functioneerde veel beter

honderden kleine veranderingen verbeteringen

andere ontwikkelaars hielpen

leerlingen van een informaticahogeschool boden zich aan

hun leraar een wikiBelgian zonder ander leven

julia werkte niet graag samen met de andere wikiBelgians

ze laadde schetsen op

schetsen zoals ze die vroeger op de muur tekende

zij negeren me zei ze in het begin

geleidelijk deed ze meer inspanning zich uit te leggen

de samenwerking verliep vlotter

julia bleef hen de plebejers noemen

enkel in onze keuken

dan zoemde morris van de pret

julia wou niet langer voltijds met wikiBelgium bezig zijn

zoveel wisten we

een sollicitatiebrief schrijven ze stierf nog liever

een gepersonaliseerde pagina na inloggen schuifbalken

verbeterde indeling met tabbladen

ikzelf interesseerde me niet zo voor het gebruiksgemak

niet het verfijnen van de werking van het platform

de nieuwe toepassingsdomeinen zogen me naar hen toe

op wikiBelgium draaiden verschillende premature versies

acht nieuwe toepassingen

we zouden ze tegelijk ontwikkelen testen op punt stellen

dat voor een beperkte groep ik behoorde daartoe

beperkt nou ja elke functie honderd vijftig werkkrachten

ik behoorde tot alle negen

er zou gewacht worden met beslissen

eerst zou een testversie op punt gesteld worden

dan konden we live gaan met de nieuwe toepassing

dat konden we niet vooraf weten

iets als een vroeg vliegtuig bouwen

eerst knutselen in de garage

dan het resultaat bekijken beslissen

gaan we ons daarmee in de lucht wagen

niet te veel in eens

die gematigdheid stoorde me

wou het platform snel verder dan de aanvankelijke focus

wou stante pede veel meer dan de uitgaventoepassing

zoals amazon begonnen was met boeken intussen alles verkoopt

staten opereerden op krediet leken heel lang te kunnen doorgaan

ik keek het af van hen

ik bouwde krediet op

wist een visakaart te gebruiken zonder geld op die rekening

ging ermee naar een kleermaker

liet me lichtblauw ribfluwelen pak op maat maken

was duur de kleermaker liet zich betalen om de stof te vinden

de eurocrisis kreeg invloed op mijn leven

zelf leed ik niet door de crisis

ik leerde onbestaand geld te gebruiken

moest als roekeloze eurolanden de prijs betalen

kwam helemaal droog te zitten

ik had betaald tot het niet langer kon

een ongepast consumptiepatroon tot de laatste dag

toen had ik geld nodig

twee dagen lang beheerste de nood alle gedachten

had makkelijk bij wilhelma terecht gekund

ze stelde nooit vragen veroordeelde niet

met het laatste twee biljetten die me restten

nam ik een taxi naar mijn grootvader

taxichauffeurs in antwerpen hebben gps toestellen

veel beter dan de situatie in brussel

de chauffeur stelde het toestel in op platteland

heb je al eens een koe gezien vroeg ik hem

hij antwoordde niet

het werd een stille rit

in de verkaveling aangekomen rekende ik af

ik liep als in mijn kinderjaren om het huis heen

ik trof hem op zijn overdekt terras

met een jeugdprentenboek over de ijstijd

zijn krant moet hij voor die dag uit gehad hebben

al liep hij gebogen zijn houding bleef er een van trots

de rijzigheid

hij moet de grootste man van zijn generatie geweest zijn

hij begroette me vriendelijk

haalde een fles schuimwijn uit de koelkast

mijn ogen proberen af te houden van de steenpuist op zijn onderbeen

moest hij op zijn leeftijd nog korte broeken dragen

bedummelde borrelnoten uit een zakje met een elastiekje rond

het huis was nooit veranderd de stilte kraakte

ik naar het toilet

wist niet hoe het uit te houden

alles verliep gesmeerd

op een bepaald moment vroeg ik hem om geld

niet de direct

via een omweg

toen barstte de bom

moest hij mijn revolutie sponsoren

nee wou ik roepen mijn cokeverslaving

ik financier geen anarchisme zei hij

ik moest niet denken dat hij niet op de hoogte was

hij wist deksels goed wat ik aan het doen was

ik zou de bestaande orde omver werpen

de orde waar hij op de provincie 44 jaar aan had meegebouwd

dacht ik dit allemaal ongestraft te kunnen doen

hield ik rekening met hem

hij zou in de brokken delen

zijn pensioen zou afgepakt worden

ik keek hem aan hij bedroefde mij

oude mensen met jaren levenservaring

daar gaan ze zelf toch prat op

worden nukkige angstige bittere op zichzelf terug_geplooide wezens

ze zouden zijn pensioen niet afpakken zei ik

ze zouden hem nooit kunnen traceren

als mijn moeders vader had hij een andere naam

dacht ik dat hij daarmee buiten schot bleef

dat de functionarissen achterlijk zijn

de orde die hij had helpen bouwen bestond die niet misschien

twee tikken op de computer ze vonden hem

nog twee tikken en zijn pensioen ging in rook op

was ik de enige gedigitaliseerde

dacht ik dat soms

ik zuchtte

twee grootvaders ambtenaar twee ouders

wat kan een kind erger wensen

de beste medewerkers bevinden zich buiten de bedrijfsmuren

steeds meer is dat het geval

sommige ondernemingen zijn dat gaan beseffen

een staat kan het nog niet vatten

iemand anders moet het er in stampen

dan kan een overheid misschien iets leren

een vriendelijke leraar ben ik

voor mijn grootvader een revolutionair

goed dat zijn vrouw dat niet meer had moeten meemaken

ze zou er aan de angst onderdoor gegaan zijn zei hij

ik luisterde vol ongeloof

kon ik verantwoordelijk gesteld worden

voor de tweede dood van een al overleden iemand

ik wist volgens hem niets

waar was ik mee bezig

ik vond die opmerking op hemzelf slaan op zijn leven

ik ging opnieuw naar het toilet wat uithouding opdoen

hij wist alles dacht hij

wat ik tot mij nam wist hij niet heeft hij nooit geweten

hij voerde me terug naar antwerpen

ik stelde voor te rijden dat wilde hij niet

de negentigjarige trok zich aardig uit de slag met zijn oude honda

het rubber onder de motorkap was nog niet genoeg verstorven

de wagen deed het uitsteken rook naar ouderdom

elke keer dat hij op de gas drukte

gooide hij zijn lijf tegen de rugleuning

nu moest ik bij mijn oude grootvader om geld bedelen

voelde ik geen schaamte vroeg hij

ja had ik kunnen antwoorden schaamte maar niet tegenover jou

tegenover jou nooit

hij parkeerde zijn wagen aan de rand van een veld

stapte uit

ik bleef zitten voelde dat ik naast hem staan moest

ik verliet de auto zag het dan pas

boven het veld zwierf een zwerm vogels

geen tientallen geen honderden duizenden

grootvader had het opgemerkt

hij moest op de weg letten hij had het gezien

ik kon rondkijken ik had niets gezien

ze voeren in alle richtingen naar beneden

dan als een stofwolk naar boven

tijdelijk de vorm van een nucleaire wolk

een sliert trekt het geheel links naar beneden

als synchroon zwemmen maar geen ingestudeerd nummertje

even leken ze onze kant uit te komen

er werd op tijd een verticale beweging ingezet

grootvader ik stonden naast elkaar te genieten

elk op zijn eigen manier compleet verschillend

de oude man met de handen in de zij ik stijf van de coke

de pracht van de reusachtige zwerm overweldigde me

zoiets had ik nog nooit gezien

zwermen zijn van het mooiste wat er bestaan zei grootvader

ik stond er ongezond te lijken

ik ben bezig met zwermen zei ik mensenzwermen

hij keek me aan indringend niet lang

begreep hij mijn woorden mijn uitdrukking

ik weet het tot op de dag van vandaag niet

grootvader wandelde weer naar de auto

tien dagen later vond ik een brief in mijn brievenbus

hij had een aanzienlijk bedrag op mijn rekening gestort schreef hij

lamenteerde opnieuw over het gevaar van zijn pensioen

44 jaar op de provincie kon ik me dat voorstellen

wilhelma zorgde dat een bedankkaartje verstuurd geraakte

ik had dat zelf niet gekund

ze raapte duizend losse draadjes voor me op

ze had haarzelf een bedankbriefje in mijn naam kunnen schrijven

de moeder ontmoette ik op de werkplek

begin niets met een collega

een klassieker

een ticket naar de hel

een ongeval zonder gordels

vastgebonden in een kelder vol ratten

men kent de waarschuwingen

wat stond me te wachten ik moest het uitproberen

zij kwam uit het toilet terug zonder bh

niet de eerste keer

ik pretendeerde het niet te merken

ik zag het natuurlijk wel ineens meer spontaniteit

ze zat in een schuine hoek tegenover mij

in die tijd nam ik nog niets

mijn organen functioneerde beter dan ooit

kijk maar zei ze die dag ze hebben aandacht nodig

ik van de hand gods geslagen

mijn blik op het scherm gericht

kijk maar zei ze nog eens durf je niet

ik draaide mijn hoofd gaf de aandacht waar ze om vroeg

zij perforeerde papieren stak die in mappen

ik volgde het effect van de bewegingen

zo kunnen ze ademen zei ze

haar zware voetstap ergerde me tien keer per werkdag

ze werkte voor mij was getrouwd

die namiddag had ik mijn gedachten niet onder controle

de volgende weken weer wel

voor mij leek het alsof niets gebeurd was

het voorval vergeten

we stonden na een vergadering buitenshuis in de metro

hielden omwille van ons evenwicht dezelfde paal vast

zij met twee handen ik met een hand hoog

ze hebben verf nodig zei ze opeens

ik slikte wat bedoelde ze

een stop te vroeg sleurde ze me uit de metro

ze stapte een winkel binnen ik wist niet wat gebeurde

ze rekende af een doos waterverf een penseel

haar donkere jeans haar sjaal ze zag er heel normaal uit

in haar handtas attributen in haar hoofd excessieve plannen

ik drentelde naast haar achter haar zij ging een hotel binnen

het moest een peeshotel zijn

kamers voor een uur twee uur

hoe lang zouden wij krijgen

de stenen vloer bewoog niet onder haar voetstappen

dat stelde me gerust

in de kamer zette ze haar handen in mijn hemd

ze duwde me weg ze trok me dichter

ik haar speelbal

ze had een likje verf nodig zei ze

als ik maar niet aan haar kwam dat de voorwaarde

ik stemde in weigeren bestond niet in mijn hoofd

zij trok haar bovenkleren uit

ik keek haar nauwelijks aan

lag op bed staarde naar het plafond

zij deed water in het deksel van de verfdoos

legde zich toe op het evenwicht niets morsen

met voorzichtige stappen kwam ze richting het bed

plaatste het naast haar op een schaal van het nachtkastje

tot daar de praktische voorbereidingen

zij ging lang uitgerekt op het bed liggen

ik wilde ze vastnemen dat mocht niet

alleen het penseel raakt ze aan had ze gezegd

ik zat op mijn knieen haar heup tussen mijn benen

ik bediende me voornamelijk van purper

mengde wat zwart daarbij

vond haar ordinair wou haar met purper iets koninklijks geven

zwart stond voor de afgrond het einde

tekende een wirwar van gebogen lijnen

een organisch labyrint eindeloos dunne lijnen

een knoop die niemand kon ontwarren

een gangenstelsel zonder uitgang

ik tekende mijn eigen gevangenis

wist ik niet op het moment zelf

haar huid spande op van de kou

ze had haar ogen gesloten haar hoofd achterover haar mond licht open

mijn penseel bewoog traag

de lijnen gelijkmatig in kleur in dikte

het was laat geworden we schrokken

ze trok snel haar kleren aan

op ons kantoor hielden we voor er was niets gebeurd

de namiddagvergadering was ze geconcentreerd

ik mijn uiterste best doen mijn gedachten erbij te houden

ergens overrompeld

razend op mezelf

niemand zou die macht over me verwerven

de woede mocht ze ook niet merken

ik nam haar de volgende dag apart

niet voor herhaling vatbaar zei ik

vriendelijk de geijkte terminologie gans professioneel

ze drukte onbewogen haar spijt uit

de afgelopen weken kwamen dingen in haar los zei ze

ze kende die dingen niet

ze wist het bestaan er niet eens van af

hoe verwoordde ze het ik weet het niet meer

ik was geen uitverkorene eerder een toevallig slachtoffer

dat was de onuitgesproken boodschap

ik kan niet zeggen waarom de woorden sloegen op me in

weken gingen voorbij

ik vergat alles

niet vergeten ik dacht er niet meer aan

een vooravond we hadden het kantoor voor ons alleen

ik had het niet gemerkt de anderen waren weg

ik keek haar aan wou iets zeggen

kreeg mijn zin niet afgemaakt

haar grimas helemaal anders

haar gezicht vertrokken van de lust

enkele seconden volstonden ik bevond me in haar toestand

rende het gebouw uit

had mijn computer niet afgesloten bedacht ik eenmaal op straat

geen erg het scherm zou in slaaptoestand gaan

ik beschikte in die jaren over een klein arsenaal aan vrouwen

verlangde niets van hen

zij verlangden verschillende zaken van mij

interesseerde mij niet

wou hen slechts een ding geven

ze sliepen in mijn bed dat volstond voor mij

ik voelde mij een werkstuk voor hen

dat probeerde ik te voelen dat lukte aardig

ik nuttig voor sommigen omwille van een enkel motief

was het verveling van mijn kant

een gebrek aan interessantere uitlaatkleppen

met mijn collega was het anders

de seksuele spanning trilde tussen ons

de eerste twee keer kwamen mij nog over als ongelukken

sindsdien deed elk zijn best zich in te tomen

ze dreef me tot waanzin

ik sliep met twee andere vrouwen dacht aan haar

mijn medewerkster pas gehuwd onverklaarbaar

elke twee drie weken liepen we naar het peeshotel

we peesden niet echt

mijn medewerkster had altijd iets softs in gedachten

we lieten geen stoom af

we verhitten de pan verder

lust kan zich opbouwen

een elastiek uitgerokken tot zijn maximale lengte

trekt samen met grote kracht

haar man was op zakenreis

wij namen een kamer in een bekend hotel op het brouckereplein

we dronken champagne in ons ondergoed

we toasten opstaand op het bed

zij had een camera meegebracht

had die op een stoel gepositioneerd

ik had coke bij

rommel coke van mijn eerste dealer

eerste keer dat ik iets gekocht had

dat wisten we niet

we debuteerden tezamen

biljetten oprollen elkaar vertellen hoe

nog meer champagne drinken

na ons de zondvloed

niet denken aan wat de avond ons zou kosten

de volgende morgen deden we veel rustiger

we keken tegelijk op het schermpje van de camera

onze taferelen van de nacht voordien

ik wiste de beelden achteraf

daarna was alles over tussen mij en de moeder

de barometer gaf weer normale waarden aan

we bejegenden elkaar als collegas niets meer

enkele maanden later deelde ze me haar zwangerschap mee

ik trilde op mijn benen

mijn benen trilden op de meest onvoorziene omstandigheden

ik gaf de volgende dag een presentatie op het werk

stond te beven als een parkinson patient

de kleine hindernissen van elke dag leken bergen

ik dacht aan het zwangerschapsverlof voor mijn collega

zou een tijdelijke vervangster moeten zoeken

een vraag stelde ik niet

enkele dagen later was ze er niet meer

eerst was ze op ziekteverlof

ik probeerde het na te rekenen

wanneer had ik met haar geslapen

welke dag juist

ik wist dat niet meer

mijn leven bleek er een te zijn zonder mijlpalen

de ene dag verschilde niet van de andere dag

week acht niet van week dertien

was er ooit al een kind voortgekomen uit zo veel lust

uit zo weinig liefde

de vraag hield me in afwezigheid van mijn collega bezig

zou ik proberen dat gebrek aan liefde goed te maken

had ik mezelf deze taak opgelegd

wanneer kwamen morris julia wilhelma achter mijn gebruik

kwamen ze er elk apart achter

lichten ze mekaar in

wanneer hoeveel ik tot mij nam

wanneer ging ik echt veel gebruiken

ik kon dat niet wegstoppen

ik probeerde het niet

niemand ervoer een probleem in mijn functioneren

mijn lichamelijkheid was er anders door geworden

voor en nadelen

mijn cokegewoonte zou invloed hebben op mijn schrijfwijze

dat gebalde zei julia dat ritme met te veel beats per minuut

gedachten willen door geen leesteken onderbroken worden

het gevoel nooit tijd genoeg

enkel heden geen toekomst

de toekomst zou toch nooit komen

wikinomics vertrekken van de premisse van harmonie consensus

algemene instemming hangt in de lucht dat is het gevoel

niemand stelt zich koppig op

iedereen overstijgt zijn eigen opvattingen

adam smiths onzichtbare hand vertrekt van het eigen profijt

bij wikinomics staat een collectief doel voorop

iedereen doet zelfonderzoek hoe kan hij bijdragen

consensus als haalbaar doel zorgt voor redelijkheid

mensen ontdoen zich zelf van hun extreme opvattingen

hun particulariteit leggen ze af bij het inloggen op het platform

op het platform worden ze beoordeeld op hun inschikkelijkheid

niet op de kracht waarmee ze de hielen in het zand zetten

je plaatst je eigen opvatting dicht bij het middelpunt

bij de vermoedelijke ligging ervan

eigen opvatting wordt een relatief begrip

eigen opvatting is altijd een relatief begrip geweest

een eigen mening is altijd de resultante van omgevingsfactoren

wikinomics is een andere set van omgevingsfactoren

andere soorten eigen opvattingen komen tot stand

de premisse van harmonie consensus kent gevaren

er kunnen blinde vlekken ontstaan

punten waar niemand in de groep naar durft wijzen kijken

dit heb ik in mijn periode bij wikiBelgium niet ondervonden

ik ben natuurlijk zelf blind

tegelijk blijft wikinomics mensenwerk

voorlopig toch nog

artificieel intelligente programmas die samenwerken

misschien iets voor de toekomst

wij deden het met mensen

mensen met streken met onverenigbaarheden

mensen communiceren slecht botsen creeren conflicten

wikiBelgians zijn eenzaat meer dan gemiddeld

bij velen is dat enkel een gevolg van hun aard

anderen werden eenzaat uit noodzaak

in welke categorie zou ik morris opdelen

we hadden wikiBelgium opengegooid

niet alle voorstellen leiding ontwikkelingen liepen door onze handen

morris had minder contact met ons drie

hij hoorde tot de ontwikkelaars

communiceerde veel met die gasten

de ontwikkelaars stelden hun codes hun testversies open

voor ons een geruststelling

wij minder afhankelijk van morris met zijn kuren

julia programmeerde zelf niet

zat wel vaak op het webgedeelte voor de programmeurs

ik zelf kwam daar nooit

daar moet dus iets serieus fout gelopen zijn

wat was de aanleiding ik wist het niet

ik weet het nog steeds niet

julia kwam een avond bij wilhelma ik

julia behoorlijk in de war

wilhelma ik raakten eerst geen wijs uit haar woorden

ga zitten zei wilhelma

julia stond nog te hijgen van het bestormen van de trappen

we gaven julia een glas cola ze dronk het in een keer leeg

nog vroeg ik

ze knikte vroeg om een scheut whisky

wilhelma ik keken elkaar aan

waren we niet gewend van julia

eindelijk kon ze zich begrijpelijk uitdrukken

de andere programmeurs hadden morris eruit gegooid

zijn login_gegevens waren aangepast hij kon niets meer

had niet meer rechten dan een gewone bezoeker

o nee riep wilhelma uit

die gasten beseffen niet morris opofferingen al die jaren

wilhelma wond zich op haar rechtvaardigheidsgevoel

ik begreep de paniek op dat moment niet

vergeef hen het zijn jonge it nerds zei ik

wilhelma wilde niet vergeven ze was echt boos

hoe moet dat bij morris aangekomen zijn vroeg ze

ik kende morris als een ironicus

als iemand die alles weglacht relativeert doorspoelt

ik had het helemaal fout voor die keer

morris zat in zak en as zei julia

hij beeldde zich al maanden in aanbeden te worden

hij de ict goeroe die revolutie gebracht had van onderuit

niet ten behoeve van de prijs van een aandeel op nasdaq

om hogere doelen

ze keken naar hem op als naar linus torvalds naar julian assange

ik overdrijf dat geloofde hij

althans zo zei julia

het ging om een aanslag op morris persoonlijkheid

ik begon het te begrijpen

ze wilden morris kwetsen

de daders moeten eruit sprak wilhelma

moeilijk te zeggen wie hier achter zit zei julia

hoeveel het er zijn

hen verwijderen is evenmin zonder gevaar

ze kunnen veel schade aan het platform aanbrengen

wilde ik gaan bemiddelen vroeg julia

vraag me dat niet julia ik kan dat niet doen zei ik

waarom niet vroeg ze

morris ik wij wakkeren morbide krachten bij elkaar aan

na mijn woorden trok ik de blikken van julia wilhelma

daarna keken ze mekaar aan

de geschikte persoon voor dit probleem was wilhelma

ze heeft vijf avonden het hele land afgereden

kwam telkens doodvermoeid thuis

morris kon weer op het platform zei ze

er waren hem excuses beloftes aangeboden

ze had haar uiterste best gedaan

niet alle schade kon hersteld worden zei ze

morris gedroeg zich ijzig

de relatie met de moeder heette ik de omgekeerde sauna

ik verkeerde in baarlijk koude omstandigheden

zat in de sneeuw te rillen

ik kon het niet langer houden

ik verkreeg een verkwikkende hete douche

mijn huid totaal niet gewend aan de warmte van het water

ik werd een roodhuid mijn vingers pijnlijk van de opwarming

ik ontving een email van haar

de eerste sinds ze de gemeenschappelijke werkplek verlaten had

mijn emailadres bleek ze niet vergeten

jaren zonder woorden daar heeft het niet aan gelegen

de psychiaters hadden haar tot het bericht aangezet

dat meldde ze zelf niet

dat moest ik tussen de regels lezen

misschien zocht ik het tussen de regels

misschien ging het om hineininterpretierung

de psychiaters voegen haar een bericht te zenden

in belang van het kind zou het kunnen

het kind had waarheid nodig schreef de moeder

niet al de waarheid ineens dat zou overdonderen

er moest een weg naar de realiteit ingezet worden

de spanningen van ons dochters gestel gehaald

geleidelijk aan voorzichtig

bij elke stap bekijkend hoe de dochter zou reageren

de email was lang

doe ik hem recht door een korte samenvattin te maken

een samenvatting gebaseerd op mijn lezing

op de herinneringen in mijn kapotte hoofd

ik kan onmogelijk de gevoelens van de moeder brengen

ik heb die nooit gekend ze heeft die nooit met mij gedeeld

haar bericht probeerde bepaalde zaken te delen

evenveel zaken probeerde het achter te houden

de moeder worstelde met het geschreven woord

als trok er iets een zwemmer kopje onder

ik las het bericht verschillende malen

doorheen de nevel over wat ze wou zeggen

mijn dochter was nog jong

de realiteit kon haar nog niet talig kenbaar gemaakt worden

we moesten anders te werk gaan zei de moeder

onze dochter zou vragen stellen over mij

ik moest ingeleid worden oordeelde de moeder

als altijd was ze zeker van haar zaak

ze klonk zeker

ze had tot de week voordien het tegendeel bewerkstelligd

op elk moment had ze het volledige gelijk aan haar kant

men treft zulke mensen

met welke persoonlijkheid zijn ze geboren

men blijft het zich afvragen

ik zou dus de dochter zien

priscilla zou tijd met mij doorbrengen

moest gewoon worden aan mij

zoveel leidde ik af uit de email

waar hoe wanneer werd me niet meegedeeld

de moeder hield de touwtjes in handen

zij had behoefte aan een ziekelijke hoeveelheid controle

sommige regisseurs geven geen inspraak aan de acteurs

ik kwam uit de douche deze morgen

genoot van de geur van de shampoo

blij dat ik die nog kon ruiken

mijn neus had geweldig gebloed in de douche

brokstukken

ik trok mijn t_shirt aan hoorde wilhelma

ging liggen bleef wilhelma horen

geen idee waar ze het over had

de vertrouwdheid van haar stem zalfde

ik wist me afhankelijk van haar

voordien ging het me uitstekend zonder haar

moest ze volgende week vertrekken ik zou ontdaan achterblijven

heb ik het haar gezegd blijf ga niet weg

het zou kunnen ik weet het niet meer

ik hield van wilhelma

ze bood veiligheid vanaf dag een

julia morris zouden het met mij eens zijn

zonder wilhelma hadden we emotionele houvast gemist

bescherming had al die tijd bestaan

ik had geweigerd grotendeels had ik eraan verzaakt

geborgenheid waarzonder ik de afgelopen jaren niet had kunnen functioneren

haar stem bracht de werkelijkheid terug binnen in mijn leven

de werkelijkheid waarop ik had ingehakt

het monster dat ik omgelegd had

waarvan dat ik dacht dat het dood was

met zijn laatste stuiptrekkingen spreekt het zachte woorden tot me

de woorden van wilhelma

ik weet niet hoe lang het nu nog duurt

wanneer geeft het monster de pijp aan maarten

zijn dagen zijn geteld

ik werd gebeld door de moeder

het moment viel slecht ik liep high in de stad rond

had het moeilijk haar te begrijpen wegens het luide verkeer

kreeg de regeling te horen

de volgende dag zou ik priscilla zien

enkele dagen samen zouden we optrekken

daar kon niet meer om heen stond vast

mijn reis was geen beletsel voor de moeder nee

ik ging priscilla ophalen de volgende morgen

zou haar met me meenemen naar berlijn

ik was er uitgenodigd door de nieuwe politieke formatie

de piraten waren verkozen in de bundestag hadden werkingsmiddelen

ik mocht naar hen toe vliegen

zelfs twee dagen hotel konden ervan af

voor mijn voordracht hadden ze een gage

geen grote dat hoefde ook niet

ideaal een uitje voor jullie twee zei de moeder

knetter was ze

priscilla was bijna vijf

de eerste keer dat ik kwali_tijd

een ontiegelijk lelijk woord

mocht doorbrengen met mijn dochter

ik mocht priscilla ophalen

stond voor het huis mijn nachtmerries sloegen op me in

ik had gedroomd over binnendringen in het huis

eerst enkel s_nachts tijdens mijn slaap

na enkele weken werden het dagdromen

hoe zou ik het aanpakken ik smeedde constant plannen

ik voerde ze niet uit hield me koest

lang heel lang veel te lang

veel langer dan ik zelf voor mogelijk had gehouden

lang genoeg om mijzelf te haten op de diepgrondelijkste manier

mijn god wat kon ik haten

de moeder belde op een avond

de volgende morgen zou ik priscilla voor mij hebben

drie dagen lang

ons eigenste tripje naar berlijn

ik was er mentaal helemaal niet op voorbereid

nam me voor er het beste van te maken

ik zou al de haat van mijn ziel spuiten

drie dagen lang zou ik die haat met een hogedrukreiniger bewerken

de maatschappij haatte ik ook

die was echter te groot

god zou drie dagen alle brandweerspuiten van de wereld nodig hebben

mijn ziel die kon ik zelf af

ik werd akelig nerveus die avond

nam de tram naar antwerpen noord

julia stond me bij de tramhalte op te wachten

hadden we zo afgesproken

wandel me julia wandel me rond de woonblokken vroeg ik

zij had zaken over de piratenpartij opgezocht

deed ze af als een tijdelijk fenomeen

als sprak iemand tot me met de ervaring van de jaren

ik zei haar niets over priscilla

wilhelma zei ik ook niets

wilhelma zou onmiddellijk meegekomen zijn naar berlijn

wou ik vermijden

was niet de afspraak met de moeder

priscilla zou niet voorgesteld worden aan nieuwe vriendinnen

die nieuwe vriendin mocht intussen een ex zijn deed er niet toe

dit had ik niet afgesproken met de moeder

deze onuitgesproken afspraak vond ik vanzelfsprekend

de volgende morgen functioneerde ik in een andere modus

een modus die nieuw voor me was

ik voelde me geheel anders nieuwe gevoelens

belde aan bij de moeder

we zouden mekaar weer echt te zien krijgen

we zagen mekaar we zeiden gedag

ik kreeg een ding om mijn dochter op mijn rug te dragen

ik wist eerst niet hoe het vastmaken

de moeder hielp niet

ze gaf me een tas met alle spullen

uitleg over de inhoud van de tas kwam er niet

de vader las het sportnieuws in zijn ordinaire krant

wat deed mijn dochter toch daar in dat huis

kon ik haar geen betere plaats geven om op te groeien

priscilla ik mocht nog blij zijn met de naam

het had erger gekund

het ongewervelde dier

zo noemde ik mezelf

mocht al bij al niet klagen

priscilla ik lopen door de terminal van de berlijnse luchthaven

spiksplinternieuw het gebouw het voelt niet zo

ik houd haar hand vast

ze is stil ze is braaf ze is onder de indruk

had nog nooit gevlogen nog nooit een luchthaven gezien

ze had zachtjes gehuild om de pijn in haar oren

ik had haar tegen mijn borst gedrukt had liedjes gezongen

de rest van de vlucht sliep ze schoon

gaan we zoeken naar de meneren die ons ophalen

ik vraag het haar vriendelijk priscilla knikt ja

alle vingers van haar linkerhand in haar mond

ik haalde onze gastheer er zo uit

ik had op de kleding kunnen afgaan

een zwart t_shirt met daaronder een harig lijf

daarboven een hoekige baard

een germaan dacht ik maar hij had donker haar

hij zetelde in het parlement

hoe heette hij muller ik weet het niet

de gaten in mijn neusbeen in mijn herinneringen

een uur later nog meer harige lijven onder zwarte t shirts

ik had me de tocht niet anders voorgesteld

ze hadden een ruimte in een kraakpand in kreuzberg

waarschijnlijk geen echt kraakpand het zag er zo uit

ik herleefde in dat verlichte kraakpand

ik voelde hoe ik toe was aan een uitstapje

ik had Antwerpen de maanden voordien te weinig verlaten

had de kracht niet gehad het zelf voor mekaar te krijgen

lang leve de piraten lang leve easyjet

ik dronk enkele bieren met de mannen

hoorde hun engels met duits accent

priscilla liep rond in het gebouw

ik liep er op een afstand achteraan

soms liep een gesprekspartner met me mee

soms niet

niemand gaf me een rondleiding

ik werd niet aan alle aanwezigen voorgesteld

ik pikte af en toe iemand op om mee te praten

hield mijn dochter in de gaten

de volgende voormiddag zouden we wandelen in tiergarten

dat werd me aanbevolen

de volgende namiddag zou ik mijn lezing houden

of het allemaal zo gegaan is

ik herinner me niets werkelijk niets

waar bevond priscilla zich tijdens mijn lezing

ik kan het niet navertellen

s_avonds zaten we aan een lange tafel in een tuin

een avondmaal werd opgediend

mijn herinneringen komen terug

priscilla speelde in een zandbak met twee andere kinderen

hun moeder hield een oogje in het zeil

na mijn lezing genoot ik meer interesse van de anderen

ik werd gevraagd meer te vertellen over wikiBelgium

ik bracht veel petite histoire anekdotes

voedde de luisteraars met verhalen over de vijand

de vijand kenden zij ook

de oude maatschappij gebruikte internet nog niet als inclusief medium

ze vroegen mijn mening over hun problemen

ik stelde me op als een bikkelharde raadsheer

gooide hen hun tekortkomingen in mijn ogen voor de voeten

julia had mij omstandig gebrieft over de piratenpartij

ze had haar onderwerpen onze julia

op nummer een assange de piratenpartij in haar top vijf

ik keek af en toe hoe priscilla het maakte

de duitse moeder zat naast haar

een zandkasteel werd opgericht

na het avondmaal zouden we nog elders naartoe gaan

ik wist niet juist waarheen

priscilla kon blijven spelen met de andere kinderen

ik kon haar later weer ophalen meenemen naar het hotel

ik wilde dat niet ik wilde tijd met dochterlief doorbrengen

ze zou meekomen

we belandden in de loungezaal van een club

het was er heel donker

elektronische muziek klonk net op een aangenaam volume

ik zag priscilla dansen met iemand van het diner

mijn gastheren wezen me iemand met spul aan

spul dat ik op de vliegreis niet had kunnen meenemen

na meer dan vierentwintig uur snakte ik naar een lijntje

naar meer dan een lijntje

de discussie van tijdens het avondmaal werd voortgezet

een van de mensen rond de tafel had zitten grinniken

ik had het gemerkt hij ging absoluut niet akkoord

wilhelm stelde hij zich voor

hij had tijdens het eten niets gezegd

om de sfeer niet te verpesten zei hij

in de lounge bar zou hij dat even rechtzetten

het ging hard tegen hard

de argumenten waren vijandig wijzelf niet

ik kreeg een gelig drankje met wodka erin

de lucht in de loungebar was zo droog

bij het avondmaal was me wijn voorgezet

heel onduits

wijn drinkt niet zo weg als bier

in de club kreeg ik ook al geen bier

ik had al dorst sinds mijn lezing

de discussie was intussen afgelopen

er werd verbroederd met enkele andere piraten

ik bleef bij wilhelm

die kende ik tenminste de anderen waren nieuw

en opeens opeens was priscilla verdwenen

ik zocht eerst zelf de hele bijzaal af zag haar niet

mijn gesprekspartner vroeg enkelen mee te gaan in de grote zaal

zij piraten rustig mijn hart ging elke minuut harder bonken

paniek op coke is fysisch verschrikkelijk akelig

die technodreunen daar nog bovenop stel je voor

het angstzweet breekt me nu nog uit

mijn handen trillen bij het tikken

benieuwd of de samsung het kan registreren

we liepen de straat af

gingen binnen in elke bar

spraken het personeel aan

geen resultaat

ik verliet de laatste bar maakte teken naar wilhelm

niets wat moeten we nu

wilhelm hing aan de telefoon

maakte teken dat ik stil moest zijn

hij haakte in had de politie gebeld zei hij

priscilla was terecht

iemand had haar op straat aangetroffen

priscilla had gezegd dat ze in de club moest

dat werd niet begrepen niet geloofd

daar is ze veel te klein voor

in welke taal werd er eigenlijk met haar gecommuniceerd

voorbijgangers hadden haar dus naar het politiekantoor gebracht

oke dan kunnen we haar ophalen zei ik

hij schudde zijn hoofd de ouders zijn al onderweg zei hij

we kunnen toch naar het politiekantoor zei ik

we kunnen priscilla toch zien haar geruststellen

haar vergezellen tot de ouders er zijn

je mag het proberen zei de pruis

je zal niet bij haar gelaten worden

officieel was ik de vader niet besefte ik

ik kende de gevolgen van de avond

mijn gesprekspartner verontschuldigde zich

hij leek het zich niet aan te trekken

ik was woest op mezelf

in de hotelkamer wou ik wilhelma bellen

ik durfde niet ik was beschaamd

ik had zoveel achtergehouden

de reis het feit dat priscilla meekwam

maar ik had iemand nodig ik schreeuwde

ik bracht de nacht ook door op het politiekantoor

waarschijnlijk een ander

ik had de hotelkamer vernietigd

je schrijft slecht zei Wilhelma

zo slecht ze gaan het misschien goed vinden

ze had mijn schrijfprojector aan haar laptop aangesloten

er geen jota aan veranderen zei ik

misschien schrijven mensen anders

als ze hun tekst niet zien

misschien winnen ze aan spontaniteit

houden ze op wufterig proza te produceren

geen uitdeinende zinnen meer

hoe kun je dat nu achterhalen vroeg ze

je bekijkt zelf je tekst niet eens

wil je er echt niets iets mee gaan doen

niets schreeuwde ik haar

het is therapie

het apparaat plezant

het spel met mijn vingers op de tafel

om oude gedachten tot bedaren te brengen

soms zijn ze sterk die gedachten

ik breek hun kracht met mijn getokkel

mijn getokkel als golfbrekers

de schade blijft onder controle

ik haal er enkel de typos uit zegt wilhelma

niet waar natuurlijk

op een excel sheet indexeert ze al mijn fragmenten

ze schuift met de blokjes

bewerkstelligt een goede volgorde

het scherm zou groter moeten zegt ze

zo groot als een muur

een klaagmuur zeg ik

een klaagmuur met een touch_screen zegt ze

met mijn vingerpunten zou ik samenbrengen wat samen hoort

wil je zoveel veranderen vroeg ik

heeft het geen zin mijn volgorde van typen te volgen

ik schuif niet te veel zei ze

enkel daar waar het moet

ze zei iets heel leuks wilhelma

ze zei nu is het alsof het pak van sjaalman op de grond gevallen is

alle bladzijden liggen door elkaar

we lachen als vroeger

we nemen mekaar in de armen

we liggen uren op het bed in mekaars armen

ik zou een getuigenis moeten afleggen zei wilhelma

ze fluisterde in mijn oor

van wat ik in gang gezet had

ik heb geen verplichtingen meer zei ik

tegenover deze wereld

mijn mysantropie dient nergens toe zei ze

daar ging ik niet op in

ik maakte me los uit de omhelzing

legde een dikke lijn

ik kon er haar niet mee jennen

ze is het al lang normaal gaan vinden

heeft zelf nooit gesnoven doch

als moet ik dat vermelden

ik denk aan tony blair de wandelende gek

als enige zag hij van alles het ontzaglijke belang in op het moment zelf

de samenvatting van zijn memoires in een zin

de koker van mijn bic zit al in mijn neus

je gebruikt geen connectoren zei wilhelma

connectoren zijn paternalistisch dacht ik

mensen kunnen zelf het verband leggen

ik zei niets

iets zeggen zou ook paternalistisch zijn

ze kan het waarom van mijn weglaten zo begrijpen

wat moet ik haar dan zeggen

hoe kan ik anders communiceren dan in de zinsnedes

samsung legt die op

mijn zinnen mogen niet wiebelen

dat is het voornaamste in deze labiele wereld

ik moet ze op de grond kunnen gooien

dan moeten ze op hun vier poten landen

ik kan me intussen niet meer uitdrukken in een ander ritme

dan dit

het ritme van de chat in het kwadraat

ik ben niet dom

ik heb alle zelfreflectie nog niet afgelegd

ik geraak die nog niet helemaal kwijt

als het al een getuigenis wordt

ik weet dat wel voor mezelf

heb het nog niet willen toegeven

ik houd me voor te murmelen tegen een dove muur

een klaagmuur

als het dus getuigenis wordt

dan moet het gebrom even nieuwsoortig zijn

als wikiBelgium zelf

verdomd dat zeg ik niet

leg mij geen druk op

geen verplichtingen meer

ik wil bestaan als een plant

bijgestaan door een plantenextract

geen gehannes

geen gehei

begin 2016 stierf mijn grootvader

de begrafenis liet ik aan mij voorbijgaan

de homilie zou nooit gewag maken van zijn oorlogsverleden

met een handigheidje heeft hij de processen in de volgende jaren kunnen ontlopen

moreel heeft mijn grootvader nooit afstand gedaan van 40 45

mensen zien snotteren een jankend kerkorgel

aangestaard worden door oude bekenden het zegde me niets

ik ontving ook een brief van de notaris

ik werd op zijn kantoor verwacht in een gemeente niet ver van mijn opas huis

ik wou niet gaan wilhelma overtuigde voerde mij

ik maakte een grote scene die morgen

zag er waarlijk tegenop

ik kon mijn grootvader niet uitstaan wat moest ik gaan ontvangen

wilhelma had chopin op in de auto ging niet met mij in discussie

ik jammerde in de auto

wou niet uitstappen

alleen als ze mee zou komen

ze bleef in de auto wachten

ik kon niet aandringen we waren al laat

de notariswoning leek een beetje op onze thuis in Antwerpen

dezelfde stijl trapleuning

een miniatuur van het herenhuis in de scheldestad

minder goed geproportioneerd

de geur van boenwas te prominent

bourgeois voor beginners

ik was meer gewoon

mijn broertje bevond zich al in een stoel tegenover het notarisbureau

zat daar antipathiek te stinken

ik had hem daar niet verwacht

hoefde hem ook niet terug te zien

hoefde niets

het notarisbezoek was al erg genoeg op zich

kon ik mij nooit helemaal ontdoen van al die onzin

ik schudde de hand van de notaris daarna van mijn broer

wij twee keken elkaar niet aan

hebben jullie elkaar niets gezegd vroeg wilhelma achteraf

heel weinig zei ik

de wel gesproken woorden hield ik voor mij

andere familieleden waren al langsgekomen zei de notaris

goed dat ik aangekomen was

we konden de zaken afhandelen

de notaris handelt afgelopen levens af

opgeruimd staat netjes allen kunnen verder

in een bos blijft een omgevallen boom lang aanwezig

bij mensen gaat het sneller

de notaris las voor gaf toelichting

ik had mezelf op sluimerstand gezet

een computer in die modus kan nog steeds gehackt worden

de notaris hackte mij

ik kon mij niet volledig afsluiten

hoeveel oeverloze saaiheid bestaat er vroeg ik me af

de drie voornamen van mijn grootvader werden opgesomd

zijn geboortedatum zijn rijksregisternummer

de voornamen kreeg ik voor het eerst te horen

hoe goed had ik hem gekend

wat hem dreef wat hem frustreerde

ik ben de voornamen al weer vergeten

goed dat ik mijn hersens daar niet mee belast

de notaris ging verder over het aantekenen van bezwaren

bezwaren ik weet niet

iets over afstand doen

de logica van de procedures ontging mij

ik deed mijn best niets te vatten

de haperingen van mijn sluimertoestand ergerden me

uiteindelijk kwam hij tot de wilsbeschikking

grootvader had die opgesteld enkele dagen voor zijn dood

helemaal volgens de regels

alles correct geregistreerd

het gedeelte dat hij vrij kon toewijzen

mijn broertje kreeg het geld van zijn Luxemburgse rekening toegewezen

ik twee huizen

twee bungalows op een verkaveling

wat bezielde mijn grootvader

dacht hij mij daarmee terug te lokken

zou ik rust vinden uit de stad dacht hij

beviel het ene huis niet dan het andere meer

zoiets kon hij toch nooit in zijn hoofd gehaald hebben

zelfs hij niet

waarom wou hij me iets toewijzen

ik was nog geld gaan bedelen bij hem

ik voelde nog steeds geen schaamte daarover

goed verlopen was dat niet

de ouwe gedroeg zich akelig

nu gaf hij me huizen vrije toewijzing

een vorm van steun voor wat ik deed

zijn manier om dit uit te spreken om dit onder woorden te brengen

ik kon het hem niet meer vragen

hij lag onder de zoden lag daar goed

de exacte waarden van de huizen kon ik niet inschatten

het was merkelijk meer geld dan de spaarrekening

ik zag verontwaardiging op mijn broertjes gezicht

diepe verontwaardiging hij kon zich niet inhouden

dat is niet eerlijk bracht hij uit

ik zat daar met twee huizen opgescheept

ik verwachtte niets rekende op niets

nu kreeg ik de rompslomp erbovenop die dingen verkocht te krijgen

de notaris kon twee openbare verkopen organiseren

ik zou naar de dorpen moeten

tussen de mensen gaan zitten

zij opgewonden over vastgoed waar nog iets mee te doen valt

ik zou hen niet kunnen uitstaan

mijn broertje kreeg gewoon geld op zijn rekening

moest zich van niets aantrekken

wisselen vroeg ik

de verongelukte ziet mij als het kwaad van zijn leven

hij siste een lelijk woord stond op verliet het notarispand

bij zoveel onrecht restte hem geen andere optie

zijn vertrek luchtte op eerlijk gezegd

de notaris keek onbewogen aan erger gewend

kan je een makelaar bellen vroeg ik

hij even uit zijn lood yes yes

hij herpakte zich zag de mogelijkheden

in zijn professie houd je best enkele makelaars te vriend

hij kon er een mooie opdracht toespelen

ja de notaris wou wel zaakjes doen

een commercant in maatpak met benen bril

wist hij wie hij voor zich had

hij kon met mes en vork eten moest mij kennen liet niets merken

ik had geprobeerd gefaald zijn inkomsten te vernietigen

een deel althans

het wikikadaster stond in de steigers

nog niet beslist of we het werkelijk zouden lanceren

de notarissenlobby sloeg ondertussen groot alarm

totaal onverantwoord heette het wat we deden

we waren met te veel wikiBelgians om geïntimideerd te worden

toch werden al zeven gebruikers van het platform gegooid

enkel omwille van het wikikadaster

we konden hen niet langer vertrouwen

het waarborgden van de echtheid van contracten

die notarissentaak kon ons niet schelen dat behoorde private markt

het kon transparanter competitiever zoals in nederland

dat viel buiten het bestek van wikiBelgium

waar notarissen staatsfuncties uitoefenden dat interesseerde ons

dat onderscheid heb ik nog laten aanbrengen

met julias editing tools kon ik met luidere stem spreken op het platform

een ontaardende discussie wegnemen een argument beslechten

ik wijk af wat maakt mij nu zo alert

kan ik niet wegschuiven in mijn roes

ik heb nog niets genomen vandaag word gek

een herschikking van de rol van de notaris leek ons de logica zelve

wilden we onze economie 21ste eeuws competitief krijgen

zet goede bouwstenen juist op elkaar je geraakt er

verloning buiten proportie van gecreeerde meerwaarde hoorde niet meer

waarom had links de notarissen zo lang buiten schot gehouden

een wikiBelgian stelde de vraag

op de wikinotulen uitte ze haar ontgoocheling

hielden ze van deze kapitaalkrachtigen

lag de financiering van de welvaartstaat hen niet aan het hart

beschouwden ze die als een vanzelfsprekendheid

ik verwijderde haar reactie

dergelijke discussies konden ons functioneren hinderen

ideologische neutraalheid binnen en naar de buitenwereld

legde ik haar uit in een mailtje

technocratie als mantra repliede ze

een smiley erachteraan

in elk geval hun professie was zijn vanzelfsprekendheid verloren

hun woud met voordelen zal aan de randen ontgonnen worden

een notaris is geen ambtenaar dat heeft zijn voordelen

een notaris denkt klantgericht

je verwacht het niet

ze zijn zo stijf die mensen

de man voor mij moest niet lang zoeken naar een nummer van een makelaar

hij draaide het gaf de hoorn aan mij

ik weigerde met veel misbaar

de notaris moest de boodschap overbrengen

de twee huizen moesten verkocht worden zo snel mogelijk

ik wou er niets mee te maken hebben

wou er geen voet binnen zetten

heb zelfs de sleutels geweigerd

de notaris wou die overhandigen

de makelaar kon me bellen als hij een prijs had zei ik

ik schreef mijn iban nummer neer

ik zou het geld van de nazi aanvaarden had ik eerder al gedaan

niets beter ben ik dan een zwitserse bankier

van mijn zelfbeeld bleef al lang niets meer over

ik kreeg allerhande papieren ter ondertekening

tien minuten lang zette ik mijn handtekening

erger dan een auteur op de boekenbeurs

moeten we dat nog eens overdoen na de verkoop vroeg ik

de notaris knikte

wilhelma kwam gisteren aan met een hemd voor mij

wat moet ik nu nog met een hemd vroeg ik

we gaan uit eten vanavond zei ze

moet dat vroeg ik

iets in mij keek ernaar uit de flat te verlaten

ik kon dat voor mezelf niet erkennen

laat staan het aan wilhelma opbiechten

ik stemde enkel omwille van haar in pretendeerde ik

kolo werd opgetrommeld om mij naar beneden te helpen

de taxi in de taxi weer uit

wilhelma ik zaten in een met fakkels verlichte tuin

obers in witte jassen zwarte broek zwarte schoenen

ik moest voorgerecht eten

dan zou ik wijn kunnen binnenhouden zei wilhelma

drank binnenhouden lukte me nog wel

meer dan een glas zou ik niet drinken

je vraagt nooit naar julia naar morris zei wilhelma

werkt julia nog steeds als consultant vroeg ik

wilhelma bevestigde julia belt nog vaak zei ze

en morris

morris zit al meer dan een jaar in een instelling

dat kreeg ik gisteren te horen

wilhelma bezocht er hem elke week

morris wist van haar zoektocht naar mij

ze had hem ingelicht over haar afwezigheid

vind hem hij is er erger aan toe dan ik had morris gezegd

is morris opname een gevolg van zijn uitsluiting op wikiBelgium

ik toonde meer interesse dan verwacht

de uitsluiting betekende een katalysator voor veel oude dingen

ik stelde geen directe vragen naar de precieze oorzaken

ik gaf wilhelma de mogelijkheid de zaken mee te delen

zij wist alles over morris toestand zoveel kon ik afleiden

ze hield het vaag tegenover mij beschaamde morris vertrouwen niet

morris had tijdens zijn leven nooit puin geruimd

hij heeft nu pas geleerd hoe dat te doen

er is dus heel wat wrakhout ruines roest blijven liggen

met dergelijke vage bewoordingen moest ik het doen

wat mij ook verbaasde

het gaat goed met hem hij is aan de beterhand

wilhelma wijdde uit over zijn groepstherapie

die schijnt behoorlijk te werken voor hem

de ene dag groepstherapie de andere op de freudiaanse sofa

elke dag zei wilhelma de opvolging is heel belangrijk geweest

ik beschouwde een psychologische instelling als een vergeetput

ik betrapte mezelf op deze gedachte

psychologisch zieken als mensen met een touw vast aan hun rug

ze kunnen enkele meters van hun ziekte weglopen

ze geraken er nooit helemaal van weg

morris boekt werkelijke stappen voorwaart

hij heeft het touw blijkbaar doorgesneden

wilhelma was al weken in kameroen

ze had morris julia nog niet gecontacteerd enkel haar vader

of ik morris niet eens kon bellen

tussen negen en tien s_avonds is hij bereikbaar

wilhelma had zijn nummer

ik schrikte terug ik schrok van mijn eigen schrikken

het bestelde dessert werd afgezegd

we verlieten het restaurant

wilhelma verontschuldigde zich tijdens de taxirit

ze had me niet van streek mogen brengen

ik aanvaardde haar excuses niet

niet uit onwil ik te aangedaan

voor wie wou wilhelma zo een telefoongesprek tot stand brengen

voor mij of voor morris

die vraag bleef me de hele nacht achtervolgen

hoe stuntelig zou een telefoongesprek verlopen

dat stelde ik me ook de hele nacht voor

mijn ogen opgesperd naar het plafond turen

de laatste maanden in antwerpen ik probeer mij te herinneren

ik kwam niet meer buiten zonder sweater met kap

de kap over mijn hoofd getrokken

melchior keek me soms aan sprak me niet aan

ik liet me niet aanspreken

ik wou niet herkend worden als tv persoon dacht wilhelma

niets van

ik wou niet gezien worden verdwijnen in een gat in de grond

in kameroen ervaar ik die behoefte niet langer

een gedeeltelijke bevrijding

voor bevrijding hoeft men zich van alle behoeftes te ontdoen

mijn neusbeen is compleet weggevreten