julia ik keken dagelijks naar de activiteiten
op het platform
meer verslavend dat facebook of email zei julia
een mierencolonne stortte zich op een boomstam
een zwerm bijen bouwde zich een thuis
we spotten met onze waarnemingen
er gebeurde zoveel op het platform
het centrale logboek registreerde elke
activiteit van elke gebruiker
je kon het niet bijhouden zo snel werden
notities aangevuld
het aantal actieve gebruikers schommelde tussen
drie en vijfduizend
een actieve gebruiker moest de voorbije twee
maanden ingelogd hebben
voor informatieve paginas moest men niet
inloggen
deze bezoekersaantallen werden anders
gedefinieerd geteld
een staafdiagram toonde het aantal unieke ip
nummers per dag
de piek lag om negen uur s_avonds
zoals in onze youtube video wanneer de dagtaak
er voor de meesten op zit
we legden ons toe op de geregistreerden op zij
die inlogden
inloggen leidde naar gegevens uploaden
herschikken becommentarieren
deze de belangrijkste acts
de wikiBelgians zelf hadden administrators
aangeduid
administrators dagelijks bijgestaan werden door
julia
door mij ook meer door julia
julia beheerste de technische kant beter
administrators konden individuele bijdragen
verwijderen
gebruikers blokkeren extremisten weren
julia ik hadden meer mogelijkheden dan
administrators
wij konden hele rubrieken deleten discussies
bijsturen
hebben we slechts een keer echt gedaan
de andere keren om dubbel werk te verwijderen
liever logden we in als gewone wikiBelgians
julia als xq_1 ik als xq_2
legden we op die manier ons ei
gebruiker b_v_d_d had een nieuwe rubriek
aangemaakt
door de overheid ingestelde adviesorganen
werden opgelijst
maakte niet uit op welk niveau op welk vlak het
adviesorgaan actief was
een exhaustieve opsomming zou aangemaakt worden
hij was zelf begonnen met een opsomming van
adviesraden
deze verder aangevuld door andere wikiBelgians
2 600 werden het er
de som van de kostprijs een hallucinant bedrag
b_v_d_d maakte vervolgens visuele clusters per
beleidsniveau
elkaar overlappende verzamelingen verschenen
vooral voor economisch beleid verscheen een
wirwar van vendiagrammen
geen bezwaar tegen goed advies schreef b_v_d_d
eronder
waartoe dienen al deze organen
we voeren zelfs de voor de hand liggende
adviezen van de oeso niet uit
een andere rubriek ging op zoek naar
inperkingen bij de pensioenen
je kan niet in het wilde weg schrappen schreef
een gebruiker
de gewenste maatschappij laat zich niet from
scratch tekenen
je moet rekening houden met de verworven
rechten van de burgers
wat denk jij vroeg julia
ik zou niet eerst in uitkeringen snijden zei ik
de discussie is ingezet zei julia
hoe werden de hoogste pensioenen opgebouwd
dat onderzoeken enkelingen
ze liet me de webpagina zien
laat ze maar onderzoeken zei ik
ik wist niet hoeveel verworven rechten je kunt
ontnemen
bestaat zoiets als verworven rechten
zijn het maaksels van een vals
verwachtingspatroon van de rechten_houder
ik geef iemand twee maanden lang elke dag een
chocoladebonbon
heeft hij van dan af aan recht op snoepgoed
elke dag
na twee maanden twee jaar of langer
op onze site namen twee individuen het voortouw
in de discussie
de een vertrekkend van stabiliteit in een
samenleving
de andere van de strijd tegen maatschappelijke
sclerose
de eerste wees op het instellen van ziekelijke
afgunst
de tweede op de noodzaak aan het wegsnijden van
uitwassen
we kunnen de discussie aankaarten bij de media
stelde ik voor
julia contacteerde de gebruikers van het
platform
ze stemden in schitterden een half uur op de
radio
enkele blogs pikten erop in enkele opiniemakers
volgens wilhelma was dat de juiste benadering
ik trad te veel zelf in het voetlicht de
gebruikers te weinig
ik voelde me bedreigd
had me in eerste instantie opgeofferd als
spreekbuis
was ondertussen gesteld geraakt op de interesse
voor mijn opvattingen
op mijn rol als vertegenwoordiger van onze
social reengineering
leed ik zelf aan sclerose aan valse
verwachtingspatronen
was ik slaaf van de chocoladebonbon
roestte ik vast in mijn positie
de tv optredens interviews debatten stapelden
zich op
ik bracht telkens een piepklein deel van het
verhaal naar een andere mediatitel
werkte wonderwel ik bleek bedreven
nu kan ik het niet meer reconstrueren
hoeveel waren het er in welke volgorde vonden
ze plaats
ik kan het niet meer zeggen
ik probeer me niets te herinneren
ik ga niet spitten tracht het verleden eronder
te houden
dat lukt zes dagen op zeven of zo
een herinnering begint te spelen in mijn hoofd
een wekradio
ik schrijf die van me af
de radio zwijgt dan weer voor een week of meer
tot een ander plaatje gaat spelen
deze samsung absorbeert de woorden
met de woorden verdwijnen de herinneringen
een man van de vakbond schreef een
opiniebijdrage
hij richtte zich tegen de opstart van
wikiBelgium
de tekst moest striemen
zo werd ze bedoeld
de zinnen dreunden als trotsky
ze rammelden stilistisch was het niet aan te
zien
toch niet voor gevoelige ogen
wie kon deze auteur begeesteren
wie kon zich intellectueel aangesproken voelen
zijn discours bracht me aan het lachen
een slechte trotsky een eeuw te laat
ik had het zelf kunnen schrijven
vakbondslui hebben een geijkt patroon van
denken
worden volledig voorspelbaar
had ik een parodie gemaakt ik had er recht op
gezeten
wikiBelgium zou volledig uitgaan van
geatomiseerde individuen
anonieme desolaten eenzaam achter hun laptop
nooit volledige mensen
om een volledige mens te worden moet je
kooklessen volgen bij de arbeidersvrouwen
was dat wat hij bedoelde zoveel onzin
gevolg we werden beide in de televisiestudios ontboden
dan ga je
nagaan of het zin heeft
behoort niet tot de gewoontes
van mijn volk
kies dan toch een ander volk
zegt berthold brecht
bestaan er volkeren zonder
stomme gewoontes
tegenover mij aan de studiotafel
de man met pretenties anderen te vertegenwoordigen
in het typische vormeloze geruite hemd korte
mouwen
esthetica hoort de burgerij toe
juni brak in alle warmte aan
een gesyndiceerde weet zich niet onderworpen
aan kledijvoorschriften
het praktische gemak van de mens primeert
tussen ons in een vriendelijke presentatrice
ik had gesnoven met de gretigheid van een dakloze
die zijn snot ophaalt
meneer de vakbond mocht veel praatjes verkopen
ik schoof ongeduldig op mijn stoel voelde
wederzijdse antipathie in de lucht
waarom zat ik aan de tafel ik kreeg het woord
niet
hij gewaagde iets over het belang van de
werknemer
ik schoot uit mijn krammen
de heftigheid van de verdedigende middenvelder de
flair van de buitenspeler
de werknemer moest beschermd worden tegen de
uitbuiting van het patronaat
maar meer nog tegen de overheid zei ik
de werknemer produceert elke maand meerwaarde
de staat legt beslag op meer dan de helft
had meneer de vakbondsman zich reeds vragen
gesteld hierover
had hij daarover ooit al met een woord gerept
ik kon het negatieve antwoord op de vraag
verklaren
de vakbond maakt integraal deel uit van de
overheidsverspilling
ik somde verschillende oneigenlijke subsidiesystemen
voor het middenveld op
een algemene indicatie van de onzorgvuldigheid
van het overheidssysteem
de presentatrice mislukte een eerste keer me te
onderbreken
hoe kon de man tegenover mij het opnemen voor
de werknemers
de vakbond maakt deel uit van hun nachtmerrie
een netwerk van vrijwilligers noemde de
vakbondsafgevaardigde zijn organisatie
de nuttelozen van het daglicht ware een betere
naam
dure nuttelozen
ik geraakte op dreef
de moderator wilde me onderbreken
dat stond ik niet toe ramde door
vakbonden vormden geen rechtspersoonlijkheden
hielden er geheime rekeningen in luxemburg op
na
zouden dus vervolgd moeten worden voor
bendevorming
geen procureur of onderzoeksrechter kraait
ernaar
dit gegeven een rechtstaat onwaardig
ik begreep niet waarom een openbare omroep
gefinancierd met het belastingsgeld van de
burgers
deze criminelen een forum schonk
voor ideeen die al decennia lang niet meer
berusten op denkwerk
de maffia keert ondertussen de
werkloosheidsuitkeringen uit
wordt daarvoor betaald door de overheid
rumoer rond de tafel ik ging mijn spreektijd lang
voorbij
bestaat er nog een verschil tussen maffia en overheid
een overheid die wordt als de kerk in vroegere tijden
vastgeroest in geplogenheden die niet deugen
gedroeg ik me als luther was ik een calvijn
thomas muntzer zint me meer
minder bekend radicaler invloedrijker
julia speelt zijn rol
ze laat ons niet afdwalen
ons niet ten dienste stellen van welke koning dan ook
stoom kwam uit de oren van het geruite hemd
hij stond op wees me aan noemde me heerschap
brabbelde nog van alles woorden in de wind
corporatistisch bezigde hij tegen mij
hij maakte al jarenlang de vakbeweging kapot
hij verliet de studio
opgeruimd staat netjes zei ik
de moderatrice keek me aan
twijfelend moest ze dankbaar zijn
de volgende dagen zou de woordenruzie druk
besproken worden
wist zij ook wel
controverse vormt indirecte reclame voor haar programma
there is no such thing
as bad publicity
ze twijfelde moest ze me terechtwijzen
vreesde ze de toorn van de omroepbobos
mannen in pakken in vroegere tijden door andere
motieven aangedreven
dan door kijkcijfers niets dan kijkcijfers
ik zat schalks te glimlachen
vond alles plezant
behalve de medicinale nasmaak achterin mijn
mond
misschien moet coke versneden worden met
verpoederd druivensuiker
dat zou mijn bijdrage zijn moest ik in die
sector stappen
dat kon ik niet aan de moderator kwijt
wat zich in de studio afgespeeld had
vormde de perfecte metafoor van wikiBelgium
ging ik verder
de brutaliteit van de oude macht ze berustte
nergens meer op
moest het hoofd buigen voor wikinomics
wikinomics had een emanciperend karakter
ik praatte heel zacht heel beleefd
in de overtuiging elke televisiekijker voor
zijn toestel gekluisterd
mensen van alle slag op het puntje van hun
stoel
ik zag ze ze hoorden mijn woorden
de megalomanie van de snuiver
ik genoot met volle teugen
de volgende morgen daalde ik neer uit mijn roes
the horror the horror
beelden van mijn kind voor de schoolpoort
niemand daar om haar op te halen
ik had mij laten gaan zei julia aan de telefoon
ze was niet opgezet met mijn tv optreden
te veel beschrijving van het oude
de weg niet wijzen naar het nieuwe
zij had een messiaanse opdracht voor ogen
ik had gewild dat zij de connectie kon maken
met het publiek
dat kon niet dat wist ze zelf ook
een neusring zou uitleggen hoe schumpeter naar
de actuele tijd te vertalen
dat pakt niet op een scherm
ik moest haar tegen haarzelf beschermen
onze beweging ook
ze wist honderd keer beter waaruit onze taak
bestond
het schisma van alle politieke stromingen
niet de intelligente denker op het volk
loslaten
in de plaats een menner gelijkend op het volk
tekende zich van bij het begin bij wikiBelgium
af
julia wist dat ik me daar rekenschap van gaf
ze belde om erkenning
ook dat vormt de taak van de politieke stroman
het volk toespreken de intellectuele bedenkers
tevreden houden
het ruikt naar schipperen heeft daar niets mee
te doen
het vergt niets meer dan enige zachtaardigheid
ik vertelde julia hoe ellendig ik me voelde
klopte
ik had me in de studio laten afleiden
was de voor te stellen roadmap uit het oog
verloren
julia had het over een vernieuwing aan het
systeem
om supervisors op de logpaginas aan te duiden
we waren in een trade off verwikkeld
in ruil voor vergeving voor het te weinig
belichten van de roadmap
wou ze enkele van haar opvattingen doorgedrukt
zien
we bereikten een fictieve overeenstemming
ik lag met kreupele hersenen in mijn bed
kon niets inschatten
beloofde een meeting met wilhelma morris
julia kreeg haar zin
de supervisors zouden aangeduid worden volgens
haar opvattingen
wilhelma bracht hooguit enkele minuscule
aanpassingen aan
morris enkele technische beperkingen
over de noodzaak van deze organisationele
bijsturingen
moesten we het niet meer hebben zei ik
julia had haar studies opgegeven om zelf te
mogen nadenken
haar briljante geest had een onwaarschijnlijke
uitweg gevonden in wikiBelgium
gehandicapt als ze was
de vroeg overleden vader haar ziekte haar
innige band met haar moeder
morris mag een man lijken van weinig ideeen
hij heeft voorgesteld om met een elektronische
nieuwsbrief te beginnen
wekelijks leverde hij mij een eerste draft
de technologische stand van zaken in enkele punten
beschreven
hij gaf ook veel aanzetten voor andere
onderwerpen
ik liet de zaken dan enkele dagen bezinken
werkte het geheel wat beter uit
op dinsdagvoormiddag vertrok een testversie
naar julia
dinsdagnamiddag vertrok de definitieve versie
naar de gebruikers
wilhelma had als enige een dagtaak
zij hield zich afzijdig van de nieuwsbrief
ik draaide de spotlight zo veel mogelijk op de wikiBelgians
in paint maakte ik schemas van geleverde arbeid
op het platform
die gingen in de nieuwsbrief
ik indiceerde mogelijke stappen voor de
volgende weken
alle ontvangen ideeen voorstellen aparte vragen
kwamen aan bod
had julia morris of ik een positief uit de band
springende bijdrage gespot
we contacteerden de gebruiker voor de
nieuwsbrief
veel wikiBelgians waren een op een met elkaar
in contact getreden
achter elke gebruikersnaam zat een emailadres
die bleef voor elkaar onzichtbaar
ze konden elkaar wel berichten sturen
we moeten een chatfunctie inbouwen zei morris
hij had gelijk we hadden daar eerst niet aan
gedacht
de gebruikers konden via de fora van gedachten
wisselen
we wilden de private conversaties beperken
dat leek ons verlies voor ons platform
we hadden het mis
na een jaar in de lucht begonnen aanvragen
binnen te lopen
studenten wilden hun thesis schrijven over
wikiBelgium
enkele keren blokkeerde een administrator een
gebruiker
andere gebruikers werden lastig gevallen met
vragenlijsten
registreren moest dienen om inhoudelijk bij te
dragen
niet om andere geregistreerden te onderzoeken
we konden ze niet allemaal tegenhouden de
studenten
hoeveel hebben effectief iets kunnen indienen
een communicatiewetenschapster werd over onze
gemeenschap geïnterviewd
de nieuwsbrief heeft een belangrijke
mobiliserende rol gespeeld zei ze
de nieuwsbrief droeg bij aan de emancipatie van
de gebruikers
van inhoudelijke arbeiders tot medeorganisators
van wikiBelgium
haar woorden
we waren niet voorzien op de emancipatie
het pleit niet voor ons
we hebben het niet tegengewerkt
geen rosa parks moest opstaan
enkele wikiBelgians droomden van een
bijeenkomst vernamen we
elkaar ontmoeten gesprekken voeren werkgroepen
de richting bepalen
de website werd als te rigide ervaren
dat stond zo te lezen op een van de fora
daaronder een opsomming van gewenste
verbeteringen
de initiatiefnemers zouden een zaal regelen
iedere geregistreerde zou uitgenodigd worden
wij werden gevraagd de uitnodiging te versturen
niets meer alles zou door enkele gebruikers
opgezet worden
de zaal het programma van de dag het hapje het
drankje
er werd een rekening voor wikiBelgium geopend
iedereen kon naar bestvermogen een bedrag
overmaken
het geld zou verschillende activiteiten
financieren
wij vier zouden de rekening niet beheren
de gebruikers zouden drie mensen aanduiden
straks krijgen we nog een loon zei morris
dienen we digitaal onze onkosten in
heel beschaafde gebruiken
hij vond het maar niets
we moeten ze stoppen zei hij zelfs op een dag
hij had het over de bekende software non profit
organisatie mozilla
ze hebben geen bestemmingen voor hun geld
morris bracht het gerucht silicon valley
er kwam geld voor de servers voor wikiBelgium
morris wilhelma hadden dat altijd geregeld
ik heb nooit geweten met welk geld
andere actieve gebruikers maakten een youtube
kanaal aan
elke wikiBelgians zou er nieuwsitems kunnen
opladen
we plaatsten die videos op onze homepage
samen met de belangrijkste items van de
nieuwsbrief
niet alle gebruikers namen de moeite de mailing
te lezen
het platform ontgroeit ons zei ik
het deed wat pijn het moest gebeuren
net als kinderen het huis uitgroeien
mijn dochter was mij ontgroeid geboren
dat lag helemaal anders van in het begin
het advocatenkantoor was het mooiste gebouw in
de straat
misschien wel in heel Antwerpen
in het begin boezemde het statige gebouw me
angst in
de indrukwekkende trappenhal
ik voelde me een rat
hoorde niet in een paleis
ik liep in die periode in t shirts rond
eenvoudige pulletjes
strijken kwam er zelden van
ik had het afgeleerd nog iets anders aan mijn
voeten te doen
dan loopschoenen
ik liep schichtig in uit
en werd pas rustig op onze zolderverdieping
of als ik buiten was
het grote portret van haar grootvader
beangstigde me meest
de schilder had het technisch geflikt ik weet
niet hoe
in welke hoek je ook voor dat schilderij stond
altijd keek de geportretteerde grootvader je
aan
als volgden zijn ogen al mijn bewegingen
als kon ik me nooit aan zijn keurende blik
onttrekken
het viel hem niet moeilijk mij af te keuren
wilhelma deed dat niet de grootvader niet
ik deed dat zelf
ik doorkruiste de trappengang
ik dacht vaak aan alle dure advocaten in de
wereld
dat zijn er nogal wat
kurt vonnegut schetste hen als gieren in de
lucht
bij elke geldelijke transactie beneden nemen ze
een duikvlucht
ze pikken hun deel uit de handen
de eerste weken bracht ik de nachten bij
patricia door
een chileense danseres
haar gezelschap was naar europa gekomen
patricia was niet teruggekeerd
ze bevond zich in een rijtjeshuis in kontich
zei nooit hoe dat gelopen was
we snoven coke we bouwden feest in haar
woonkamer
zij speelde luchtgitaar met de gratie van de
danseres
patricia had een manier van overleven
ik kan die niet beschrijven
wat ik wel wist
alles in haar leven stond in het teken van girl_power
niemand ging zo ver als zij
als mannen appelsienen zijn
dan klemde ze de fruitpers
tot de laatste druppel sap uit hun lijf
geknepen werd
aan mij heeft ze enkele weken moeten persen
ik was een droge appelsien
de danseres kon haar benen in haar nek leggen
zo lag ze dan op het tapijt ze zei
dit is niet romantisch dit moet je bevallen
ik deed mijn jasje uit
ging zachtjes in de legging over haar kont
bijten
door haar ongewone pose onbeschermd
ik dacht tegelijk aan wikiBelgium
maakte in mijn hoofd lijstjes met mensen
ik moest hen bellen mailen
dingen moest ik nazien
een nieuwe nieuwsbrief voor de gebruikers
ik was toegewijd
niet aan patricia
Meer dan een week is het geleden
ik ben ondertussen hersteld van de uitspatting
ik moet beginnen met de dagen vooraf
ik zat me stierlijk te vervelen
de tijd leek ineens zo lang
ik werd me daarvan bewust ze werden nog langer
poeder hielp me er niet bovenop integendeel
poeder maakte me nog levendiger
ik had mezelf een krant gekocht
kolo tevreden dat hij weer vlees mocht leveren
ik zat avonden op mijn terras levendig naar de
straat te kijken
het kruispunt de mensen die wel een plek hadden
naartoe te gaan
ik observeerde hen met interesse
anders dan ik al deed sinds mijn aankomst in
kameroen
waar zou ik naartoe gaan ik kende weinig in de
stad
ik had me een weg gebaand in het begin de
eerste weken
verbleef in een hotel wist mezelf een flat toe
te eigenen
ik vond een dealer ik vond kolo
had daarvoor alles uit de kast gehaald
mijn fysieke paraatheid was minder afgezwakt
ik zat er over te denken naar buiten te gaan
kolo wanneer gaan we eens uit met je vrienden
vroeg ik
kolo hield de boot af hij ging nooit stappen
zei hij
natuurlijk niet ik had hem in een bar leren
kennen
vrijdagavond ik hoorde dansritmes uit de ramen
van een auto komen
ik trok mijn hemd aan mijn broek mijn schoenen
ging de trap naar beneden hield een taxi aan
breng me daar waar de bars zich bevinden
de taxichauffeur deed moeilijk welk cafe vroeg
hij
ik wou niet de drukste uitgaansbuurt
ik wou toch enkele cafes bijeen
meer dan een kwartier duurde het overleg
we baanden ons eindelijk een weg
ik kon iets tot mij nemen
we stootten op een put in de weg
op de achterbank ligt er een kwart gram
ik probeerde het niet bijeen te krabben
maakte mijn vinger nat
doopte die in het plastic zakje
smeerde de poeder op mijn tandvlees
op wankele benen betrad ik een restaurant
bestelde een westerse schotel at die voor de
helft op
meer dan gedacht
mijn maag volgde goed het voedsel viel me goed
tijd voor douala port de bar op het kruispunt
ik begaf me naar de eerste verdieping
beneden stond de muziek zachter leek het meer
een receptie
boven zou er gedanst worden
ik zag de meeste bezoekers met cocktails in de
handen
bestelde zelf bier dronk met gulzige teugen
aan cocktails wilde ik me niet wagen
mijn neus ging bloeden ik voelde me goed
nochtans
knoopte een gesprek aan met anderen aan de bar
hoe mager ongezond ik eruitzag ze schenen het
niet te merken
een dame van het gezelschap leidde me naar de
dansvloer
in mijn hoofd sloegen alle alarmsignalen aan
dansen kon ik fysiek niet meer volbrengen
ik volgde haar richting dansvloer
ik hield het minimalistisch ik zakte niet door
mijn benen
ze bracht me terug naar de bar
ik bestelde voor iedereen een cocktail nam er
zelf ook een
ik kon meegaan met hen zeiden ze
ik wist niet wat de bestemming was ik volgde
we vertrokken met drie mercedessen
kwamen aan in een luxe resort langs de kust
rond een zwembad ging het feest gewoon verder
ik bracht mijn coke in die werd gedeeld
ik had een bergen op zak het kon mij niet
schelen
ik feestte at als een paard hapjes werden
opgediend
in de nabijheid stonden twee hemelbedden gemaakt
voor buiten
met de gordijnen kon je je aan het oog ontrekken
ik hield het in de sofa
kende de verhoudingen tussen de aanwezige
mannen vrouwen niet
ik danste niet meer ik kon al niet meer
ik moet in slaap gevallen zijn
of in een roes afgesneden van alles iedereen
iemand hield zijn gezicht voor het mijne sprak
hard op me in
ik kon niet blijven sufferds verpesten het
feest
ik vermoedde zijn boodschap heb geen idee
in het donker vond ik de uitgang van het resort
het kostte me enige pogingen
ik zocht naar mijn poeder in mijn broekzakken
het lag nog op de tafel ik kon niet terug
fysiek niet
we bevonden ons in een zijstraat dat wist ik
nog
op goed geluk koos ik een richting
ik wilde gaan zitten ik wilde liggen ik mocht
niet van mezelf
ik braakte in de gracht
het kwam langs mijn neus lange bloedslijmen
ik verwijderde ze met duim wijsvinger
veegde mijn neus met de rug van mijn hand
het volgende dat ik me herinner
ik hield me vast aan een ijzeren hek
ik wenkte naar voorbijgangers
ze liepen in een wijde boog om me heen
ik zwaaide met geld mensen bleven me ontwijken
ik bevond me in een buitenwijk met barakken
iemand stapte voorwaarts
ik stopte honderd dollar in zijn pijpzak
breng me thuis breng me veilig thuis
hij deed een auto stoppen in een volgende
straat
ik wil een plastic zak voor ik instap zei ik
regelde hij ook stop krijste ik in de rijdende
taxi
opende het portier kotste de berm onder
moest ik heus de taxi betalen
ik gaf nog een biljet van vijftig
geld had geen belang die nacht
de hitte martelde mij de hitte hield niet af
mijn toestand erbarmelijk
ik stapte uit de auto de kompaan sloeg mijn arm
rond zijn schouders
ik zou niet kotsen moest ik hem zeggen
hij hees mij zo goed zo kwaad de trap op
wat stond hij te kijken in mijn flat
of er iets was dat hij kon jatten
moest ik meer geld geven
mijn vier vingers stuurden hem weg
hij ging
het brakste ooit kwam uit mijn buik naar boven
ik kronkelde van wanhoop
plooide me in een pakje op de bodem van mijn
douche
lauw water stroomde uren schrijf ik nu
ik had toen geen besef van tijd
ik piste ik poepte ik kotste
nog andere lichaamsopeningen die iets kwijt
moesten
verrekt wat een nacht
mijn laatste feest zat erop
het volstond
wilhelma had haar manieren om me te helpen
morris is oververmoeid zei ze me hij heeft
vakantie nodig
ze had het hem al voorgesteld vijf dagen
waddeneilanden
morris had niet tegengestribbeld
zorgde er eigenlijk iemand voor hem
waarom gaan jullie niet samen vroeg wilhelma
waarom ga jij niet vroeg ik
ik ga geen vijf dagen met morris op een
waddeneiland zitten zei ze
ze had al een verblijf geboekt voor ons
kan je eens enkele dagen iets anders inademen
frisse lucht wandelen uitwaaien
morris had een auto daarom zag ik het zitten
voor een lange treinrit zou ik bedanken
van die reis herinner ik me haast niets ik
probeer
ik heb niet gesnoven daar veel geslapen morris
nog meer
hij had zijn lange impermeable meegenomen
zag er uit als een personage uit een franse
detective van Melville
met die jas kon hij niet fietsen dat kwam hem
wel uit
ik ben geen mens om op een fiets te zetten zei
hij
veel wandelen hebben we ook niet gedaan
alleen als het regende omwille van zijn jas
wilhelma had mij een waterdichte trekkingsjas
van haar vader meegegeven
van morris neus van zijn kin gutste het water
ik hield het droger
ik had er voor het eerst sinds lang tijd enkele
boeken te lezen
het verhaal in een italiaanse roman is me
bijgebleven
ik herinner me auteur noch titel
mijn geheugen wandelt in een zompig moeras
drie straatkinderen moesten als parias hun dorp
verlaten
werden in hun landelijke regio volwassen
keerden naar hun dorp terug
in landelijke romans speelt voorbestemdheid
meestal een belangrijke rol
ze zetten er er een tabakszaak op
een moeilijke opgave de hete adem van
schuldeisers in de nek
een van drie opereerde met een wankel bootje
tussen albanie italie
sigarettensmokkel hielp hen er bovenop
vele jaren later takelt de oude vrouw af
als enig overgeblevene van de drie
ze overschouwt haar leven
de sterkste herinnering hoe ze samen knokten
voor hun tabakszaak
dan was ze gelukkigst geweest
een groter geluk dan samen strijden bestond
volgens haar niet
ik denk nu terug aan deze passage
mijn sterkste herinneringen ons vier voor
wikiBelgium
de rest is dieper in het moeras gezakt
de media aandacht leek te gaan luwen
we moesten het hebben van een opiniestuk
de auteur een professor sociale psychologie
iedere weldenkende mens had dezelfde
opmerkingen kunnen formuleren
dan zonder autoriteit
de jaren voordien was ik niets dan een gretige
lezer
liep na te denken op lange eenzame wandelingen
in de krioelende stad
een verdwaasde filosoof
greep uit wanhoop naar de coke
wat had ik mezelf toch opgeblazen op korte tijd
in de marge zullen altijd vrijwilligers aan
filantropische projecten werken
ook via het web beweerde zij
altijd zullen sociaal afgesloten webgeeks zaken
als wikipedia mogelijk maken
gepassioneerde hobbyisten alle respect had de
professor
daarop kon men nooit een algemeen model bouwen
de beloningsstructuur ontbrak
een mens met management_bekwaamheden kan een
keurig salaris verdienen
wat zou hij zijn talenten gratis inzetten op
mijn netwerk
van iedereen een gepassioneerd hobbyist maken
hoe zou ik dat doen
mensen kijken liever voetbal of x factor
een entertainment business houdt mensen vele
uren gedwee
dat zou ik niet veranderen
wilde ik misschien een dienstplicht invoeren
iedereen verplicht twee uur per dag op
wikiBelgium
hij gebruikte dure woorden
niet zo scherp o ironie o monkellachjes
ik had het stuk gelezen
vroeg me vijf minuten lang af had het nog zin
ons project
we waren ons bewust van de hindernissen bij de
start
we konden ze omcirkelen met rode bic
we konden ons inspannen om kapen te ronden
dat lukte aardig
de ierse journaliste had me verweten ik liep
enkel met een pancarte rond
ik had het tegendeel bewezen
zie wat we realiseerden
het opiniestuk bevroeg mij
had men mij nodig mijn bijdrage
mijn kind kon al zonder mij
bij de dealer ging ik sportwedstrijden kijken
hij wist niet wie ik was
ik wist weinig van hem
we waren er even belabberd aan toe
hij compleet paranoia geworden
veranderde elke dag van telefoonnummer
totdat geen enkele klant hem nog kon vinden
ik maakte samen met hem zijn ramen dicht
overburen zouden niets meer zien
hij vroeg mij normale kleren voor hem te kopen
ik wist wat normale kleren waren
hij vergoedde me met de allerbeste lijnen
hij ineens in jeans bruine trui wit hemd
hij zag er veel intelligenter uit
een buikje van het goede leven we gierden
van blingbling armani naar c&a
hoe kon hij nog een vrouw scoren
hij zou versteld staan zei ik
doet er niet toe zei hij
hij neukte enkel nog prostituees
als ik gewild had
ik had gevaarlijk veel tijd bij de dealer
kunnen doorbrengen
ik kende veel momenten van zwakte
een opiniestuk bracht me van de wijs
julia bracht me terug op het goede pad
zij geloofde wel in een consistent model van
wikinomics
mensen houden van de socio_psychologische beloning
die komt voort uit de omgang met de anderen
uit de voldoening van het uitvoeren van de
gemeenschappelijke taak
wij hadden nooit gedacht aan het organiseren
van een samenkomst
dat idee hadden we volledig over het hoofd
gezien
wilhelma vond dat onaanvaardbaar
het moest minstens in ons opgekomen zijn
ik stelde me zo streng niet op voor mezelf
morris had er aan gedacht zei hij
een virtuele bijeenkomst met grafische avatars
hij toonde me zijn voorkeur_avatar
een oud mannetje met een wandelstok diep
gebogen
op morris scherm stond altijd een venster in de
rechter bovenhoek
parallel leefde hij een tweede leven in cyberspace
hij deed er alles het neerhalen van digitale lijnvliegtuigen
inbegrepen
andere digitale avatars ontploften 10 000
virtuele meters in de lucht
in cyberspace moet je snel zijn zei morris
een vlucht duurt er hooguit tien seconden
hij zou niet leven hij zit altijd achter zijn
computer
wat weten zij veel zei hij
ga je ook virtueel naar het toilet vroeg ik
nee dat niet zei hij
julia vond de gebruikersbijeenkomst vreselijk
dat gedoe zo noemde ze het
een staat moet iets abstracts hebben om te
functioneren
onze gebruikers kamperen samen dat gaat
verloren
zij zou niet gaan
ik kon niet anders dan aanwezig zijn
we wisten niet goed wat aanvangen met de
bijeenkomst
met morris waren we niets met julia ook niet
wilhelma was op vele vlakken de enige normale
tussen ons
ik was meer krankjorum dan morris dan julia
het viel niet zo op mensen keken niet goed
in gent ging de bijeenkomst door
een moderne jeugdherberg afgehuurd
actieve wikiburgers konden overnachten
een feest zou er gehouden worden
een dj een live band sfeer zou er zijn
ik moest dat event niet organiseren
wat een onheil zou dat zijn
het initiatief ging van onze digitale leden uit
zouden ze in de communicatie als voordeel
uitspelen
welke zijn de wikiBelgium burgers
moest ik er spreken de organisators zeiden
niets
wilhelma willen ze af van onze dominantie vroeg
ik
ze wist het evenmin
bedrijven opereren geweldig top down zeiden
management_goeroes
kapen ruimte weg van intelligent uitvoerend
personeel
ik wou niet te veel gaan managen
regels kunnen stress bezorgen kunnen deprimeren
hou het los had julia altijd gezegd of de
gebruikers haken af
wilhelma ik overliepen het programma voor de
bijeenkomst
veel tijd ging naar niet hiërarchische
gesprekken
via loting zouden mensen in kleine groepjes
gebracht worden
niemand had de leiding ze konden zelf een
onderwerp kiezen
ik vond het niets het zou een praatbarak worden
de voordelen van massasamenwerking zouden niet
kunnen spelen
via het youtube kanaal werd een competitie
uitgeschreven
wikiBelgians konden een teaser plaatsen van een
speech
de andere gebruikers konden punten geven
de best scorende vier kregen in gent twintig
minuten de spreekstoel
iets interessants uit de werkgroepen kon
publiek gemaakt worden
dat de zondagnamiddag
honderd dertig mensen daagden op enkele
journalisten ook
wilhelma ging de ganse zondag
ik hield het op de namiddag
niemand begroette me als de initiatiefnemer
ik knoopte enkele gesprekken aan
niet meer dan andere gebruikers
ik herinner me enkel de bevlogen dame op de
spreekstoel
ze schetste hoe we de uitgaven in kaart
brachten
waar we begonnen waren waar we stonden
welke weg we nog af te leggen hadden
sommige gegevens moesten upgedateted worden
andere aangevuld gespecificeerd opgesplitst
een eenheid van methodiek had zich ontwikkeld
ze had gelijk dat had ik zelf ook waargenomen
eerst een volledig inzicht krijgen dan een
volgende stap zetten
bedoeling was de wederkerige nutteloze uitgaven
samen te brengen
voor 2015 zouden we een begroting kunnen
opstellen
daarmee moesten we klaar zijn eind augustus
2014
dan zou de regering er nog moeten aan beginnen
dan zouden we kunnen wegen
haar rede werd verschillende keren onderbroken
door applaus
ik zag haar punt
we moesten met een rapport voor de dag kunnen
komen
een begroting kon het nooit worden
we ontbraken de gegevens aan de inkomenszijde
ik had veel meer overpeinzingen over
wikiBelgium
gedachten die verder gingen
ze haalden het spreekgestoelte niet
wij vieren waren langer intensiever met het
project bezig
hadden een intellectueel overwicht op de
gemotiveerde gebruikers
zij moesten hun eigen proces door het project
zich eigen maken
de bijeenkomst in gent droeg daartoe bij
op weg naar huis voelde ik me intriest
de meeting had me uitgeput
was het niet gewoon aan zoveel mensen tegelijk
blootgesteld te worden
ik ben geen mensenmens dat wist ik al langer
ik ben twee kiezen verloren
een heb ik in mijn slaap ingeslikt
de andere s_nachts op straat gegooid
doet er niet toe
ik heb ze niet nodig
less is more
de gestoofde groenten de rijst kauw ik niet
resten blijven tussen het ontstane gat steken
een eigen spaarpotje voor als de winter zou komen
een uithaal met mijn tong volstaat
oud eten dwarrelt op mijn tong
een ingenieus systeem me dunkt
mijn oren suizen
het lawaai ik kan zonder verdomd
ik neem pijnkillers
plet ze fijn met een lepel
vermeng alle poeders in huis
neem ze nasaal tot mij
mijn mond moet ik sparen
structuur is het enige middel om aan zelfmoord
te ontsnappen
houellebecq heeft het gezegd
ik neem elk kwartier een lijn tot mij
ik kan ondertussen zoveel verdragen
een kwartier afgemeten in mijn eigen tijd ook
dat is structuur
ik heb geen uurwerk
ik heb geen tijdsbesef
mijn lichaam geeft me de kwartieren aan
als een baby die huilt om melk
regelmaat tikt op het venster
ik verkeer permanent in halfslaap
dag nacht geen onderscheid
mijn kamer verduisterd
vandaag mijn raam niet opengemaakt
mijn tanden ze gaan eruit
ik geniet van het verval
wil het rekken eindeloos lang
niet omkeren rekken
wilhelma had haar koptelefoon op
ik typte hard het leidde haar af
in mijn woonkamer had ze daar nooit over
geklaagd
in de keuken in antwerpen stoorde het
we aten praatten werkten met zijn tweeen op
onze laptops
na het eten werd er minder gepraat meer gewerkt
wilhelma dus met koptelefoon
niet dat mijn aanwezigheid haar stoorde
ze nam tijd voor haarzelf
die tijd zag ik niet in de tijd van onze
brusselse bijeenkomsten
ambassades hadden zin vroeger
staten bestonden als de organisaties
hadden geen concurrentie
in de tweede helft van de negentiende eeuw
in de flinke eerste helft van de twintigste
in die tijden bestond er nauwelijks
telecommunicatie
een vertegenwoordiging ter plekke verklaarde de
standpunten
verdedigde de belangen
wil ik wel aannemen schreef iemand op onze
logpaginas
maar waarom hebben wij in godsnaam nog steeds
een ambassade in dar es salaam
drijven we dan zoveel handel met tanzania
zou die handel niet kunnen plaatsvinden zonder
die ambassade
verliezen zoveel toeristen hun paspoort
wilhelma liet me deze passage zien
ik hield niet van de aangeslagen toon in het
stuk veel te geladen
echte vandalen kunnen we gemakkelijk weren
dit soort mensen moeilijker
ze zijn bijzonder productief leveren veel werk
aan
ze probeerden tegelijk de controverse aan te
gaan
scherpe zelfs offensieve woorden te spreken
een van de richtlijnen die we meegaven op vele
gebruikerspaginas
vermijd ideologische discussies blijf op de
cijfers gericht
mijn reisfoto van de ambassade van dar es
salaam
weet je nog vroeg wilhelma
deze gebruiker is aangekomen op jouw startpunt
ze had gelijk ik had net zo gedacht
het doet er mij nu aan denken
in kameroen bestaat geen ambassade
mijn paspoort ligt onder mijn stapeltje
ondergoed
ik weet niet wanneer het verstrijkt
misschien kan ik niet lang meer blijven
hoe lang ben ik hier al ik weet het niet
de dagen vlieden de weken de maanden
hoe lang werkt kolo al voor mij hij moet het
weten
Geen opmerkingen:
Een reactie posten