Deel 2a

op de eerste vergadering in het bovenzaaltje klikte het tussen ons vier

met die zekerheid gingen we elk naar huis

dat betreft karakteriele verenigbaarheid

iets dat we bij elkaar zochten ook

ik kan daar nog steeds de hand niet op leggen

ging het over een gedeelde ambitie

over een noodzaak onder gelijkaardige mensen te vertoeven

gelijkaardig omdat we elkaars attitude begrepen

een warmte die we van anderen niet konden verdragen

hoe werkt dat vriendschap zegt u het maar

ik wil verder schrijven het gaat niet

in mijn hoofd schieten voorbij

analyses beelden fotos

alles alles ik word gek

ik kan niet meer denken niet meer helder

het materiaal blijft onverwerkt

ik bouw al maanden mijn talige capaciteiten af

verminder het aantal pixels van de oude beelden in mijn hersenpan

wazige vegen verschijnen

horen doe ik minder dan vroeger

onder mijn angsten aspiraties leg ik dynamietstaven

als ik niets meer registreer

als ik al mijn archieven onder water gezet heb

zal ik eindelijk vrij zijn

sommige beelden laten zich moeilijk wissen

de eerste bijeenkomst bij mij thuis bijvoorbeeld

de tweede dus in totaal

coke krijgt geen vat op dat monument

we hadden alle vier een vrijdagnamiddag vrij genomen

julia niet julia werkte niet

troffen ons om drie uur voor een vergadermarathon

dat was niet voorzien

het hele weekend werd opgeslorpt

kamperen in mijn flat de diepvries plunderen

maaltijdleveranciers op brommers kregen fooien

dat zou de maanden die volgden meer gebeuren

we schrijven een maand na de eerste bijeenkomst

de eerste bijeenkomst met de positieve voornemens in het cafe

laat er wat tijd overheen gaan we vergeten ze een voor een dacht ik

zo was het niet gegaan

af en toe emailde julia ons enige input

ik zag ons allen replyen keer voor keer

iedereen hardnekkig om zijn punt binnen te halen

iedereen zocht nog naar de uitdrukking van zijn gedachten

of naar zijn ideeen zelf

ik maakte kennis met de gedachten van mijn compagnons

in kleine onzekere stappen ze waren zelf nog aan het ordenen

in die maand kwam het tot stand

ik kon onze taak ergens definieren

voor mezelf in mijn eentje

als ik door de straten liep als ik in mijn bed lag

ik staarde door het raam van de metro

visuele prikkels om het even wat stimuleerden mijn hersenen

toen nu niet meer

de metro rijdt voor cokegebruikers aan een rotvaart

duizelingwekkend de spectaculairste roetsjbaan van het pretpark

ik rook het angstzweet van de reizigers naast mij

zelf zweette ik het meest

geen angst nee iets anders euforische waanzin

dergelijke hoeveelheden wit was ik niet gewend

korte flitsen van verlichting knisperden in mijn hoofd

even kortstondig de lichten van de metro flitsten uit

keer op keer

korte momenten volstonden

een collaboratief platform zouden we maken

burgers moesten ermee het land kunnen besturen

het ging ons er niet over de democratie opnieuw uit te vinden

noch om het verbeteren of het aanvullen van de democratie

ons maaksel moest nooit beoordeeld worden op democratisch gehalte

dat deed er niet meer toe dat stadium waren we gepasseerd

lag achter ons vonden we belachelijk

wikinomics maakten een kwalitatieve sprong voorwaarts mogelijk

dat was de kern van mijn geloof

deze zin heb ik op de tweede bijeenkomst uitgesproken

wikipedia was op geen andere manier mogelijk geweest

de anderen hebben instemmend geknikt

geen technologische innovatie had julia gezegd

alles wat we gaan doen kan technisch al lang

we moeten duwen naar sociale vernieuwing

nieuwe verhoudingen tussen mensen

dankzij het web dankzij andere toepassingen

mentaal ging ik verder hebben we ons nog niet aan alle mogelijkheden aangepast

let s do some social engineering zei morris

morris bediende zich graag van de engelse taal

wilhelma had luid gelachen

julia ik vielen in

social reengineering zei julia een maatschappij herorganiseren

deze woorden stamden nog allemaal van in het vergaderzaaltje boven het cafe

onze kennismaking

daaruit had ik een soort opdracht opgemaakt

ik had die uitgetikt een halve pagina

ik liet die rondgaan op de tweede meeting

julia had het zelf niet beter gekund zei ze

ik probeer de vergadering van toen te reconstrueren

de hitte van douala helpt niet

het was kil in belgie

na 20 maanden douala is het al zo veel ik heb geen benul

kan ik me het aanvoelen van kou niet meer inbeelden

waarom warme kleren nodig hoe gek

was het maart was het april

ik weet het niet meer

we gaven de boreling heel snel een naam

wikiBelgium werd weerhouden

de naam op mijn plakkaat tijdens de brusselse mars

wat betekent wiki eigenlijk vroeg wilhelma in stilte aan morris

ze wou niet dat julia ik deze ignorantie van haar zouden merken

het komt uit een lokale hawaiiaanse taal

wikiwiki betekent snelsnel

een software ontwikkelaar leerde het begrip kennen op zijn vakantie

nam het woord over

het heeft toch niet met snelheid te maken vroeg ik

niet zozeer zei morris een beetje wel

de discussie startte over de domeinextensie

dot org dot net dot be mogelijkheden zat

morris zat te tokkelen op zijn laptop

niemand vond dat storend

ik heb ze alle drie geregistreerd zei hij

zijn credit card lag op tafel

de discussie beslecht

we hebben nog geen server wel al een vlag zei julia

nog geen mast om ze te hijsen zei wilhelma

dat komt zei ik morris en ik zorgen voor een lange mast

we hadden nog geen smartphones toen

ik denk daar ineens aan

wilhelma uitte een bekommernis

kon het gevaarlijk zijn wat we deden

een nieuw bestuursplatform

openden we niet de poorten tot de hel

baanden we de weg niet voor een nieuwmodische dictatuur

wie zou de besluitvorming kunnen tegenhouden

misschien creeerden we een veelkoppige draak

een draak kon in het slechtste geval vuur spuwen

de vragen werd me meermaals gesteld

waarom zie je een snoepdoos voor een doos van pandora vroeg ik dan

ik heb het er met julia vaak over gehad

met de anderen ook in dergelijke discussies nam julia het voortouw

zij vertrok van sociale psychologie

julia bestudeerde vanalles zoog kennis op

ik heb vaak met haar gepraat kan een focus distilleren

nieuwe digitale sociale psychologie

geen freud geen lacan behaviorisme ofte rattenpsychologie

nieuwe omgangsvormen nieuwe economische of sociale verhoudingen

haar boeken haar websurfen staat in dat teken

je kan allerhande regels opleggen zei julia

regels die mensen verhinderen kwaad te doen

bekijk de directe neveneffecten

de regels blokkeren het goede bij mensen

julia had het over de staatsleer van aristoteles

drie soorten bestuur duidde de man aan

elk type met een positieve en negatieve pendent

een monarchie of een tirannie

een aristocratie of een oligarchie

een democratie of een poujadistische ochlocratie

het volk heeft echter nog nooit geregeerd

dat werd nog nooit mogelijk gemaakt

en democratie vereist stemmen

door een afgevaardigde vertegenwoordigd worden

hopen dat hij zich gedraagt

eigenlijk een verkapte vorm van aristocratie of oligarchie

cyberdemocratie werd al genoemd stelde julia

enkele jaren lang werd er in geloofd

het volk dat wetsvoorstellen stemt via het web

futuristen schenen niets beters te kunnen bedenken

aristoteles sprak niet over stemmen

maar over regeren

geen diarree van referenda via het web

regeren vergt kunde

kunde die zelden aan de dag gelegd wordt

na het bezoek aan de kerk zou ik een uitje regelen

dat hadden kolo ik afgesproken

de achterliggende idee ontging me van in het begin

ik hield een taxi aan stap in kolo zei ik

ik ging vooraan zitten zei de chauffeur ons naar een strand te brengen

er ontstond een levendige conversatie tussen de drie van ons

ik wilde een strand met weinig mensen

de chauffeur wist niet waarheen

kolo had een strand voor ons

ze schakelden over op een afrikaanse taal

mijn inbreng werd niet langer gewenst

ik wenste niets in te brengen

probeerde de stoel achteruit te draaien

wou soezend door het landschap gevoerd worden

wij maar traag vorderen in het stadsverkeer

de zon drumde op het dak van de wagen

kolo zei geen tijd te hebben voor het strand

het was ver weg zei hij

stap dan uit zei ik wat hij deed

ik overwoog te gebruiken in de wagen

een onregelmatigheid kon mijn poeder van mijn blad wippen

ik deed het niet besloot te slapen

totdat de chauffeur me wakker maakte

de dag leek gevorderd

hoeveel kon ik niet zeggen

ik liep de branding in struikelde bezeerde mijn elleboog

mijn zonnebril lag een meter verder ik greep hem zette hem terug op

ik spreidde mijn armen liet me voeren door het water

mijn gezicht boven het wateroppervlak

af en toe kreeg ik een gulp binnen

zeewater kon me niet deren

ik wist niet hoeveel mag ik drinken zeewater

de vloedlijn trok terug

ik had moeite weer uit het water te komen

riep de chauffeur zag die niet

ik geraakte uiteindelijk weer op het droge

ging op mijn knieen zitten mijn handen in het zand

voor dergelijke activiteiten had ik de kracht niet meer

ik hoestte water op

de zon brandde ik zou dat niet lang houden

mijn rug mijn benen kennen de straling niet meer

het deed verdomd veel pijn

de zon leek een reusachtig laserwapen

iemand in de galaxy folterde mij

te ver weg voor mij om weerwerk te bieden

ik strompelen

de chauffeur dronk cola in de schaduw van een parasol

ik kreunde op de terugweg

julia geloofde in de wisdom of the crowd

ze wilde dit geloof bewaarheid zien

het volk kon zich bewijzen met ons experiment

de kennis van de massa aangewend

geen dood kapitaal meer potentiele energie kinetisch gemaakt

wilhelma wou niet horen van de term experiment

mensen zijn geen proefkonijnen

we beloofden over project te spreken in het vervolg

we sukkelden in het begin vaak met terminologie

morris kwam een eerste keer zelf uit de hoek

nam de term grassroots in de mond

het slag engels dat zich moeilijk laat vertalen

daar zat het probleem niet

grassroots riep wilhelma uit

hij werd afgemaakt door wilhelma

ik herinner me wilhelma met de kop thee in de hand

van ons vier de gemoedelijkste de zachtaardigste de sociaal vaardigste

ze kon desalniettemin scherp uit de hoek komen

gaan we losliggende stoeptegels melden

gaan we daar een systeem voor bouwen

i want fucking hardcore politics

julia proestte het uit bij de taal van de juriste

ik hield mij in

wilde wilhelma noch de op zijn nummer gezette morris voor het hoofd stoten

bracht via omwegen morris weer aan het praten

hij had het over wikimedia een open bron van software

de usemods die je er kon downloaden

wikipedia was er volledig op gebaseerd

via parameters moduleerbare programmas scripts

ik vond het claustrofobisch de manier hij daarover praatte

het verengde de discussie voor die begonnen was

wat wilden we van wikinomics wat verwachtten we

eerst moesten we definieren wat wij willen zei ik

morris stemde in

te vaak komt het voor zei hij

dat er naar de informatici gekeken wordt voor oplossingen

zonder dat hen verteld wordt wat voor een oplossing

of erger nog

wat het probleem mag voorstellen

laat ons bekijken wat wikimedia in de schappen staan heeft

stelde julia voor

zij morris snorden op hun netbooks

ik wisselde een blik met wilhelma

wat werd er toch van ons gevraagd

schitterend hoorden we julia uitroepen

haar uitdrukking die van een bezeten schattenjager

ik grasduinde zelf op wikimedia dot org

zag het licht niet meteen op die website met zijn vele rubrieken

ik wist toen niet eens waar we naar op zoek waren

wilhelma evenmin zag ik op haar gezicht

morris julia wisten heel wat af over het wikipedia project

de ontwikkeling hadden ze op de voet gevolgd

anderen lezen met dezelfde interesse voetbalpaginas in de kranten

ik bezocht voor het eerst de wikimedia website

voor wilhelma zou dat niet anders zijn

zelden twee mensen zo opgetogen gezien

als morris julia over de wikimedia soft

een goede tool een klassieker zei morris over een onderdeel

kan gebruikt worden in allerhande toepassingen

veel meer dan de ontwikkelaar voorzag

net als de muziek van beethoven in 2020 in douala

een ipod was nodig

een koptelefoon

met bijkomende scripts andere settings andere labels

zou de wikipedia software de basis vormen voor wikiBelgium

de al bij al eenvoudige applicaties van wikimedia

kunnen voor een enorme meerwaarde zorgen

het wiel heruitgevonden

julia legde alles uit bijgestaan door morris twee leraars

evenveel leerlingen lopen van de ene laptop naar de andere

interactieve lessen we stellen veel vragen

morris lijkt zeker te zijn met deze soft aan de slag te willen

laten we ons niet leiden door de software applicaties vroeg ik

eerst wil ik beter weten wat we gaan doen

wat we willen doen met dat nieuwe bestuursplatform

dan pas gaan zoeken welke softwarebehoeftes we hebben

met een hamer in de hand lijkt alles op een nagel

wat zijn de doelstellingen

welke fundamenten leggen we aan

bezigde ik het woord fundamenten

ik kan het mij niet herinneren

het lijkt me onwaarschijnlijk zo een dwaas woord

morris haalde een fles whisky uit zijn tas

als was dat zijn manier om het woord te grijpen

het vooruitzicht op drank als facilitator

julia ik lieten hem inschenken in onze lege koffietassen

wilhelma durfde niet achterblijven ze aarzelde een beetje

centraal gezag is achterhaald zei julia

de vijfjarenplannen van de communisten liepen achter bij hun invoering

op een gelijkaardige manier hinken onze huidige bestuursvormen achterop

de klassieke besluitvormingskanalen te traag

een vraag komt op de tafel

de relevantie is al verdampt

ze had een maand eerder moeten beantwoord worden

ondertussen stelt zich al een bijvraag

die kan meteen evenmin bijgebeend worden

een trein der traagheid richting mars

de technologie bezorgt performantere mogelijkheden

we kunnen leren van mierenkolonies

dieren met een zeer beperkte hersencapaciteit

ze slagen er in duizenden gecoördineerd taken te laten uitvoeren

duizenden individuele mieren nemen miljoenen kleine enkelvoudige beslissingen

communiceren die met signalen aan elkaar

sommige bedrijven beginnen het te leren

geen ruimte weg te kapen van het intelligente uitvoerende personeel

het management zou de piano bespelen met een knie

tien vingers kunnen veel beter

ik dacht aan wikipedia voor mij de mens grootste realisatie

ik dacht aan alle gebreken aan vernuft in een samenleving

de mieren hadden andere basisstructuren

die konden beter zijn

in verhouding halen ze meer uit hun hersencapaciteit

sinds de industriële revolutie werd het verdelen van de arbeid sneller uitgediept

steeds meer specialisatie

de mensheid kampend met organisationele problemen

wij geloofden in de werking van wikinomics

geen alfa geen omega gewoon een stap voorwaarts

ik hoorde julia weer spreken

men zegt een staat is meer dan de optelsom van de burgers

julia wist niet waarop dat sloeg

een staat is misschien een andere bewerking zei ze

ze zag geen optelsom

veel minder zei ze

de burgers werden niet erkend

niet op de juiste manier ingeschakeld

hoe kan elke mens als een eenheid geteld worden

met wikinomics wordt de staat een optelsom

misschien de som dan nog vermenigvuldigen

julia in een worsteling met wat ze wou zeggen

niemand schoot haar te hulp

we zwegen elk keek voor zich uit

kolo veegde mijn kamer deze morgen

ik ontwaakte uit een diepe slaap

mijn lijf voelde erbarmelijk ik wou het niet anders

mijn oogleden zo zwaar mijn mond zo droog

ik tilde mijn hoofd op het viel weer neer

pijnscheuten bliksemden van onder mijn schedel

kortstondige flitsen richting mijn neus mijn oren

het eten stond in de hoek zei kolo

ik wou kijken mijn ogen reageerden niet op het commando

kolo keek me aan ik keek weg

wou iets zeggen stotterde

niet dat ik bleef hangen bij de aanvang van de woorden

ik kon geen zinnen scheppen uit een soep van gedachten

ook niet juist

ik bouwde geen gedachten op geen intenties

heel goed dus die bestaanstoestand

vervelend dat kolo zich in mijn kamer bevond

er bestonden verwachtingen van mij

weinig meestal ben ik alleen

kolo vraagt niet veel van mij

toch ervoer ik nog te veel verwachtingen

pas na zijn vertrek kapte ik een lijn met de achterkant van mijn mes

ik produceer nog talige werkelijkheid

deze tokkelsessies op de tafel doen me goed

ze tappen de woorden beelden scenes gedachten uit mijn lichaam

mijn hoofd wil leven zonder

pascal omgekeerd

ik kan maar zijn zonder gedachten

zonder interactie alleen onopgemerkt

interactie onteert mensen

sommigen hebben daar totaal geen benul van

dat tatert maar

de eerste winter nog steeds

julia ging elke dag joggen met haar moeder

liefst s_nachts liefst zonder maan

ze hielden beiden van haast complete duisternis

ze voelden mekaar dan best aan

samen sterk tegen het gevaar van antwerpen noord

zonder woorden zei julia

enkel met haar moeder kon ze communiceren volledig zonder

wilhelma vertelde over haar moeder

voorvallen van lang geleden

ik kon niet volgen een voortzetting van het gesprek in de wagen

julia wilhelma kwamen meestal samen naar brussel

morris scheen niet te luisteren

interesseerde het hem niet

dacht hij aan zijn ouders onmogelijk

hoe kon morris ouders hebben

julia wilhelma schenen onze aanwezigheid niet te merken

praatten vrijuit over persoonlijke zaken

ik kon toch niet zomaar zitten toehoren

ik wil een lijst van wikinomics toepassingen zei ik

ik leek niet gehoord te worden herhaalde

kijken wat anderen voor ons bedacht hebben voegde ik toe

we gaan toch niet voortborduren op iets bestaands zei julia

wilhelma snelde me te hulp

het verplicht ons tot niets zei ze

dikwijls trad ze op als scherprechter bij tweespalt

even vaak smoorde ze discussie in de kiem

we keken naar wikiversity wikiquote wikibooks wikiratings

wikileaks bestond nog niet de bastaardzoon van de wikibeweging

onze lijst wikinomics toepassingen werd zeer lang

ik ben zoveel vergeten

het voelt zo lang geleden

ik toen zeer onder de indruk

morris begon met een uiteenzetting over de totstandkoming van linux

hij noemde het prewikinomics

hij kon uitleggen waarom

ik ging niet akkoord

dat weet ik nog

ik vond het wel wikinomics een vroege fase

ik hield mijn opmerking voor mezelf

wat zouden we opschieten met ontologische discussies

het geslacht der engelen doet niet ter zake

die zin bezigde ik in een interview met een high brow cultureel magazine

maanden misschien jaren later

kwamen zij met chique labels aandraven zeg

een zelfordende publieke ruimte er een van

ik bracht een onderscheid aan voor die intellectuele bril tegenover mij

ik wil een amerikaanse doener zijn

geen europese denker

baudrillards distincties konden mij gestolen worden zei ik

mezelf net kunnen tegenhouden het vulgairder te formuleren

een exemplaar van hun magazine lag tussen ons op de tafel

ik wou het scheuren tegelijk grijnzen naar de fotograaf

julia hield van het artikel dat eruit voortkwam

ik vond het schijt

mijn antwoorden gereduceerd ingekort

de auteur had zijn stuk geschreven

af en toe een quote van mij ertussen gedraaid

hij de meester die zei wat was wat niet

zoveel komt terug vandaag

ik ga mixen ik wil mixen hoef voor niemand orde te scheppen

allerminst voor mezelf

meer dan tien wikinomics toepassingen verschenen op onze lijst

zonder linux dus

met wikipedia

ik toonde een toepassing op een website

de bezoekers konden aanduiden

welke opstelling ze wilden voor het nationale voetbalteam

een 442 een 433 een 4231

ze konden spelers aanduiden voor die posities

het team dat eruit tevoorschijn kwam

ik had gebeld naar een vriend daarover

leek hem een zeer intelligente opstelling

beter dan waar coaches mee aandraafden zo zei hij

we hebben geen selectieheer meer nodig zei ik

enkel iemand om de training te leiden

dat is geen wikinomics dat is crowd surfing zei julia

ik zei niets wilhelma zei niets morris zei niets

was dat instemming met julia

doet er niet meer toe

heeft er nooit toe gedaan

met crowdsurfing weet je hoeveel knikkers in een emmer gaan

julia zei laat tienduizend mensen gissen

neem de mediaan

je hebt het antwoord

dat is crowdsurfing zei morris

the wisdom of the crowd zei ik

wilhelma had haar lippen gestift waarom eigenlijk

morris liet ons een website zien

een engelse universiteit sprak geoefende amateur sterrenkijkers aan

ze zouden het volledige sterrenstelsel in kaart brengen

miljoenen objecten voor een wetenschapper compleet onbegonnen

een miljoen gedeeld door tienduizend is echter slechts 100

duizenden kabouters verrichten het werk

ze beleven er samen plezier aan het geeft op

wilhelma toonde een pagina op de website van nrc

de bezoeker gaf met schuifbalkjes aan

op welke uitgavenpost moest de regering hoeveel besparen

bullshit zei julia bullshit als webdemocratie

hoeveel willen we besparen op defensie

een miljard twee miljard drie miljard

iedereen kan iets ingeven

niemand weet waarop bespaard zal worden

straks telt het nederlandse leger duizend soldaten zonder geweer

dan trekken wij ten oorlog zei morris

we lopen onze noorderburen onder de voet blitzkrieg

de belgische tanks belanden in de moerdijk zei ik

onze genietroepen kunnen zelfs over die sloot geen burg bouwen

morris ik beleefden plezier

wat zouden we doen met amsterdam rotterdam de waddeneilanden

geknechte nederlanders onvoorstelbaar

julia schoot uit haar krammen

wow wow wow zei morris

wilhelma nam me apart in de slaapkamer

ze las me de levieten

ik moest niet onnozel doen

luid genoeg opdat ze in de woonkamer zouden horen

ze sprak ook zacht

we hebben julias grinta nodig zei ze

voor ons drie volstaat proberen

zij wil slagen

we kwamen terug in de woonkamer

morris keek me aan

wat ging door hun kop ik wist het niet

ik schonk mezelf spuitwater in

hoe zou jij deze webpagina opzetten julia vroeg ik

gesteld dat je werkt voor nrc

mij lijkt het een interessante toepassing

ja echt zo leek het mij

kan ik daar even over nadenken vroeg julia

elkeen aan deze tafel moet nadenken antwoordde ik

met zijn wijsvinger tussen de lippen ijsbeerde morris in de kamer

julia haalde cola uit de koelkast

ik dacht aan het plantenextract van de frisdrank

begaf me naar de badkamer legde een lijn

kwam terug in de woonkamer

morris veegde poeder aan mijn bovenlip weg

toen begonnen we

we brouwden iets bij elkaar

het zou de voorloper worden van onze eerste grote applicatie

dat wisten we op dat moment niet

we spreken nog over de eerste vergadering bij mij thuis

het was al zondag geworden

alle grote principes alle grote woorden

we hadden ze onuitputtelijk aangeroepen

waren over ons neergedaald

de heilige geest een resem heiligen

we hadden wikinomics geinternaliseerd

we deden de oefening van het nrc over breidden hun pagina uit

julia had een alcoholstift genomen op mijn muur geschreven

een soort aanvang had ze geschetst

zonder toestemming dat bekladden van mijn muur

ik vond het goed in mijn huis hing haast decoratie

decoratie daar was ik tegen

ze stond als een onderwijzeres wij drie in de sofa

we gaven aan wat ze moest aanvullen

morris stond op trok een pijl

wilhelma schreef niet op mijn muur nooit

zeker ze vond het plezant was zoiets niet gewend

alle drie hadden een kopie van de sleutel van mijn flat

brachten veel tijd samen door

alles kende zijn beloop

ik stelde me geen vragen

wilhelma bleek een goede organisatrice

julia een vat vol energie

snel ontstond vertrouwdheid tussen ons

we liepen bij elkaar binnen in de badkamer

s_morgens in alle haast

we sloten de deur niet als we onze tanden poetsten

het is lang geleden allemaal

we praatten weinig over onszelf

kwamen veel over elkaar te weten

morris sliep in dat begin vaak bij mij

ik verbaasde me daarover

hij was asociaal moeilijk in de conversatie

enkele symptomen van de autist

dan kroop hij bij mij in bed

zonder iets te vragen

onbeweeglijk in foetushouding lag hij

er bestaan er in alle kleuren

morris volgde me ook als ik uitging

ik ging waanzinnig uit alles werd intenser

ons project kreeg steeds meer vaart

ik kwam ertoe enkele oude gewaden af te leggen

de keuzes waar ik voor stond eindelijk waren het keuzes

hij ging mee met mij in de nacht

de dagen hadden getrild ik kon nog niet slapen

mijn schaduw had ik er gratis bij

hij stoorde niet

zijn idiote zwarte rockband t shirts niet meegerekend

hij bleef erbij op vertrouwelijke momenten

ik werd gewend aan hem

ik zie mij nog thuiskomen met morris

aangeschoten

had hij me niet op het goede ogenblik vastgepakt

ik was op de uitgeklapte sofa gevallen

wilhelma lag er te slapen

julia ging s_nachts naar huis

ik ben later pas te weten gekomen waarom

op een dag moest ik hen allen buitensteken

zonder uitleg

morgen komen jullie niet zei ik

overmorgen weer wel vroeg julia

ik verzekerde haar het betrof slechts een dag

ze spotte ik moest mijn minnares zien

in de conversaties tussen mij julia

is de geheime minnares lang meegegaan

ze werd heel reeel

waarheid ik ontving mijn twee vennoten bij mij thuis

bijna vennoten ik preciseer

ik huiver bij de referentie fuck ik huiver echt

mijn arm doet pijn ik typ verder

ons drie zouden een consultancy bedrijf oprichten

of ik daar een moment echt zin in had

ik kan het me niet herinneren

waarom hoe geraakte ik in deze constellatie verzeild

zo anders van wat ik nadien gedaan heb

stroperige broodjes bakken bij mogelijke klanten

stroop van leugens suiker over de feiten

profiterend van de onzekerheid van de mens

onzekerheid drijft iedereen richting orakel

consultants bestaan in vele soorten

het zou ons gelukt zijn zeker vast

mijn twee vennoten straalden zekerheid uit

een mens lijkt over meerdere levens te beschikken

niets verbindt een leven met een ander

behalve het lichaam

in het lichaam worden permanent cellen vervangen

om de zoveel jaar is geen enkele cel nog gelijk

wat verbindt er dan nog

een temporele ordening denk ik

toch niet soms overlappen tijdspannes

een ruimtelijke ordening misschien alleszins geen logische

ik zou het moeten vragen aan heidegger

die zou mij kunnen antwoorden

het antwoord zou ik niet begrijpen

het meest essentiele begrijp ik niet

ik handel weet niet wat het speelveld is

welke de spelregels

zou men niet snuiven

met de vennoten hadden we elke tien dagen vergadering

we gingen uiteen met verschillende taken

zagen de volgende keer hoe ver we opgeschoten waren

op vooruitgang_charts verdomd

nooit gebezigd met wikiBelgium

wikiBelgium betekende vrijheid voor ons

we waren vier artiesten

rubens maakte toch ook geen vooruitgang_charts voor zijn schilderijen

welke neukers steken daar hun tijd in

we waren drie mannen met een job

niemand stond te springen om die op te geven

dat werd beklemtoond op elke meeting

op vrije dagen zouden we klantenbezoeken afleggen

en de rapporten schrijven s avonds in het weekend

pas bij het genereren van voldoende inkomsten

konden we een voor een onze jobs opgeven

eerst misschien halftijds

berekend waren we

we hadden een niche gevonden in de consultancymarkt

ons mantra bliezen we in elkaars oren

hoe goed was dat zeg

ik zeg het

ik huiver naar hen verwijzend

kan mij niet meer voorstellen wat mij dreef

met die vennoten een groot project op te zetten

mede eigenaar worden van een consultancyzaak

zou ik daarmee een levensvervulling gevonden hebben

toch een van mijn mindere ideeen

mijn flat in douala vol met meubels toen ik aankwam

wie had zoiets verzonnen

ik verdroeg het een week

werd gek werd echt gek

ik vond het ritme van de plant niet

het vergt enige bedrevenheid geloof me

ik was er naar op zoek zonder knowhow

ik kreeg rotspul voor mijn neus

nieuw in de stad zonder adressen

mensen als ik vinden altijd wat

je wordt altijd belazerd

in het begin meer

dat slechte spul hielp niet

nee de eerste weken douala waren bikkelhard

toen deed zich een keerpunt voor

ik zette mijn rugzak op straat

wou het rode onding ik nooit meer zien

had hem niet meer nodig

nooit meer zou ik nog bewegen naar een andere plek trekken

planten blijven waar ze zijn

ik had mij in de grond geplant

waar had dat mee te maken

ik moest me concentreren op de essentie

nu ook nu ik het tokkel wat gebeurt er

de essentie stond voor niets anders dan coke boeddhisme

een nieuwe religie een nieuwe vorm van existeren

de rugzak op straat betekende niet het einde van het traject

wel het inzetten van de juiste weg

de juiste weg bestond uit de afwezigheid van de weg

ik bouwde een hut op het kerkhof

de eigenaar van de flat wou de meubelen niet wegnemen

drie keer heb ik hem bezocht

in zijn salon met een stoffig tapijt op de betonnen vloer

een conferentie leek het

alle mogelijkheden afgetast niets beslist

gooi ik ze door het raam vroeg ik

mijn glas water wierp ik door zijn raam

het gekletter deed mij niets

het glas was leeg ik had te veel dorst gehad

de verhuurder schrok zich rot

kreeg hij angst voor mij

angst voor zijn meubelen

hij moest weten met een krankzinnige te maken te hebben

een psychoot of zoiets

waarom moet ik altijd eerst kwaad worden

ik moet dat veinzen

de wereld telt zo veel gekken

ik moet gek doen erbij te horen

om gehoord te worden

ik ben er goed in geworden

bedreven meer als de echte gekken

of huist er toch agressie in mij

verandert ze me bij momenten in een echte gek

meubels buiten zei ik de tv ook

het kostte me een flinke duit de eigenaar te bewegen

betalen om minder te hebben

boeddhisme is niet goedkoop

zeker mijn variant niet

niets is goedkoop

twee dagen later stonden ze er

mannen ingehuurd door de eigenaar

ze konden het niet geloven ze moesten alles inpakken

de matras bleef

de echte boeddhist slaapt op de blote grond

zo ver wou ik niet gaan

ik mij mentaal niet stoten aan rommel dat volstond

tim maarten kwamen binnen gewaaid

goedlachs goedgemutst

maarten had pizza voor ons allen meegebracht

drie biertjes eentje elk nooit overdrijven

een half uur later

ik was tot dan toe afwezig gebleven

aanwezigheid veinzen

toen veinsde ik nog geen agressie

aanwezigheid veinzen maakte deel uit van mijn echte zelf

nu steek ik gewoon mijn middenvinger op

ik ben afwezig afgescheiden

laten we open kaart met elkaar spelen zei tim

in elke fase van ons project heb je aan de drugs gezeten

het hoge woord was eruit

het zou nooit meer verdwijnen

geen rewind kon die vier seconden ongedaan maken

ik bevond me op vijandig terrein

een extra front in mijn leven

ik kwam kracht tekort op het andere front

kon deze confrontatie niet aangaan

wou ze niet schudde ze af

ik flegmatiek zo flegmatiek

ja gecontroleerde dosissen gaf ik toe

gecontroleerd door wie vroeg tim

mijn would be vennoot heeft mij niet gevraagd

waarom ik mijn werk niet gereed had bij deze ontmoeting

ik was weken als een bezetene met wikiBelgium aan de slag geweest

ik had niet meer gedacht had aan de specs

ik moest specificaties uitschrijven

voor onze bedrijfspagina met ral kleurencodes

de kleuren moesten passen

warmte degelijkheid moesten ze uitstralen

warmte omdat we geen koude consultants wilden zijn

dat de grootste bekommernis van maarten

betrokkenheid zouden we veinzen

betrokkenheid is meer dan aanwezigheid

wat maakte het ons uit behalve de facturen

nee dat is niet eerlijk

tim maarten hoopten ergens op een betere wereld

met onze niche konden we een heel klein beetje bijdragen

een aantal mensen zouden enkele minuten een aangenamer leven leiden

ze zouden niet weten wij zaten daarachter

misschien kon ik de mening van een kleurenexpert inwinnen

het interesseerde me geen moer

wikiBelgium kwam volledig in het zwart wit tot stand

interlinie een komma vijf

lettertype courier new

sommige woorden groter sommige woorden vet

denk je dat je morris ral codes kunt laten invoeren

de open kaart vraag was een weinig verkapte beschuldiging

mijn toestand nu heeft tim gelijk gegeven

wie zal het zeggen

toen had hij ongelijk

toen kan ik nu zeggen

was ik een recreatieve gebruiker

toen nog had ik controle

ik zei hem dat zo

ik bracht dit luchtig als waar kom jij nu mee af

ging er uitgebreid op door

de indruk wekken transparantie te bezorgen

ik beschreef elk poederenvelopje van drie voorgaande maanden

vals inzicht voor hen

de donkere kant van de weg krijg je niet iedereen uitgelegd

ik heb niet geprobeerd die twee dwazen te verlichten

een kwartier lang moesten ze mijn geruststellende geluiden aanhoren

ik wilde hun oren hun mond hun gat volstoppen met stro

ze zouden die vraag nooit meer stellen

daar wou ik me van verzekeren

zonder wikiBelgium leven kon niet meer

de verdienste van julia

ze belde iedereen vanuit haar flat in antwerpen noord

zevenenvijftigste verdieping ik overdrijf

ze belde mij ze belde morris ze belde wilhelma

over en over opnieuw

we hoorden haar moeder eten opscheppen

we hoorden julia kauwen

haar telefoon bleef in haar hand

het ding waarschijnlijk gloeiend heet

ze praatte met de mond vol

ik verslaafd aan haar telefoons

drie uur niets gehoord ik checkte mijn gemiste oproepen

wij vieren zagen elkaar veel

andere dagen liep alles via haar

een web van ideeen intenties wijzigingen

reacties op elkaars inbreng

ik had zelf wilhelma kunnen bellen

ik had zelf morris kunnen telefoneren

ik deed dat niet

orde had verstoord kunnen worden

de evenwichten werkten tussen ons

entropisch men moest niet tussenkomen

perfecte orde bestond ook niet

julia niet altijd wijs opererend

ik opgefokt thuis rondlopend

wanneer zou ze bellen

hoe moest ik haar dingen aan het verstand brengen

wilhelma mezelf tot waanzin drijvend

de keer morris was verdwenen

morris verdwenen wekenlang

julia reagerend als een stresskip

morris zou terugkomen dat wisten wilhelma ikzelf

dat wisten we niet

we konden hem niet opsporen

hem weer aan boord trekken bij zijn terugkomst

hij en hij alleen zou stappen zetten

dat wisten we

hij zou terugkomen of niet

morris had zijn moment natuurlijk slecht gekozen

laat daar geen twijfel over bestaan

wilhelma ik ook ongerust

morris geen eenvoudig persoon

ik hoorde wilhelmas mening via de telefoon van julia

omgekeerd ook

wilhelma ik bevestigden elkaar

julia niet overtuigd

zij nam enkele taken van morris over

kon aardig wat met de scripts spelen

had veel schrik dat ze schade zou aanrichten

alles kon stilvallen

dat was al eens gebeurd

morris deed een sessie van vijftig uur aan de computer

wilhelma toen op het uiterste van haar zenuwen

daar krijg je niets uit schreeuwde ze tegen mij

waarheid morris zei twee etmalen niets

diezelfde morris was opeens verdwenen

in welke omgeving kon je hem terug verwelkomen

in een waar er hem geen vragen gesteld werden

dat zei ik julia

probeer hem niet terug te halen je gaat hem verder wegduwen

ik begreep haar stress niet zei ze

de technologische ingrepen waar ze voor stond

full house

wilhelma morris ik sliepen in mijn brusselse flat

julia als altijd naar huis

ik had haar gevraagd te blijven ze had haar middenvinger opgestoken

ik had met een snelle katbeweging haar pols willen grijpen

haar langste vinger wansmakelijk willen likken

ik heb me niet beschaafder gedragen

ik heb haar toegeroepen

mannen fucken zich niet met een middenvinger

morris heeft hard gelachen

altijd bevrijd morris wanneer de gedragscodes wegvallen

met mijn slechte grap

wilhelma geirriteerd om mijn puberaal gedrag

om morris reactie

julia was sowieso nog een puber

we hadden hard gewerkt die dag

morris ik dronken met zijn tweeen een sixpack

wilhelma schoof aan

kon niet inpikken

ging dan maar weer achter haar laptop plaatsnemen

tot we lagen te slapen

om vijf uur in de morgen werden we gewekt

door een gerechtsdeurwaarder een dito dokter

ook een politieman van de partij

met een bevelschrift

op het uur van de gestapo vielen ze mijn woning binnen

rechtstaat mijn gat

ik moest een urinestaal afgeven

bloed laten trekken

ik slaapdronken wist van toeten noch blazen

wilhelma inspecteerde de papieren

ze maakte teken dat ik moest gehoorzamen

aan alle vormvereisten was voldaan

ik ging naar het toilet om het urinestaal vol te plassen

de wetsdokter volgde mij

wat dacht hij

dat ik urine in een potje klaar staan had

dat ik ging tricheren

hij keek toe op mijn plassende penis

nam in het toilet bloed van mij

ik had moeten pissen op zijn schoenen

had meer waardigheid overgehouden

dan hem gelaten aankijken

ik voelde me niet gelaten

was me ondanks het nachtelijk uur goed bewust

wist wie de val voor me zette

morris bleef slapen die nacht

morris heeft niets gehoord

heeft hij geweten van het voorval

je kon dat nooit zeggen van morris

hij kwam nooit dichtbij in gesprekken

legde perimeters aan rond zijn gesprekpartners

bleef daar nog tien meter uit de buurt

verbaal toch niemand wist waar hij zich mentaal bevond

wilhelma kon er evenmin iets van begrijpen

ik wist wie deze mannen gestuurd had

de moeder van mijn kind

ik kende haar bedoelingen

ze had me bij mijn ballen

ze zou tot moes knijpen

uit ongerustheid voor het kind zou ze beweren

dat wist ik allemaal

mijn handen gebonden op mijn rug

ik kon niets doen ik ben mcgyver niet

op dat moment hielden haar beweegredenen geen steek

daarna kreeg ze gelijk

net als tim maarten

ze kreeg gelijk net omwille van haar voorzorgsmaatregel

het plezier van iemand de afgrond in te stampen

of stapte ik op het ravijn af

bond zij enkel mijn handen op de rug

ik kon me in mijn val nergens meer vastgrijpen

wilhelma was het volgende jaar mijn advocate

ze werd twee keer voor verrot gescholden door de moeder

kon niets in mijn voordeel ombuigen

de tests spraken voor zich

alle bewijzen in mijn bloed in mijn urine

de jeugdrechter beschikte hoe het zijn moest

een omkering van oorzaak gevolg ik blijf het herhalen

steeds minder zeker

hoeveel ik ook tot mij neem

ik had twee potten verf gekocht

overschilderde de muur van julia keer op keer

spatten op de grond werden niet weggeveegd

morris hielp soms

hij met een borstel ik met de rol

de vorige schetsen schemerden door de verf heen

ze dienden als basis voor nieuwe schemas

de schetsen werden inhoudelijk verfijnder

we stonden voor de muur te praten

iedereen met armen en benen zijn punt maken

achteraf dan de telefoons

de schetsen van ons platform begonnen te kloppen

niet gemakkelijk er nu lijn in te trekken

we maakten snel vorderingen ja

tegelijk er lag veel werk op ons te wachten

er kwam steeds meer bij kijken steeds meer

iets nieuws dook op

wij zaten in de sofa te zuchten

julia ging alweer voor in de strijd

zij stond tegen de muur

de houding van de apathische tiener

de woorden dansten uit haar mond

ze dacht luidop

wilhelma ik hielden er een dagtaak op na

we hadden die beide wat afgebouwd

morris niemand kon zeggen waar die uithing

ik kan mij na al die jaren bijvoorbeeld niet voorstellen

morris die een karretje duwt in de supermarkt

cornflakes appels wat kocht die gozer

het platform in de steigers oogde grandioos

een kathedraal als het ware

geschetst op de muren van mijn flat

vroeger zwoegden honderden mensen decennia aan het bouwwerk

2012 evenveel ideeen werden door vier mensen vormgegeven

in een woonkamer de conceptie

het uitbouwen het uit handen geven duurde wat meer dan vijf jaar

de kathedraal was digitaal

leek niet duurzamer dan fonkelende glimwormen

had tegelijk meer impact dan een kathedraal

wat verandert een kathedraal aan de geschiedenis

ik at als enige een tweede falafel

stress bezorgde me vaak grote honger

toen nog nu eet ik nauwelijks nog

weeg minstens twintig kilo minder

bij mij knaagde het toen

vandaar de stress vandaar de honger

ik zag een transactioneel platform

deelnemers zouden zich identificeren inloggen

rechten toebedeeld krijgen afhankelijk van hun status

maar wat zou er verhandeld worden

wat zou er uitgewisseld worden

het sneed geen hout

die gedachten sudderden in mijn achterhoofd

plots vlogen ze eruit wilhelma het slachtoffer

een ongestructureerde woordenvloed

er lag weinig empathie in voor de toehoorder

wilhelma moest er haar weg in vinden

waren bevonden morris julia zich vergeten

eerst kon wilhelma niets opmaken uit mijn aaneengeregen opmerkingen

ze probeerde mij te sussen

het is waar zei ze

we hielden een materialistische benadering aan

vertrekkend van bestaande scripts op wikimedia

je hebt het toen gezegd zei ze

ze vond dat de geleende scripts

de aanpassingen die julia morris aanbrachten

onze noden lenigden

ik kon haar volgen

eerst wou ook ik het anders zei wilhelma

eerst wou ik een eigen concept

ons denken niet laten dicteren door wikimedia

wikimedia dicteerde niet onderbrak ik haar

wikimedia bood bouwstenen van hoge kwaliteit

we gingen toch zelf geen steenbakkers worden

mijn probleem lag elders

het formalistische karakter van onze onderneming

het gebrek aan inhoud

niet kunnen aantonen welke stap voorwaarts mogelijk werd

zondagmiddag dronk ik koffie met julia in een etablissement in de straat

ik sprak gelijkaardig vertelde over mijn honger de dagen voordien

ik zag voor het eerst julia was bang

mijn woorden mijn twijfels joegen haar schrik aan

ze antwoordde me zonder me aan te kijken

ze verstopte zich ging nog harder door op het oude

op wat we hadden

mantras mantras moesten bezweren

de nieuwe discussies ontweek ze

julia had een traditie opgebouwd van haar zin te volgen

de wereld moest daar niet op inpikken

een egel had ik eerder nog niet in haar gezien

morris kon zorgen dat de computers werkten

wilhelma begreep mijn vraag wel

tot op zekere hoogte

een antwoord kon ik van haar niet verwachten

ik stond alleen in deze

alleen in onze warme gemeenschap van vier loners

met een glaasje op had morris een eigenaardige gewoonte

hij herhaalde zijn laatste woorden

als hij al iets zei

hij zei nooit veel

hij hoorde mij over mezelf praten tegen wildvreemden

vol van mezelf in het holst van de nacht

de vervelende gewoonte van de snuiver

morris kent mijn ueberich

hoe ik mezelf vorm wil geven

ook mijn driften

verzameld in mijn id

ze zijn op zijn minst even sterk

het eigenaardige gevecht tussen de twee

zei morris dat is jouw eigenheid

jouw eigenheid herhaalde hij

hij bestelde nog een gin tonic gin tonic

voor ik hem kon zeggen

dat is dan wat wij gemeen hebben

jij de drank ik de coke

wanneer heb ik laatst geschreven

drie weken mogelijk

een maand ook

twee maanden ook

mijn coke boeddhisme functioneert als een duitse motor

perfect gezwind geruisloos zo houden

ik hoest nog soms herinneringen

tikkel tokkel op de tafel

in onwetendheid over uur zelfs over dag of nacht

ik draag de donkerste zonnebril

mijn hoofdkussen met donkerrode bloedvlekken

kolo wil een ander kopen ik verbied het hem

vreugde vreugde ik kan mijn herinneringen niet meer ordenen

ze komen in willekeurige volgorde

kan je logica aanbrengen zonder tijdskader

logica voor wie logica waarom

tegenover elke tekstlijn staat een sneeuwlijn

op een dag komen er geen tekstlijnen meer

is alles eruit wordt mijn wereld volmaakt

ik word een stadsboom

haal sappen uit de ondergrond

mijn bladeren ritselen onder de ventilator

niets zal nog hoeven niets zal ik nog wensen

niets zal nog wegglippen

ik heb geen gevangenen meer

geen gevangenen kunnen niet ontsnappen

over niets zal ik gebrek aan controle hebben

mijn metaalmoeheid doet er niet langer toe

jarenlang was mijn karkas metaalmoe

het moest slapen

het staal moest als een natuurelement op krachten komen

ze hebben er in de plaats twee jets onder gehangen

jets die de propellers vervingen

ik snoof cocaine als kerosine

in een rotvaart rammelen daveren schudden doorheen het zwerk

en dan in volle vlucht viel ik uiteen

het metaal had het begeven

de brokstukken zijn ondertussen geborgen

het schroot ging naar afrika naar douala

schroot dat soms nog panikeert siddert heen en weer raast

niet het uiteenspatten was traumatisch

dat voelde als een bevrijding

duizenden meters naar beneden zweven

geen bestemming meer voor ogen

op de grond denderen even opwippen

alles voordien woog zoveel zwaarder

de angst voor de desintegratie van het karkas vrat jarenlang

elke dag elk uur elke seconde

aan elke vezel aan elk atoom van het metaal

dingen eens belangrijk betekenen niets meer

verdampt opgelost verschwunden

men blikt terug stelt vast men streefde de verkeerde doelen na

ik was me daarvan bewust op het moment zelf

toch viel het zwaar afstand te doen van mijn consultant aspiraties

ons team kon niet falen

wiskundig onmogelijk

ik wist me op een zucht van gebeiteld

eerst veel geld ontvangen voor een faire hoeveelheid arbeid

na enkele jaren veel geld voor weinig aansturing van medewerkers

ik zou me de perfecte plek vinden in zuid europa

dagelijks enkele uren skypen emailen nalezen

veel slapen

de metaalmoeheid liet zich toen al voelen

af en toe naasten ontvangen hen naar het dorpsrestaurant wandelen

alleen zijn jonge wijn drinken

af en toe een weekje gaan pezen in brussel

wilhelma verontschuldigde zich achteraf

enkele jaren later ik weet niet meer wanneer

ze had me daarvan weggehouden zei ze

zag ze me bergaf gaan

dacht ze ik zou het gered hebben zonder wikiBelgium

de druk daaraan gekoppeld

of ik wikiBelgium opgezet zou hebben zonder haar

zo vroeg ze mij ineens

eerlijk nee geen denken aan zei ik

niet zonder jou niet zonder julia niet zonder morris

jullie maakten elk afzonderlijk een noodzakelijke voorwaarde uit

ik deed het voor jullie drie

geen groter idealisme dat me dreef dan jullie drie

waar heb ik je toch ingeduwd zei wilhelma dan

een inloopkast zonder uitgang zei ik

mijn consultant vennoten hadden mijn vertrek zien aankomen

ze hadden me op weg geholpen richting uitgang

ik opende zelf de deur

zonder hen iets te zeggen

trok de poort hard achter me dicht

heb me zelden zo opgelucht gevoeld

zij waarschijnlijk ook ik weet het niet

heb hen nooit meer gehoord

weet niet hoe het hen gegaan is

het interesseert me geen moer

niets mag me nog boeien

alles moet me koud laten

nieuwsgierigheid verbindt de mens met de wereld

de enige verbinding mag zijn de zolen van mijn voeten

dat is al te veel

ik trok de deur achter me dicht

ik wist welke nieuwe taken er op mij wachtten

de opluchting duurde maar even

een avond een dag zoals ik er weinig meegemaakt had

een rustpunt zo krachtig dat ik het me nog herinner

ik zat in de sofa

links van mij julia rechts morris

julia zat altijd op de rugleuning met haar voeten op het zitgedeelte

morris had die houding van haar overgenomen

julia met sokken morris met blote voeten

de koning de koningin in de hoogte

medewerkers excelleren dat bewerkstelligen

wilhelma zat aan de eettafel

alle vier met een laptop

soms stuurden we mekaar skype berichten

om de stilte niet te verbreken

voor ons bestond er geen verschil

geen verschil tussen elektronische en andere communicatie

om de verrassing op mekaars gezicht gade te slaan

bij binnenlopende berichten

je sokken stinken schreef ik naar julia

het zijn morris voeten repliede ze

er stond veel haar op ik merkte dat toen pas

ik stond op de sofa kantelde

morris julia zouden op hun rug gevallen zijn

ik kon net op tijd weer gaan zitten

evenwicht herstellen

ik wou uitvaren tegen hen

ze lachten zo luid ik ook schateren

wilhelma bleef geconcentreerd afgesneden

ze werkte of ze communiceerde

een van de twee nooit samen

toen werkte ze

was het later dezelfde namiddag ik weet het niet meer

wilhelma richtte zich tot de drie van ons

haar zachte stem ombuigen tot kordaatheid

een vadersdochter doet wat de wereld vraagt

ik begrijp niet zei ze

wanneer zullen gebruikers van ons platform beslissingen nemen

wij op de sofa vielen uit de lucht

zonder context

ze kon uitleggen wat ze bedoelde wilhelma

deed dat niet

niet onmiddellijk en daarna niet omstandig

wou ze dat we zelf nadachten

dacht ze dat ik nog niet nagedacht had

morris dacht niet na

morris heeft niets van een sociaal architect

zocht de vragen niet op

geen wandelende filosoof

morris programmeerde in het wilde weg

bouwde bits bytes

wat werd hem gevraagd het ontging hem

wij maar in de hoop dat het paste met onze vereisten

baden dat het op tijd af zou zijn

smeekten om enige input

julia ik dachten na zoveel we konden

het mocht ons enkel niet verlammen

handelen primeerde de tijd was kort de noden dringend

wanneer zullen gebruikers van ons platform beslissingen nemen

ze herhaalde de vraag

de drie van ons bewogen niet

keken wilhelma niet aan

een minuut nadenken volstond vond ik

er moeten geen beslissingen genomen worden zei ik

ik sprak over een puzzel van 100 000 stukken

veel te groot voor een individu om alleen te maken

een troep van mensen laten we erop los

in een uitgedachte constellatie

ze kunnen georganiseerd samenwerken

ze weten wanneer twee stukken samen horen

dat ziet een kind

beslissingen nemen is zo passe

het klopte niet helemaal

wist ik ook wel

ik wilde een richting aangeven

had voor ogen onze marsrichting

onze toegevoegde waarde lag niet bij het beslissen

daar bestonden andere organen voor

wij vier moesten puzzels aanreiken

puzzels die verschil maakten eenmaal gelegd

puzzels konden een verschil maken door hun omvang

ik bleef een abstracte sociale architect

ik had het over puzzels wat mogen die zijn

hadden we nog niet helemaal uitgewerkt

wat ik toen voelde wat ik achteraf pas begreep

omvang telde omvang primeert

daar had ik het allemaal niet over toen

julia sprak concreter dan ik ze had het over wikipedia

altijd bestonden er statische paginas zichtbaar voor allen

die statische paginas stopten geen enkele redacteuren

redacteuren bleven informatie toevoegen paginas actualiseren

de drafts in de steigers stonden elders op de servers

ze rijpen ze vervangen de bestaande statische paginas

ze worden nieuwe paginas

al naargelang al volgens de tijd er klaar voor is

een permanent proces

wilhelma niet tevreden met wat ze hoorde

niemand heeft het laatste woord

morris zoemde hmm verschillende keren

bij wikipedia zocht men naar consensus

je kan de werkelijkheid niet herleiden tot een puzzel

wilhelma keek sceptisch voor zich uit

een dergelijke uitspraak van haar kwam scherp over

net haar scherpe uitdrukkingen herinner ik me het best

ik herinner me weinig

de weinige herinneringen zijn kortstondig

ze zinken weer weg in het moeras

uit het moeras komen dingen naar boven

een raar moeras een stinkende broek

een imposant beeldhouwwerk rijst op

een beeld uit een groots verleden een tijd van beschaving

ben ik in kameroen of ben ik op het paaseiland

telkens twijfel ik

dan zakt het beeld weer in de modder

wachten tot een nieuw opdoemt