Deel 1

something has changed in the state of belgium

mijn bovenbuur had gesproken

blind als ze was blind van ouderdom

ik bezocht haar dagelijks

voorlezen voor haar

een woonkamer gevuld met acht boekenrekken op rails

je kon er altijd twee van elkaar losrijden

anderen schoven daardoor weer tegeneen

een soort accordeon een rups

ik had geen oog voor haar boekencollectie

ik las haar voor uit de krant tijdschriften ook

eerst de titels

als daarnaar gevraagd werd de eerste regels

de rest als ze het wenste

hoe lang heb ik het volgehouden

vijf weken vijf maanden

wanneer sprak ze over het koninkrijk

had belgie weer een regering

duwde de eurocrisis landen richting afgrond

het zit zo ver

waarom ben ik gestopt haar te bezoeken

ik vond er rust

een ander gevoel ken ik nog

ik bezocht een tilt geslagen orakel

een orakel dat niet langer helder zag

het orakel was stekeblind

tastend in het duister als alle andere blinden op deze aardbol

dat bezorgde me rust

kennis wist het niet meer

dat wilde ik alle boeken horen zeggen

alle boeken moesten verbrand worden

nieuwe boeken andere boeken nieuwe concepten hadden we nodig

een nieuw werk zou volstaan

geen rupskast vol

ik kwam bij mijn bovenbuur

ik zag alles verpieterde

daarom ging ik elke dag

ik wou met mijn eigen ogen zien

ik moest het zien

het avondrood

ik zuchtte naar crisis

zou de crisis op de spits drijven

haar vitaminen geven

creatieve destructie misschien

destructie zeker en vast

het orakel moet al gestorven zijn

en waarom herinner ik me haar

bloemetjesjurken bestaan ook in zakelijke varianten

dat hebben mijn ogen op haar appartement geleerd

wie was de dame geweest voordien

bibliothecaresse diplomate privelerares

ongetwijfeld iets helemaal anders

oud opgesloten was ze toen

hoe heb ik haar leren kennen

zij zou het nog kunnen navertellen

haar grimas bewoog bij elke voorgelezen zin

alert iets uitdrukkend

iets ik kon niet precies zeggen wat

ik keek vaak op bij het voorlezen

soms wilde ze een boek uit de rekken

ik bleef zitten

ging verder met de kranten met de tijdschriften

boeken konden niets meer voor ons doen

boeken konden niets meer veranderen

waarom laat het nieuws u niet los vroeg ik

ik vousvoyeerde haar altijd

je kon niet anders met die dame

nietzsche zei ze werd gek van de dood van god

wie is er nu dood vroeg ik

ze haalde diep adem

was te oud voor een woordenvloed

dus zei ze niets meer

oudjaar 2018

kameroen zet een feestnacht in

ik ook

op mijn eentje

ik zit op mijn terras op de vijfde verdieping

de geluiden van de straat dringen niet tot me door

ik heb mijn koptelefoon op

luister naar pianomuziek

beethoven had nooit kunnen vermoeden

tot waar

tot wanneer

en hoe hij beluisterd zou worden

in douala bewegen lichtbronnen

in willekeurige richtingen

een gewemel van licht

neonlampen in alle kleuren

koplampen die stil houden weer vooruitgaan

flikkerlichten

verkeerslichten

alles door elkaar

ik ruik uitlaatgassen

voel hitte

hoor een prelude

haal ik het derde decennium van de eenentwintigste eeuw

ik loop weer op de tijd vooruit

de nieuwe twenties

ik kijk er niet naar uit

ik heb de twenties van de vorige eeuw nog niet verteerd

de afloop van het vorige millennium leverde linux

daarna kwam wikipedia

in een handomdraai knutselden vrijwilligers een besturingssysteem

een reusachtige encyclopedie

ik heb mijn appartement in de benedenstad

met een keuken die me elke dag in rijst voorziet

ik wil niets anders eten

rijst

en ook wat groente

als stil protest

tegen lezers die zich omgeturnd hebben tot hobbykoks

in idioten die niet weten wat er aan de hand is

niet weten dat er utopische socialisten bestaan hebben

want thuis maken ze Bretoense pannenkoeken

een recept van tv kok nummer zeventien

met gember met een tot voor kort moeilijk te vinden siciliaanse kaas

ik zal rijst eten

rijst en ook wat groente

ik heb raad voor iedereen met een kapotte kop

vind je een stekje enkele vierkante meters volstaan

niemand kan je er wat maken

je eet je slaapt je doet niets

de schade wordt niet opgemeten

ze bestaat niet langer in cijfers

ze is niet meer niets is meer

ploerterigheid onzin betekenis schoonheid

alles verdwijnt in een roes van rust

de zwaartekracht brengt alle stof naar beneden

voor mij staat een piepklein apparaat

het projecteert een toetsenbord op het tafelblad

mijn vingerbewegingen worden geregistreerd

ik typ een tekst die ik niet zie

werkelijk blind typen

samsung

of hoe de koreanen mij verrukken

ik kan ook spreken in het toestel

dan maakt software een tekstdocument aan

die tekst krijg ik ook nooit te zien

of nooit te horen

je moet het toestel aansluiten

ik heb geen computer meer

weggegooid voor ik naar douala vertrok

de samsung kocht ik in de tax free shop op de luchthaven

ik gooi het op een dag tegen de muur

mijn zenuwen staan strak gespannen

ik voel ze in mijn handen

wat is er aan de hand

ik wil niets meer voelen

ik wil geen teksten meer

teksten voeren mijn gedachten naar plaatsen waar ik ze weg wil houden

nog niet zo lang geleden leefden de meeste mensen zonder teksten

waren ze beter af

ik weet het niet

ik wil hun toestand

ik wil leven als een plant

ik wil leven als een plant op coke

straks komt mijn koerier

ik wou dat de straat leeg was

dat ik hem zag komen

hoe langer hij wegblijft

hoe meer ik kapot ga

hij kan nooit weten wat hij betekent voor mij

wat denkt hij van mij

dat laat hij niet merken

ik ben zijn klant

afkeer houdt hij voor zichzelf

ik ben een plant die dringend water nodig heeft

het helpt als ik niet beweeg

mijn grote verhaal begon op zondag 23 januari 2011

op de grote betoging tegen de lang aanslepende coalitievorming

belgie zat al 7 maanden met een regering in lopende zaken

wat heet lang

het zou nog elf maanden duren vooraleer er een nieuw kabinet aantrad

het land panikeerde

of trachtten journalisten dat te suggereren

ze bevroegen inwoners met zorgen

die zich ernstig vragen stelden

over hoe lang dat nog zou verder kunnen

en of de financiele markten dat zouden blijven slikken

probeerden de media angst aan te wakkeren

een publiek debat misschien

of een beetje van beide

zolang het meer verkochte kopijen opleverde

of hogere kijkcijfers

ik had over mijn medeburgers gelezen

ik had hen in videofragmenten op het web gezien

ik had hen aangekeken

ik had de eeuwige ritmes op mijn koptelefoon onderbroken

ik had de anderen aangehoord

ik begreep hen niet

net zoals ik heidegger nooit begrepen heb

of de wemelende afrikanen hier beneden

waar gaan die een voor een naartoe

ik dacht aan die Fransman van 50

van de zomer voordien

hij had zich bij mij verontschuldigd

omdat hij het engels niet machtig was

mijn gat verontschuldigd

het was de fout van zijn staat zei hij

die hem de taal niet onderwezen had

hoe gemakkelijk had hij engels over al die jaren kunnen leren

door al enkel de radio in zijn badkamer op bbc af te stemmen

ik heb het er hem goed ingepeperd

ik keek naar mijn medeburgers

tenminste naar zij die door de media ten tonele gevoerd werden

ongetwijfeld geen representatief staal

en wou hen vragen

wat kan de staat nog voor ons doen

dat we zelf niet kunnen

ik heb de donkerste zonnebril aan

en nog kan ik niet naar deze helwitte tafel blijven zien

ik tokkel er wat op

omdat ik de letters zo ongeveer weet zitten

ik heb nog niet gegeten rook een sigaret

het stof van de straat de uitlaatgassen maken mijn t shirts vuil

coca cola

coca cola

derde fles

ik zweet vandaag nauwelijks

voed mij met de suikers

ben vergeten hoeveel klontjes per liter

mijn haar verliest elke vorm

straks komt mijn loopjongen

de kwaliteit van het witte spul is antwerpen niet

maar er zijn plaatsen waar je erger bedonderd wordt

havensteden zijn oke

kolo brengt ook groenten

zijn moeder heeft ze gestoofd voor mij haha

ik meng die op mijn enige bord

met de rijst uit mijn boilertje

ik had de avond voor de manifestatie bij familie doorgebracht

22 januari dus

was er blijven slapen

was niet teruggekeerd naar mijn brusselse flat

dus zat ik die zondag op de trein

met een groot stuk wit karton

ik had met alcoholstift mijn boodschap geschreven

en ze met duimspijkers aan een balkje bevestigd

ik probeerde heidegger in het duits te lezen

op de trein

ik wou niets begrijpen van de teksten die ik tot mij nam

ik kon niet anders dan lezen

ik had nooit anders gedaan

maar de teksten grepen vaak te fel op mij in

hielpen mij niet voorwaarts

ik koos dus woorden die fladderden

onsamenhangend voor mij sein und zeit dus

betogingen dragen normaliter geen titel

deze wel

no government great country

heette de manifestatie

een misleidende naam vond ik

een betoging tegen het lang uitblijven van een nieuwe regering

de leuze leek te veronderstellen dat dit talmen ons vreugde schonk

van sein und zeit begreep ik inderdaad niets

ik ervoer het boek als rustgevend

en als bewustzijnsverruimend

als wandelen in een universum met andere gewoontes

andere wetten

andere woorden

terwijl ik op de concrete dag van de manifestatie

in een reele trein naar brussel zat

de vijf coupés rondom mij stoorden me danig

1 ik had de vorige keer 14 voor engels

nu was het niet goed maar in totaal zal ik er wel door zijn

2 hij haalt zijn vinger uit zijn neus

bekijkt de buit likt die op

3 killing in the name of door de koptelefoon

4 c est terrible c est dégelasse

pouvez vous croire tout cela

5 ik kijk op youtube de laatste tijd naar niets dan filmpjes over neonazis

de meeste de radicaalste komen uit rusland

ik zou graag weten waarom

op de groeiende wereldbol werd het steeds moeilijker rommel te ontwijken

ik zou in eerste klasse gaan reizen

geld maakt niet gelukkig

maar als je het goed aanwendt

helpt het je weg van dingen die je bedroeven

ik probeerde me tevergeefs af te sluiten

nu in kameroen begint het te lukken

toen niet

ik wou niet meer naar de betoging

had voor die dag genoeg van andere mensen

wenste de hele namiddag tv kijken

ik had geen tv

naast mij stond mijn plakkaat

voor de betoging

coke had ik niet bij

had me ook voorgenomen niets meer tot mij te nemen

tot mijn volgende loon uitbetaald zou worden

in die tijd gebruikte ik nog niet zoveel

een sporadische gebruiker quoi

een menigte liep door de te nauwe straten

de gebouwen de winkels de cafetarias

alles werd me zo present

en leek zo honderd jaar achter op mijn eigen bewustzijn

ik was als het ware niet echt aanwezig

ik worstelde daar vaak mee

mijn ruggenwervel rilt nu ik daaraan terug denk

tussen al die mensen

sommigen liepen arm in arm

anderen maakten een rondedans

liep ik afwezig

ik keek rondom mij zag de manifestatie

maar met de ogen van decennia later

zoals we nu kijken naar beelden van de antikernbommenbetogingen

of naar de verzamelde massa

klaar om op de onbewaakte berlijnse muur te klauteren

zo nam ik het toenmalige heden waar

alles zag er verschrikkelijk oubollig uit

ik wou dat de teletijdsmachine mij in 2011 week kwam ophalen

om mij terug te flitsen naar 2043

ik waarde rond in een universum van het verleden

tot op het moment dat iemand mij aansprak over mijn plakkaat

lang leve wikiBelgium

waar stond dat voor

vroeg de vrouw in kwestie

daar wilde ik wel op antwoorden

ze moest mij tijd gunnen

de ideeen waren pas drie dagen eerder aan mijn brein ontsproten

ik had ze nog nooit geformuleerd

ik had ze nog niet geordend

mijn gesprekspartner correspondeerde voor the irish times over europese materie

de Belgische betoging nam ze erbij uit schuldgevoel

ze had weinig kopijen geleverd die maand

dat vertelde ze pas later op de dag

vandaar

wat er ook van zij

in ierland bestond er

net als in zovele andere landen

veel interesse naar ons koninkrijk

dat het zo lang beredderde zonder regering

hoe kon dat nou vroeg men zich overal af

de correspondente echter zei

dat zet toch aan tot denken

ze nam me mee naar een bar op de anspachlaan

waar ik alles mocht uitleggen

waarom het zo lang duurde een regering

en vooral wat ik in de plaats wou stellen

met dat wikiBelgium idee

ik zei dat no government great country

die rare titel mij aan het denken had gezet

de studenten achter de betoging hadden per ongeluk

een andere chemische reactie veroorzaakt in mijn hoofd

no government great country

enkel de woorden

waren voor mij geen roep om een regering

maar eerder een uiting van zelfbewustzijn

een affirmatie van een volk

dat zegt geen bestuurlijke kaste meer nodig te hebben

de correspondente vroeg of mijn opmerking speciaal gold voor mijn land

ik zei evenmin onder de indruk te zijn

van hoe er in de ons omliggende landen bestuurd werd

al liep dat toch ergens beter dan bij ons

ze vroeg mij te verduidelijken

ik hapte naar lucht

sprak over de inertie van de verzorgingsstaat

met idealen vastgeroest aan allerhande ooit zinvolle belangen

kleine dingen konden nauwelijks nog bewegen

grote zaken konden niet hertekend worden

het rijnlandmodel als een ziek paard met kapotte hoeven

het krijgt de kar niet meer getrokken kan zelfs niet meer opstaan

een zachtaardige dierenarts durft het vonnis niet vellen

terwijl ik sprak ervoer ik de noodzaak aan meer reflectie

wat moest er precies afgebroken worden

wat kon in de plaats gesteld worden

voor bezinning heb ik echter de tijd niet genomen

de dingen gebeurden het ging rollen het ging vanzelf

terug naar de ierse gezante naar die winternamiddag

ik had het over hoe het land kon aangestuurd worden

door burgers die op het internet zouden gaan samenwerken

over de wisdom of the crowd

als een superencyclopedie kon

altijd bijgewerkt

als een besturingssysteem geen problemen stelde

waar ligt dan de grens van het mogelijke

zo sprak ik als ik het me goed herinner

want dat gesprek ligt haast een decennium achter mij

was het de laatste keer dat ik zonder coke vol gloed sprak

ik heb mezelf nooit meer de kans gegeven haha

de oprechte verontwaardiging in mijn woorden

in mijn gebaren

in heel mijn manier van spreken

heeft de drugs later niet teniet gedaan

integendeel

die bleef overeind en meer

is het compleet van de pot gerukt vroeg ik haar

na een half uur durende woordenstroom

daar moest ze over nadenken

ze kwam met een neen

ik wist me zeer gelukkig

een intelligente dame zei me dat mijn nieuwe ideeen steek hielden

ze had nota genomen als een bezetene

zou er een artikel uit puren

misschien zou ik daar niets aan hebben

maar het concept zou er wel bij varen

zei ze desnoods in ierland

dat eiland moest niet achterblijven

ze gebruikte het woord concept

dat herinner ik me opeens

en hoe dat me nog meer verblijde

ze scheurde een papier van haar notablok

met de referenties van het boek wikinomics

een samentrekking van wikipedia economics

moest ik maar eens zien te bemachtigen zei ze

ze beschouwde de belgische situatie als vruchtbare grond

voor het herdenken van bestaande systemen

hoe weet ik dat nu weer

woorden van een correspondente waar ik jaren niet aan gedacht heb

als coke het geheugen wegvreet

als het zijn adepten naar een paradijselijk heden voert

onafhankelijk van het verleden

met ellende na de roes

met een hypotheek op de toekomst

enkel heden niets anders

dan valt mijn gebruik nog mee

waar blijft kolo trouwens

de correspondente zag de mogelijkheden

ik herinner me haar naam niet meer

dan veegde ze me de mantel uit

ik had niets concreets zei ze

of ik dacht dat het voldoende was

om met een geinspireerde pancarte in een optocht mee te stappen

was de wereld daar iets mee opgeschoten

ze maakte zich kwaad

had zij mij niet opgemerkt meegenomen

dan was mijn bijdrage aan de betoging

volledig onopgemerkt gebleven

zeker een journalist zou er mij uitpikken

de andere leuzes op de borden zei ik

moins de blabla

stop de belg spelletjes

vooruit met de geit

maakten geen kans

onzin zei ze

ze had bij mij nog geen enkele aanzet gehoord

waarmee ik iets zou gaan verwezenlijken

hoeveel jongens in dit café waren mij niet voorgegaan

met grootse opvattingen over hoe de wereld zou moeten functioneren

vroeg ze retorisch

ik moest maar eens bewijzen dat ik een man was

jongen versus man

dat was het onderscheid dat ze me aanwreef

ze had ongelijk zei ik haar

ik wou de wereld niet veranderen

ik wou die taak niet op mij nemen

daarvoor waren mijn schouders te frele

ik weet niet of dit werkelijk zo was

dat was het excuus dat ik gebruikte

mijn kop thee was ondertussen koud geworden

ik bestelde een whisky

zij nam er ook een

ze snurkte zachtjes die nacht

op dat moment werd ik er me goed van bewust

dat ze de 50 naderde

ik dacht aan een zin die ik in een roman gelezen had

ik pik vrouwen op zoals mijn jas stof

ik kon mij niet herinneren in welke roman

of bij welke schrijver

hoe hard ik mijn hersens pijnigde

het volstaat het stof van je jas te kloppen

zonder geluid verliet ik haar bed

genoot van de kilte de rust van de nacht

de miezerige regen maakte mijn gezicht vochtig

zorgde dat de wind heerlijk koud aanvoelde

ik sliep nog enkele uren verder in eigen bed

de volgende dagen gingen volledig op aan werk

op maandagavond ging ik zoals altijd

mijn kind ophalen van de kleuterschool

volgens het besluit van de vrederechter

zou ik mijn dochter nog slechts sporadisch te zien krijgen

voor alle partijen werd deze oplossing als de beste naar voren gedragen

iedereen was het daarover eens

ik had ooit kunnen meestappen met zoveel dodelijke rationaliteit

tot de moeder mij had gevraagd

de kleuter op de eerste dag van de week af te halen

omdat zij haar man op maandagen in de onmogelijkheid verkeerden

ik had ingestemd

zonder daar ooit enige dank voor ontvangen te hebben

de verwijten bleven net zo gemeen

zelfs wanneer ik dochterlief om negen uur s avonds ging terugbezorgen

de volgende dag was ik met vrienden naar de bioscoop

of op restaurantbezoek

ik weet het niet meer

om maar te zeggen

de zondagse betoging bevond zich volledig op het achterplan

ik had me op de betoging niet in het minst geëngageerd

zoals de ierse journaliste me verweten had

op woensdag

tijdens een vrij moment op het werk

gaf ik op google news in

wikiBelgium

ik vond het artikel van the irish times

can the belgian people fill in the gap themselves

luidde de titel

ik hield van de journalistieke stijl

het gemakkelijke cynisme verbannen

positivisme geloof in betogende mensen geloof in wat mensen kunnen veranderen

geloof nieuwsgierigheid in nieuwe ideeen

jong van geest die journaliste

ik bewoog me bijna naar een andere browsertablet

wikiBelgium had nog een ander resultaat opgeleverd zag ik

een clipping meer volgens het jargon van de pr industrie

twee bewegingen op de mouse pad

even vliegensvlug als minuscuul

en het stond op mijn scherm

excentrieke belg haalt de irish times luidde de titel in de gazet van antwerpen

de boventitel deelde mee dat het over een internationaal persoverzicht ging

over de brusselse optocht

een dergelijk artikel schrijft plezant leest plezant vergt geen grote investeringen

de grote gevoeligheid voor hoe het grote buitenland naar de eigen gouw kijkt

is typisch belgisch en of vlaams

het zijn of het willen worden van een topregio

dit mantra tot in den treure herhaald

de media brengen internationale ranglijsten

berichten over buitenlandse verslaggeving van gebeurtenissen van bij ons

complexen onzekerheden tieren

nationalisten socialisten smeren genezende brouwsels aan

het artikel in de ierse krant was niet onopgemerkt gebleven

dat verbaasde mij

dat de redacteur van antwerpen in le monde el pais ging zien

normaal

het nrc ook de suddeutsche

maar kwam op de redactie daar de irish times binnen

ik geloof het niet

ook daar moet een google search gebeurd zijn

het stuk begon met een overzicht van de buitenlandse kranten

het klassieke recept

de tweede helft zoomde in op mij

de toonaard viel mij op

het was er een van spot

de ierse correspondente had een prettig gestoorde jongeman gevonden

hij heeft de problemen bij de regeringsvorming proper uitgelegd

en is daarna met zijn knotsgekke ideeen op de proppen gekomen

prettig gestoord knotsgek stonden niet in het artikel

de toonaard dus

de ironie van de journalist

wat moet hij zich superieur gevoeld hebben toen hij het tikte

zijn pleziertje weze hem gegund

misschien deed hij de lezers een glimlach cadeau

een op mijn kap

ik leefde jammerlijk niet in een land van visionairs

wel in een land met vrije pers

alles oke voor mij

het artikel stond op de binnenpaginas van de gazet

niemand die ik kende die het zou opmerken

waar ik mij niet aan verwacht had

drie binnenkomende berichten op mijn facebook account

ze kwamen niet in een keer binnen

ik log verschillende keren per dag in op de sociale netwerk site

mijn verrassing werd opgebouwd

drie wildvreemden hadden mij aangeschreven over het artikel in de gazet

de eerste afzender heette mor ris

op facebook moet je een voor en een familienaam opgeven

hij ondertekende de email met morris

opereerde onder deze naam

ik wist dus niet wie hij was

en tot op de dag van vandaag weet ik het niet

zijn echte naam zou kunnen voorkomen op de naam van onze statuten

hebben we oprichtingsstatuten opgesteld

ik kan mij niets dusdanig herinneren

morris schreef naar mij drie lijnen

je hebt de toekomst gezien

ze ontkennen het licht van de zon

veel moed

het tweede binnenrollende bericht kwam van een julia

eerst negeren ze je _ dan lachen ze met je _ dan bestrijden ze je _ dan heb je gewonnen

zo schreef ze

met die underscores

de uitspraak kwam van ghandi

zo stond er nog bij

maar ghandi en wat ze me zeggen wou

ging in eerste instantie aan mij voorbij

dat godvergeten leesteken

de underscore stond op typemachines om woorden te onderlijnen

deed mij staren naar de boodschap

dat leesteken dat ik ken van de vroege dagen van emailing

toen het tussen de voornaam de naam geplaatst werd

dat leek nergens op

een punt werd de standaard

ik denk dat iedereen dat toejuichte

julia omarmde het nutteloos geworden teken

ze ging het hergebruiken

andere taalgebruikers hebben er

als ik het goed heb

nooit iets mee gedaan

maar het bood mogelijkheden

ik nam me voor de platte streep ook in mijn geschreven taal te incorporeren

een voornemen dat dode letter gebleven is

het is nog niet te laat

twee dagen na morris kwam het bericht van wilhelma

ze had als enige van mijn drie correspondenten

een foto van haarzelf in haar facebook profiel

ze zag er saai klassiek uit

haar kleren niet goedkoop maar onopvallend

ze was blijven gaan naar de grote kledingzaak

waar haar familie haar als kind mee naartoe nam

het maakte haar niet uit

dertig jaar geleden leefden veel meer mensen zoals haar

de dwang je uiterlijk te personaliseren bestond veel minder

wilhelma had onder die nieuwe dwang weten uit te komen

ik zou dit later bewonderen

op een of andere manier

haar bericht deinde veel uit langer dan de vorige twee

beginnend met een paragraaf dat ik het waarschijnlijk als vervelend ervoer

hoe mijn idee weergegeven werd in de gazet

ik vond het veel minder erg dan zij het beschreef

ze had sinds het verschijnen van het artikel nagedacht

een aanvullende wikiBelgium instantie leek haar zeer nuttig

misschien kon die instantie bepaalde stukken van de staat overnemen

de staat geheel vervangen door een wikiBelgium leek haar niet wijs

het betrof werkelijk een heel lang bericht

geef ik het juist terug

wordt wat ik hier schrijf beïnvloed door wat ik me ervan herinner

door de ervaringen

functioneert mijn hoofd nog zoals het hoort

indien niet wiens hoofd wel

drie emails wat betekende dat nu op een bevolking van elf miljoen

drie emails en ik was in mijn nopjes

ik droomde van revolutie

de staat wegvegen verbrijzelen wegblazen overspoelen

overspoelen daarop zou ik het houden

het beeld van de tsunami

de arabische revoluties begonnen

het web als facilitator

ik droomde van een westeuropese

mijn woede had met veel andere zaken van doen

vond een denkbeeldige uitgang

ik was de zee

zou brullen

een golf zou alles op het land vermorzelen

ik deel de plekken op in twee soorten

bij de eerste lost mijn aanwezigheid spoorloos op

het doet er niet toe of ik er wederkeer of niet

bij de tweede soort is dit anders

ik kan niet verdwijnen

zelfs niet als ik het zou willen

mijn aanwezigheid een oude boom met talrijke wortels

in het negatieve geval een olielek in de grond doordrongen

grondreiniging dringt zich op

douala spreekt mijn naam niet uit

kent ze niet geeft mij rust

douala behoort absoluut tot de eerste soort

mijn kind is een plek

behoort tot de tweede categorie

de warmte bevalt me zeer

ze draagt bij tot het verwezenlijken van mijn doel

mijn doel is niet meer bewegen

ik ben er bijna helemaal

ik smelt als een pakje boter

glibber verder naar beneden

langzaam net snel genoeg voor mij

helemaal beneden zal ik niet meer bewegen

mijn trage beweging zal helemaal tot stilstand gekomen zijn

kolo wil met zijn priester praten

hij vroeg of hij mocht

moest hij mij niet vragen

hij praat met wie hij wil wat heb ik daaraan te zeggen

kolo keek me aan

ik begreep het het zou over mij gaan

hij ging naar zijn schoenen te kijken

ik keek er ook naar

zijn schoenen zijn gepoetst

ik kan me niet herinneren mijn schoenen op te wrijven

ik moet het ooit wel eens gedaan hebben

kolo je praat met wie je wilt

maar ik wil geen problemen met de politie hoor je

ik geen problemen wij tevreden jij blijft in dienst

of ik mee wou naar zijn priester

heb je hem over mij verteld

weer stond ie naar zijn schoenen te staren

what the heck zeg verwachtte hij schaamte van mijn kant

helemaal niet ik wou het hem goed inwrijven

ziggy stardust schepte een lepeltje rechtstreeks uit de enveloppe

de eerste keer ik nam tot mij in zijn aanwezigheid

ik heb een vrouw nodig zegt zijn moeder

een man zonder vrouw is verloren

hij heeft het er al met zijn moeder over gehad

de priester de moeder wie meer

wie niet

kolo ik betaal je niet voor je goede bedoelingen

ik betaal je voor mijn boodschappen

ik had de jongen geselecteerd op zijn betrouwbaarheid

ik zag hem in een bar

street credibility hadden ze allemaal

betrouwbaarheid daar ging het om

ik had geen zin elke twee maand een nieuwe leverancier te zoeken

are you bonafide vroeg ik hem

zijn haren op de zijkanten nog korter dan bovenop zijn hoofd

hij verzekerde me van wel

bonafide is hij zeker

hij strijkt waarschijnlijk zelfs zijn kousen

ik weet het niet zeker ik draag geen kousen

mijn onderbroeken krijg ik gestreken terug

kolo is goed zachtaardig medelevend

ik hoefde geen medeleven

medeleven ruikt naar medelij

toch werd ik danig verrast

empathie bestaat in deze emerging market

tot daar mijn enige ontdekking in maanden

de stad ontplooit zich frenetiek

zelfs wikinomics zouden geen orde kunnen aanbrengen

ik ben op mededogen gestoten in het geraas

had ik niet ingecalculeerd

goede bedoelingen had ik ook al tien jaar geleden niet meer

ik zocht op het web naar morris

wou zijn naam weten

als kolo ging ik bij anderen te rade

bij hogepriester google

google bestudeert de auspiciën geeft je antwoorden

over morris kon ik niets relevants vinden

morris bleef onder de radars van google

wandelde hij in een straat

maakte googles street view auto fotos

hij zou er niet op te zien zijn

magic morris en zijn verdwijntruc

zijn naam weet niemand

zelfs toen hij aan de universiteit werkte niet

op de personeelspagina stond morris

morris is zijn naam

ik had enige connecties informeerde

na een paar jaar aan de unief werd het duidelijk

morris zou nooit zijn doctoraat verdedigen

hij leefde s_nachts las ict websites

steeds minder mensen zagen hem als een genie

zijn contract werd niet verlengd

morris ging bij een bedrijf aan de slag

begon stevig te drinken

eerst werd dit door de vingers gezien

zijn communicatieve tekortkomingen evenzeer

een programmeur van zijn kaliber mag heel wat meer

welke communicatieve tekortkomingen vroeg ik

de man is zwaar autistisch zei mijn gesprekspartner

ik hechtte weinig geloof aan reputatie

toen kwamen de woedeuitbarstingen hoorde ik

morris werd twee keer ontslagen

was hij momenteel aan het werk

verwerd hij weer een nachtelijke vleermuis

de gazet van antwerpen als tussendoortje

tussen een unix nieuwsbrief

updates op een forum artificiele intelligentie

hoeveel dronk hij

ik wist het niet

we stonden onder een zwevend dak

hoe kan ik het anders omschrijven

wankele ijzeren pilaren

dun geen dikke ronden als in onze romaanse kerken

een gekanteld dak van golfplaten

een stormwind kon alles wegplaatsen

de priester stond in het midden

kolo ik schoven aan in een kleine rij

net als de anderen bewaarden we afstand

de conferenties van de priester gebeurden vertrouwelijk

zijn handen bewogen als mekaars spiegelbeeld

tilde hij een hand op dan ook het andere

heel gelijk

hij was klein breed zijn pak op maat

ik stampvoette op de stoffen vloer

keek naar de bouwwerkzaamheden

de kerk breidt uit zei kolo

steeds sluiten meer gelovigen zich aan

de priester weet wat af van ondernemen zei ik

een goede priester veel wijsheid beaamde kolo

hij maande me tot rust aan

ik was underdressed alle mannen in hemd

ik een t shirt espadrilles fuck kerk

hoe regent het afrikaans op dit gebouw vroeg ik me af

een gebouw kon je het niet noemen

ik zou niet onder dit dak durven bij stormweer

daarmee opende ik mijn gesprek met de priester

kolo keek de man vertrouwensvol toe

zijn leidsman wist zich raad met mijn attitude

god beschermt de gelovigen zei de priester

de constructie is niet belangrijk

de gemeenschap bestaat uit verschillende mensen verenigd

nogal wiedes vond ik

ik kon mijn opmerking niet plaatsen

de priester behield het woord

gelovigen met verschillende sociale achtergronden

in verschillende fases in hun leven met verschillende aspiraties

sommigen bidden voor de genezing van hun kind

anderen voor het welslagen van hun onderneming

ze vertellen erover in de kerk trekken soms zakenpartners aan

dat betekent een gemeenschap zei de priester

god helpt via mensen

geneest god de zieken maakt hij de bedrijven succesvol

met eenvoudig cynisme zou ik zijn burcht bestoken

god heeft hen allen de kracht zegt de priester om te strijden

om te aanvaarden nadien indien niet

hij kijkt me aan ik van de hand gods geslagen

ik bekijk mijn schoenen heel stoffig in deze hangar

zijn schoenen blonken nog nooit gezien

hoeveel gram schoensmeer hoeveel uren poetsen

de priester heeft kracht zwakte regeert mij

ik had me haast naar zijn kerk willen wenden

kracht om te strijden kracht om te aanvaarden

aanvaarden had ik nooit gedaan

nooit geprobeerd eigenlijk

zelfs nooit bedacht dat ik moest proberen

god kon me kracht geven van de toxische producten af te blijven zei hij

mijn ziel bedekte zich gelijk

hij had een opening heel even

hij verpestte het zelf

ik luisterde niet meer niemand had me weer iets te vertellen

kom kolo we gaan ik schudde de priester de hand

toen ik in het zaaltje boven kwam

bevond zich daar een jonge dame

een tatoeage liep via haar hals tot net op haar wang

een ring door haar neusbeen een andere in haar wenkbrauw

we hebben hier een vergadering zei ik

julia zei ze ik ben te vroeg

haar accent klonk nederlands

haar moeder kwam uit nederland

zij was in belgie geboren

waar was ik aan begonnen

een beetje later kwamen morris wilhelma aan

we schoven gevieren aan aan het uiteinde van een lange tafel

ik aan het hoofd ik weet niet waarom

ik had een schaakbord meegebracht

met welk stuk konden ze zich identificeren

aan de hand van dat stuk mochten ze zich voorstellen

in bedrijven had ik het zo vaak gezien

een voorstelling moet een ludiek element bevatten

de stijfste hark krijg je mee

hij wil zich niet laten kennen als iemand die het spel schuwt

julia mocht beginnen

ze zei haar naam waar ze vandaan kwam boog voorover nam de koningin

de koningin kon alles stelde ze

ze heerst over het bord

fair enough

morris zei ook wat

ik kon hem nauwelijks horen hij sprak te stil

hij leek op het gemiddelde tussen zichzelf en zijn schaduw

ik wou vragen luider te spreken

deed het niet

ik dacht dat hij ging dichtklappen

wie woont er nu in mechelen

hij opteerde voor de toren

het duurt even voor dat stuk in beweging wordt gebracht dacht ik

een toren beweegt in het begin aan de zijkant zei morris

wordt op het einde heel belangrijk

ik ging voor het paard de kracht van het onvoorspelbare

zoals een centrale bankier hoort te zijn zei julia

hij moet de markten verrassen

ze leek uit een achterwijk van new york afkomstig

wilhelma zei een pion overwogen te hebben

uiteindelijk had ze de loper genomen

de loper is het meest bescheiden stuk van de laatste rij

het kon te allen tijde opgeofferd worden

wie dacht dat dit mijn enige truc was

zien welk vlees er zich in de kuip bevond

onderschatte mij

ik zette er vaart in

de gazet van antwerpen zei ik

niet meteen de krant waarmee ik gezien wou worden

wilhelma zei die krant dagelijks door te nemen

nagaan of zaken van haar advocatenkantoor verslagen werden

morris zei geen andere krant te willen

waarom niet vroeg wilhelma

we keken alle drie naar morris

toen heb ik voor het eerst gemerkt wat ik nog vaak zou merken

de timide morris genoot van de belangstelling

het mag niet te lang duren het mag niet te veel zijn

hij hield ervan

als zelfbenoemde kwaliteitskranten idiote artikels plaatsen

zei morris dan ergerde hij zich

ik bekeek hem aandachtiger dan de anderen

het mocht niet opvallen

julia sprak aarzelend

haar moeder las de krant

als ze artikels zag voor julia

dan knipte ze die uit legde ze klaar in een transparante map

hoe schattig zei wilhelma

ik wist me opgelucht dat zij reageerde

ik wist niet goed wat aanvangen met die bekentenis

het zat goed met ons vier

we waren pas goed een kwartier bijeen

of we voelden ons goed bij elkaar

mensen beoordelen zichzelf en elkaar onophoudelijk verkeerd

de docerende toon van wf hermans resoneerde in mijn hoofd

we keken elkaar alle vier aan

monsterden elkaar knikten elkaar toe

deden alsof het goed zat

we overtuigden onszelf en elkaar

we klitten samen voor een lange futuristische reis

we beseften dat op die eerste avond

morris heeft me dat nog eens verteld

hij wou onmiddellijk bij ons blijven

we waren vier sociaal gehandicapten

dit bond ons zo sterk samen

na de vier vijf jaren wikiBelgium troffen julia ik elkaar zelden

ook morris kreeg ik nauwelijks nog te zien

morris terug in zijn bunker een slak terug in zijn huis

julia bleef me emailen skypen diets meer

een uurwerk kende ze niet

het kon even goed vier uur s_nachts zijn als in de namiddag

vrouwen vinden pas rond hun dertigste hun stijl

deze stelling schildert de huidige julia

haar zwarte gewaden van japanse snit

de tatoeage ontsnapt uit haar kraag

ze lijkt boven deze wereld te staan

zen en daadkracht

evenwicht en beweging

ik kan me nauwelijks nog de rommelige meid inbeelden

de julia van de eerste jaren

haar zwarte sigaretten

haar onbedaarlijkheid in de gesprekken

de ongeveilde kracht

haar sprankeling gaf ons beslistheid

morris we doen het niet voor ons we doen het voor haar

zo sprak ik eens tot onze computerman

we dronken nog een cocktail op haar gezondheid

alcohol consumeren en morris kan ik niet meer los van elkaar denken

op het einde van de nacht betaalde hij

patronen mogen we niet doorbreken zei ik hij lachte

mckinsey factureert julia aan 4000 euro per dag

geen rapport belandde bij een klant van haar

zonder ik had het nagelezen

daar gingen de emails over

de telefoongesprekken

je rapporten behandelen ja had ik gezegd

maar ik stel geen facturen op

zorg dat het geld zo op mijn rekening komt

dat kwam voor elkaar

ik wist niet wanneer of hoeveel

de muur gaf me veel geld voor mijn dure hobby

wanneer spreken we af vroeg ze vaak

de eerste twee weken niet daarna zei ik dan

ik noemde soms datums

ik maakte ze niet concreet

ik liet haar datums noemen

ik ging het bekijken

julia kreeg mijn spel door

waarom wil je me niet zien zei ze

misschien wil ik jou wel zien zei ik haar

maar wil ik niet dat jij mij ziet

toen we elkaar leerden kennen

zei ik was jij een meisje

je wil me terugzien om een enkele reden

je wilt terug voor even in de rol van meisje

niet de vrouw met de grote verantwoordelijkheden

dat is een hypothese zei julia

ik kan er tegengestelde geven

waarom zou ik je me laten overtuigen vroeg ik

op basis van een voor mij fair argument

julia noemde me koud geworden

ze heeft haar middelbare school niet afgewerkt

grunberg werd intelligent zonder school te lopen zei ze

onze educatieve instellingen brengen wellicht schade toe

nu is juffrouw mckinsey consultant

twee jongens met een mba een personal assistent werken voor haar

als ik niet wist dat het noodzakelijk schijnt te zijn

van tijd tot tijd iemand te ontmoeten

ik zou er niet meer toe overgaan

van wie zijn deze woorden

ik heb geen vermoeden

ik tikkel ze snel op mijn tafel

niet alleen de naam van de auteur zal mij ontsnappen

ook de uitdrukking

ik moet nagels kloppen in alles wat voorbijschiet

deze woorden kunnen in het volgende decennium weer belangrijk worden

de afgelopen twintig jaar verloor het idee aan belang

dat kan keren

ik loop vaak voor op mijn tijd

misschien belanden nog rapporten in mijn mailbox

julia heeft me niet meer nodig

zal ze nu wel leren

ik heb er nog aan gedacht drafts van rapporten te lezen in kameroen

als laatste werkzaamheid

als verzekerd inkomen

als hersengymnastiek

dat zijn mckinsey rapporten geworden voor mij

hetzelfde als sudokus voor bejaarden

kon het niet opbrengen

de inspanning wel

de vereiste mentale instelling niet

als een bruistablet loste ik op

in het drankje bevindt zich geen vaste substantie meer

andre heette mijn eerste dealer andre van holen

vh afgekort ondertekende hij zijn smsen

een poenige jongen met stuff van lage kwaliteit

hij rook mijn gebrekkige marktkennis

een neus als een rat heeft hij

hij wist mijn weinige connecties in het cokemilieu

liet me vooraf betalen voor tien leveringen

ik kon niet tot tien tellen over een periode van een maand

maakte hij misbruik van

ik durfde niets zeggen

troep bracht hij me werkelijk troep

beroepsfierheid nul andre

wat wist ik in die periode over kwaliteit van poeder

wilde andre niet voor het hoofd stoten

ik wist zijn spul was troep

maar zo slecht

fucking hell wat heeft die mens me belazerd

ik vergeef hem alles

deze cokeklungel had hem nodig

ziggy stardust moest ik nog worden

ik was nog niet klaar voor bowies heldendom

nog geen arts uit wenen nog geen visionair in brussel

kolo valt binnen mijn tempo schiet omhoog

hij stelt een bedrijvige jongen voor

welke baantjes houdt hij er nog op na maakt niet uit

ik vol nieuwsgierigheid naar wat hij meebracht

tandpasta of coke gelijks

ik verlaat mijn onbewogen toestand huppel op en af

hem ook laten zien dat ik geen plant ben

hij kan niet doen met mij wat hij wil

ik wil niets meer aansturen behalve kolo

toch de uren dat hij voor me werkt

de verdwaasde snuiver krijgt hij niet te zien