Deel 4a

Gisteren morgen haalde ik geld uit de muur

mijn naam werd geroepen registreerde ik

ik registreerde ik handelde niet

mijn reacties zijn afgevlakt

ik heb ze gesnoeid

ik heb veel gesnoeid

van de struik blijft slechts de stam over

ik kwam niet van de stem af

ze bleef weerklinken ze kwam nader

de stem behoort een persoon toe

die persoon wilhelma

ze stond te wachten bij de bankautomaat

mijn grootste fout

altijd bij dezelfde muur geld afhalen

altijd op maandag meestal namiddag

ze kon mij traceren

ik zag er belabberd uit

voelde me een stuk beter

de uren na een snuif waren altijd zeer draaglijk

ik zou me nooit naar de geldautomaat begeven zonder gepoederde neus

hoe kon ik hen allemaal achterlaten

vond ik het echt niet nodig ook maar iemand een bericht na te laten

andere mensen kunnen wel nog ongerust zijn

verwijten naar mijn kop

ik hoorde ze gelaten aan

het heeft haar een fortuin aan detective honoraria gekost

de politie vond mijn verdwijnen niet verontrustend genoeg

ik had nog niets gezegd geen teken gegeven

wilhelma liep naast me

of het mij hard viel vroeg ze niets zeggen

hard wat is hard

ik had al besloten haar binnen te laten in mijn flat

zacht ben ik

niet hard genoeg geworden

dat schreeuwde de moeder van mijn dochter

jij bent niet hard genoeg jij

nooit hard genoeg

te verdoofd

mijn dagen bestaan uit het kalmeren van mijn woede

zo ben ik geconditioneerd

ik maak mijn eigen tranquillizers aan

ik vind ze uit ik improviseer elke dag

geconditioneerd om de uitbarsting van de vulkaan te voorkomen

jouw woede is zo groot

tot wie richt ze zich dan vroeg wilhelma

ik een geraamte geworden kon ineens toch snel wandelen

ik schrok

mijn woede zo verdoofd niemand kan ze zien dacht ik

wilhelma zag ze

of giste ze wie zal het zeggen

op de duur zei ze niets meer

ze moest bijbenen

ik stapte doorheen het gewemel als was ze er niet

wilhelma wilde geen centimeter van mijn zij wijken

misschien zou ik haar afschudden dacht ze

ik zou dat niet doen dat kon ze niet weten

ik ging mijn gebouw binnen zij zette haar voet voor de buitendeur

als was ik zinnens ze voor haar neus te sluiten

ik nam de trap twee treden per stap

de elektriciteit van de lift vertrouw ik niet

zij achter me aan

ik liet haar als eerste de flat betreden

ik achter haar bekeek de ruimte voor het eerst door haar ogen

een grote leegte een enkelbed als enige meubel

op de grond enkele stapeltjes opgeplooide kleren

wassen plooien doet kolo voor mij als extra service

twee kleine speakers aangesloten op een speler

ze ogen niets in een flat van meer dan zestig vierkante meter

op het terras een tafel een stoel

eerst stonden er twee zei ik

de andere heb ik weggegooid

kolo komt kolo moet niet zitten moet geen praatje slaan

ik zit

wilhelma opteerde voor een technobeat

techno zette ik zelf nooit op in douala

dat niet alleen

ook wilhelma past niet bij techno

haar aanwezigheid terug

zoveel disharmonie

verwachtingen los ik niet in

wilhelma zat in kleermakerszit op de grond

ik nam mijn plankje bracht het op rietafstand bij mijn neus

zo breng jij je dagen door dacht wilhelma

ze wist dat wel

twijfelde ze naast mij op het bed te komen zitten haar arm om me heen

ze mat zich geen houding aan

ik deed mijn jeans uit ging onder mijn laken liggen

zalig die techno misschien sliep ik nooit gelukkiger

ik werd wakker aan de andere kant lag een eenpersoonsmatras

de lakens opgemaakt daarnaast een opengeklapte valies

van op het terras zei wilhelma sleutels bijgemaakt te hebben

ze zat op mijn stoel las een boek

ik reageerde niet

nam opnieuw mijn plankje

daarna ging ik douchen

met de handen in de zij stond wilhelma naast mij

ik was me aan het afdrogen

waarom douala vroeg ze

er was een rechtstreekse vlucht zou mijn antwoord luiden

ik gaf geen antwoorden meer

mijn koerier stelde vragen wat stond hem te doen stond

alleen dan gaf ik wederwoord

de frequentie van de groepsmeetings daalde

ik miste de haast permanente aanwezigheid van morris julia

alle twee ik kon niet zeggen wie meest

ik trok met julia op een donderdag naar het strand van sint anneke

de zon straalde

ik had een potje met een miniem lepeltje

kon tot mij nemen ondanks te wind

het was lente nog te koud om onze kleren uit te trekken

om te zwemmen al zeker

ik had mijn thermos gevuld met thee bij

een zakje met boterhammen

je bent als mister bean zei julia

je bereidt alles thuis

ik greep haar nek schudde haar helemaal dooreen

julia gooide zand in mijn gezicht op mijn kussen

ik had er een bij mijn hoofd moest niet in het zand liggen

julia lag niet languit ze zat naast mij

ik had mijn ogen gesloten

had de zon zo lang niet meer begroet

behalve ons nog een liefdeskoppel op het strand

aan de andere kant twee oude dames

ver genoeg van ons verwijderd

we voelden hun aanwezigheid niet

julia liet me een artikel op haar tablet lezen over julian assange

hij bevond zich nog steeds in de ecuadoriaanse ambassade

zijn gezondheid ging achteruit

julia ik probeerden zijn opties voor ons helder te maken

het water van de schelde stroomde naar de zee

ik schilder het tafereel het lijkt volledig ontspannend

de realiteit ligt anders

ik piekerde me suf op het strand

ik piekerde me al weken suf steeds meer

julia liep ook gespannen

ik had de oorzaak kunnen proberen achterhalen

ze kon die zelf vertellen ze moest niet

zij miste de bijeenkomsten niet zei ze

ze vielen haar te intens

vond het skypen emailen koffie drinken even leuk

morris kwam af en toe bij haar langs

niemand kon beter met morris praten dan haar moeder

dikwijls zat julia er voor spek bonen bij

ik hield van de wind van de geur van het water

je ziet er nochtans niet relaxed uit zei julia

we probeerden mekaar louter als vrienden te treffen

kwamen in het gesprek telkens weer bij wikiBelgium uit

ik liep niet relaxed omwille verschillende redenen

slechts een ervan had met wikiBelgium te maken

het zijn die verrekte uitgaven

kunnen we niets anders doen

al dat geleuter over geld

wat kunnen mij de uitgaven schelen zei ik

we wilden een revolutie ontketenen

een revolutie in wat een staat moet zijn

in hoe ze zou kunnen functioneren

uiteindelijk lijken we niets dan een stelletje boekhouders

wij zijn toch alle vier geen boekhouders zei julia

we maken van onze gebruikers boekhouders zei ik

julia bracht daar heel wat tegenin

had het over de betekenis van een digitaal burgerplatform

over de unieke prestaties die het kon leveren

over de blijdschap van zij die daar deel van uitmaken

ik bleef tegenpruttelen

vind je het de moeite niet meer vroeg ze

vond ik het de moeite

wat wilde ik zeggen ik probeerde een uitleg

een maatschappij zou moeten kunnen functioneren zonder geld

zonder sloten niemand moet iets afsluiten

iedereen doet zijn taak neemt wat hij nodig heeft

wat moet er betaald worden

meneer is idealist zei julia

ik sprak niet uit overtuiging

ik fantaseerde er op los

we moesten veel meer doen dan enkel de uitgaven

de perceptie zou ons anders daartoe reduceren

die gedachte kwelde me al een jaar

waarom hadden we nog geen andere toepassing in de steigers staan

mijn zelfkwelling ging mijn dagen vullen

ik bluste ze met poeder dan voelde ik me even goed

we hadden een knap platform het draaide steeds beter

niemand anders was begonnen met een gelijkaardig platform

eigenlijk raar zei julia

wij kunnen misschien niet alle mogelijkheden bedenken

wikinomics kunnen nog op veel andere wijzen ingezet worden

julia had gelijk

ik kon ongeveer de hele wereld verbeteren met wikinomics

wou alle instituten vervangen

het onderwijs van de lagere school tot de universiteit

de dienstensector de bestuursorganen

ik deconstrueerde alle organisatievormen

herschiep ze in digitale varianten

in varianten waar mensen beoordeeld werden op hun bijdrage

de meritocratie pur sang

zag niets dan dysfuncties in het bestaande

zag ik als enige de keizer heeft geen kleren aan

wat als niet alleen de keizer naakt is

de hele bevolking iedereen

wat als

wat als niet enkel de gek zegt

ik ben napoleon

maar iedereen

de een is Jezus

de ander napoleon

en nog iemand aretha franklin

ze begroeten elkaar als dusdanig

moet ik dan meedoen

je hebt niet helemaal ongelijk zei wilhelma

zij moest mijn bedenksels het meest aanhoren

ik praatte er s_avonds laat over

niet helemaal vroeg ik

je hebt schat ik voor 15 procent gelijk zei ze

met wikinomics kan heel veel heel veel beter

waarom vraag je het de wikiBelgians zelf niet voegde ze eraan toe

wat vroeg ik

wat zij als nieuwe toepassing willen zei wilhelma

natuurlijk dat ik daar zelf niet aan gedacht had

via de nieuwsbrief konden we voorstellen ronselen

de gebruikers konden nadien stemmen

waarom moest ik zelf het warm water proberen uit te vinden

ik bleef zelf nog mentaal achter bij de nieuwe mogelijkheden

met die bekentenis zou ik dit item op de nieuwsbrief inleiden

we zijn een nieuwe soort mensen we moeten het zelf nog leren

na een poos antwerpen gebeurde het onvermijdelijke

ik begon een relatie met wilhelma

de logica zelve

we waren twee gelijken fitting misfits

we waren geen types voor een blijvende relatie

deelden het besef van de tijdelijkheid der dingen

hebben jullie iets vroeg morris ons eens

zomaar out of the blue

nee zei ik waarom denk je dat

een indruk zei hij

wilhelma keek me aan met opengesperde ogen

had zij het verteld

ik was haar met mijn antwoord aan morris te vlug af geweest

ze kon niet meer met een openbaring komen

het zijn mijn zaken niet zei morris

hij heeft iets vermoed geweten

van julia weet ik dat niet

we hielden het stil wilhelma ik

wilhelma had me willen kussen na het bezoek aan de vlaamse minister

ja het kwam toen opeens in haar op geweldig sterk

had er nadien niet meer aan gedacht

ik had het pas na enkele maanden misschien een jaar antwerpen

drie avonden op rij wou ik bij haar zijn

de derde nacht ben ik haar kamer binnengelopen

zonder kloppen

een keer per week was mijn kamer helemaal aan de kant

de poetsvrouw was langsgekomen

niets meer op mijn tafel op de grond in mijn bed

alles in kasten in lades

ik moest naar allerlei zaken gaan zoeken

mijn voorraadjes mijn schroevendraaiers

ik panikeerde meest om mijn bierviltjes andere papiertjes

als digitale mens legde ik tientallen kattebelletjes aan

kattebelletjes die ik vaker weer vergat dan gebruikte

koop toch een schrift zei wilhelma

ik bleef achterkanten van promotiebrieven gebruiken

lege enveloppen die ik aantrof

binnenkanten van kartonnen voedingsdozen

ik maakte tekeningen van de werking van wikiBelgium

heel verschillende schetsen van hetzelfde

ik pende mogelijkheden neer voor een uitbreiding

om het platform voorbij de uitgaven te tillen

sommige schetsen liet ik zien aan wilhelma

een online kadaster gemaakt door wikiBelgians

de werking had ik in een schema gegoten

bij een verkoop van vastgoed loggen koper verkoper samen in

de verkoop wordt bekrachtigd door andere gebruikers

geregistreerden met een hoge online betrouwbaarheidscore

het klinkt ingewikkeld het was eigenlijk poepsimpel

notarissen zouden niet meer nodig zijn

notarissen doen heus nog andere dingen zei wilhelma

ik wil het hele notariaat niet afschaffen zei ik

hooguit enkele van zijn functies ontnemen

ik grijnsde

ik zette het online kadaster bij de nieuwe voorstellen op wikiBelgium

gebruikers konden sinds enkele dagen hun nieuwe ideeen uploaden

elkaars ideeen beoordelen met sterretjes

julia morris hadden die functie gebouwd

wij gingen de plannen ter uitbreiding van wikiBelgium niet wegen

dat deden de wikiBelgians zelf

ik had hen uitgenodigd met een wervend geschrift

dat wikinomics meer in zijn mars had

dat we samen ideeen hadden

dat we elkaars ideeen zouden verfijnen

dat wikinomics de politieke wetenschap zou herschrijven

dat we geleidelijk moesten groeien naar wasdom

enzoverder enzovoorts

de eerste dag waren er geen ideeen binnengekomen

de tweede dag ook niet

op dag drie plaatste ik mijn voorstel voor een online kadaster

ik was best nerveus

mijn voorstel zou ook onderworpen worden aan crowdsurfing

snel volgde een voorstel om nieuwe immigratieprocedures op te stellen

niet enkel voor belgie voor de hele eu

de procedures zouden via ons platform kunnen lopen

aan de paginas lange bijhorende uitleg kon ik geen touw vastknopen

julia wilhelma evenmin

we moesten gewoon bewijzen het was mogelijk schreef de opsteller

hij riep op om zijn voorstel te verfijnen via peer production

anderen op het platform die hem moesten helpen

je hebt veel peers nodig om daar iets van te maken zei julia

ze sijpelden binnen de voorstellen

in een ervan meende ik de hand van morris te herkennen

het ging over bots

software programmas met een omschreven opdracht

ze zouden databases kunnen scannen zoeken naar gegevens

bots zouden niet enkel zoeken in onze uitgavendetails

ze konden ook op toekomstige registers ingezet worden

de bots kwamen niet van morris

deze wikiBelgian had een wel heel slimme voorbeeldbot bedacht

die vergelijkt de databases van het ocmw

met die van de dienst inschrijving voertuigen

een uitkeringstrekker kon niet rondrijden met een bmw

wie deze toepassing bedacht had weet ik niet

zeker morris niet

morris heeft geen politioneel brein

ik vroeg morris mening over dit soort bot

gaan we niet doen zei hij

willen we beschuldigingen over het schenden van de privacy

willen we een imago van bad cop

de nieuwe ideeen leken me in twee categorieen uiteen te vallen

a de toepassingen die nieuwe beleidsdomeinen besloegen

bijvoorbeeld over immigratieprocedures

b andere toevoegingen met een generiek karakter zoals de bots

konden ingezet worden bij de bestaande uitgaventoepassing

ook bij andere beleidsdomeinen op wikinomics getrokken

als welwillende dictator splitste ik de lijst op in twee

nodigde de gebruikers uit de twee lijsten aan te vullen

je maakt twee categorieen

je mag zeker zijn er duikt een derde op

een derde soort die ik andere genoemd heb

een voorbeeld

de vn kon enkele griekse eilanden opkopen

griekenland helpen zijn schuldenberg te verminderen

vervolgens konden wij op wikIdeas aan de slag

avant gardistische ecologische ideeen samenbrengen

over huisvesting energie economie transport

de eilanden konden ingezet worden als een buffer

een humanitaire crisis zou zich ergens voordoen

bewoners konden op het eiland ondergebracht worden

de reacties op dit voorstel liepen uiteen

een rijke arabier moesten de eilanden maar opkopen

er plaats maken voor enkele tienduizenden palestijnen

de overbevolking van de gaza strook minder drukkend maken

deze reactie werd door de administrators onmiddellijk verwijderd

wikinomics dienen niet voor dit slag van discussies

ik probeer al tien minuten ik weet het niet meer

waarom is morris woest geworden

tegen wilhelma nog wel zij had er niets mee te maken

wilhelma belde drie keer na elkaar

had haar gsm op luid gezet

ik kon meehoren

we hoorden morris brullen laat me met ru u u ust inhaken

wilhelma ik keken elkaar geschokken aan

ik herinner me nog steeds aanleiding niet

er bestond een communicatiestoornis tussen julia morris

ik was tussengekomen ten voordele van julia

ten voordele van wikiBelgium

hij was toegeklapt

wilhelma dacht de zaak te kunnen oplossen

een inschattingsfout

wilhelma kreeg hem na enkele weken te pakken

een gesprek van bijna een minuut

ik beschouwde mensen als mieren zei morris

hij zou ons laten voelen we hebben hem nodig

hij lachte

morris lach deed denken aan dat van mr smithers

wilhelma kreeg gedaan ik mocht morris bezoeken

ik was van mijn leven nog niet in mechelen geweest

al helemaal niet bij morris thuis

had die mens een adres

ik bedoel een adres waar hij effectief ook woonde

ik kon er mij niets bij voorstellen

morris leefde samen met jonge chinese universitairen dacht ik

in shanghai kraken ze in voorsteden kelders van flatgebouwen

leven er met vier op een oppervlakte van acht vierkante meter

ik had het mis morris had een woning

een appartementsgebouw uit de jaren 80 schatte ik

ik belde aan ging naar de derde verdieping

morris zou me binnenlaten de woede was uitgeraasd

morris bood me niets te drinken aan

leidde me naar een donker vertrek de desktop stond daar

de kamer mocht eens verlucht worden

het kwam in me op het raam te openen

wist niet kon dat wat zijn de gevolgen

morris kon gaan gaan verschrompelen

een curieuze creatuur in een goedkope horrorfilm

ik ging zitten op de tweede stoel aan de lange smalle bureautafel

binnen enkele minuten zou ik wennen aan de muffe lucht

alle ramen waren afgeplakt

geen glans natuurlijk licht kwam binnen

in de hoek stond een veldbed

daarnaast een nachttafel

daarop een foto van een man ik wist niet wie

ik zag het betrof een amerikaan

blanke amerikanen behoren tot hetzelfde ras als europeanen

toch herkent men amerikanen

andere voeding andere lucht ik weet niet

stallman heette de man op de foto zei morris

een van de basisleggers van jouw wikinomics

morris heeft nooit van de term gehouden

stallman schreef het gnu manifesto

vond het copyleft license uit

software moet gedeeld worden

gebruikers moeten hun solidariteit met elkaar betuigen

digitaal communisme zeg maar

in cyberspace kunnen andere principes gelden

al 15 jaar geloof ik niets anders zei morris

eindelijk schonk hij me thee uit zijn thermos in

de non ruzie bijgelegd

het had gesneeuwd de hemel opengetrokken

ik bleef uit de metro weg

op maandagen stopte ik om vier uur

het moest duister zijn in de stad

het seizoen vroeg erom

de sneeuw reflecteerde het licht

vermenigvuldigde het

ik daalde de heuvel af van de bovenstad met de kantoorgebouwen

naar huizen van de benedenstad schots scheef als de straten

het vaste patroon het leven deelde vrede met me

de sneeuw knarpen onder mijn voeten

ik kon niet wegglijden de sneeuw daaraan was ik gewend

de spiedende ogen van de kinderverzorgster daaraan ook

ik trok de jas de sjaal de handschoenen de muts van de kleine aan

anders dan andere ouders tilde ik haar niet op

ik nam haar hand we stapten samen

meer dan een kilometer was het naar mijn flat

de kleine wandelde de hele afstand

hoe lang het duurde het maakte niet uit ik had tijd

zij voor het eerst in de sneeuw

haar vinger voor haar uitwijzend kijk kijk

ik leerde haar het woord sneeuw

ze kon de verbinding niet leggen tussen het woord

tussen de samen getrapte witte massa voor haar

hoeveel maandagen heb ik gekregen vijftien twintig

welk jaar was het

ik kan mijn leven niet reconstrueren volgens de kalenderjaren

vreet vandaag te veel capaciteit van mijn hersenen

overmand ben ik vandaag

mijn lichaam te kaduuk om te gebruiken

mijn geest te kapot om niets tot mij te nemen

de maandagen duurden weken maanden

ik geraakte eraan gewoon

ondanks dat ze per verrassing bij mij afgeleverd werden

een zondagavond jaren jaren geleden

ik had een herstelweekend ingelast was volledig rustig

een scheldtirade via de telefoon viel me te beurt

mijn hartslag snel weer heviger onregelmatiger dan voordien

ik had nog niets gedaan had de moeder geschreeuwd

letterlijk nog niets niets betaald dat kon men van mij niet verwachten

ze had me nog niets laten doen laat staan betalen dat klopt

daar moest maar eens verandering in komen zo zei ze

zij haar man waren overwerkt de uitputting nabij

ik mocht bijspringen zei ze

tenslotte was het ook mijn verantwoordelijkheid

alsof ik dat zou ontkennen had ik met haar een gesprek kunnen voeren

ik mocht mijn dochter dus de maandagavonden afhalen van de creche

de moeder zou de creche inlichten

de dochter zou me aanspreken bij mijn voornaam

enkele uren later mocht ik haar afleveren

haar man ik zouden mekaar treffen bij de garage achter het flatgebouw

ik stemde in ik weet niet waarom ik stemde in

ik ging de discussie niet meer aan

de moeder altijd schreeuwen mij trillend achterlatend

blijkbaar verbaasde mijn instemming haar

ze had tegenstand van mij verwacht

had nog meer verwijten voor me klaar in haar keel

scheldtirades die ze moest inslikken

ik stemde in ze kon het niet geloven

ik stemde in zonder enige garantie

garantie waarom zou ik garantie vragen toen

ik besefte het nut ervan zeker de noodzaak niet

ik kreeg de kans een schuld in te lossen

een schuld tegenover wie eigenlijk

tegenover de moeder die me schabouwelijk had behandeld

tegenover de dochter die mijn dochter niet was

de schuld werd me aangewreven

terecht of niet ik zou ze groothartig betalen

wie wil er met schulden verder

wat gebeurde er op de maandagen

vier uren elke week ik werd een zachtmoedige mens

bereidde een begripvol gesprek met de moeder voor

begrip in mijn hoofd gebaseerd op wil om alle betrokken goed te doen

een nieuwe scheldtelefoon bereikte mij opnieuw op zondagavond

ik zou de volgende maandag niemand afhalen

ik gehoorzaamde ik haalde niemand af

de tijd deed zijn werk

in het engels zegt men hij draagt zijn hart op zijn mouw

in het nederlands ligt het op de tong

het mijne zat diep verborgen

de tijd heeft het gevonden

de tijd prikte met een messcherp voorwerp het lemmet net lang genoeg

ik heb me nog tot de moeder gericht

wilde de maandagavonden herstellen

dat als eerste stap

ik moest hen niet meer contacteren schreeuwde ze

haar man zij probeerden me met alle kracht te vergeten

hoe kon ik willen herinneren zei ze

ik een masochist het mes in de wonde draaien

ze zou het niet toestaan

ik startte een procedure

mijn ongelukkige advocaat moest langzaam opereren

ik had hoop namelijk

de moeder zou het zinloze van haar verweer inzien

een oplossing zou gevonden worden buiten het gerechtsgebouw

de nachtelijke controle in mijn woning heeft daar anders over beslist

meester wilhelma kon daar niets aan veranderen

ik moest me op afstand houden

we bewijzen je blijft van het spul zei wilhelma

dan kunnen we nog iets

ik zorg dat ik op mijn bed val

grabbel naar de snijplank kap een lange lijn

speelde ik een rol

heb ik me dikwijls afgevraagd

was het een deel van mij

een van mijn vele zelven

dat wist wat het moest zeggen in de gegeven omstandigheden

een zelf die genoot dat hij het zeggen kon het doen kon

een zelf die aan macht won telkens hij het woord kon nemen

toehoorders vond

energie zoog uit de toehoorders

ze op een narcistische wijze nodig had

een zelf die de andere zelven overschaduwde

naarmate ze sterker werd door de toehoorders

de versterkte zelf genoot een hoge sociale status onder de andere zelven

toch lieten de andere zelven zich niet zomaar wegzetten

drumden stribbelden tegen

veroorzaakten conflict

iedere persoonlijkheid is opgebouwd uit meervoudige zelven

mijn aandacht gaat naar julian assange

bij hem liggen die meervoudige zelven ver uiteen

gaf de beweging rond assange de betekenaar wikinomics een slechte naam

we discussieerden met ons vieren

morris julia ik stapel op wikileaks

wilhelma had veel meer reserves

waarom moesten de diplomatennotities openbaar vroeg ze

het schoffeert het draagt niets bij

op zijn minst iedereen weet nu zei ik

het diplomatenkorps vat tussen de recepties door kranten samen

ik zag mijn lichaam op tv

het deel boven de debattafel

aanschouwde mijn bewegingen

het geluid hoorde ik niet

mijn stem hoorde ik niet

mijn stentorstem bestond niet

de woorden zoals ik ze hoorde toen ik ze sprak

hebben niets te maken met de akoestiek

de akoestiek het maaksel van microfoons kabels geluidsknoppen adsl mijn televisietoestel

mijn stem klonk te anders toen ze de buitenkant van mijn trommelvliezen beroerde

met wat ik zelf waarnam

ikzelf was een vreemde

zonder verleden zonder kind

wikiBelgium was alles wat ik zei

het digitale idee waartoe ik verschrompelde

cameras registreerden mij

cameras registreerden een ander

ik zag mijn verschijning op de beeldbuis

de allesbehalve ideale schoonzoon met een sardonische aantrekking

een onverantwoordelijke rattenvanger

de vrijbuiter met eigenaardige ideeen

ik bezorgde divertissement op koude winteravonden

het kwade personage mocht voor praatprogrammas aanschuiven

in de wijdverspreide hoop op een ultiem vuurwerk

ik bracht elke maal vuurwerk

nooit voor een ultiem

dan was het gedaan zou niemand mij nog vragen

iedereen had de explosie

de implosie tegelijk kunnen aanschouwen voor de kijkkast

de volgende dagen nog enkele beschouwingen in de kranten

en ik had afgeserveerd kunnen worden

wat ik zelf paradoxaal genoeg net wou

ik had echter een verantwoordelijkheid opgenomen

zou de wenende boekhouders indachtig blijven

ik gebeurde hun messias te zijn

zou volharden hen geven wat hen toekomt

ik moest mijn woede achter de hand houden

of die woede bestond deed er niet toe

ik suggereerde ze

ik zat op een wilde mustang een ongezadeld paard

zou het me eraf proberen te krijgen door met zijn achterpoten in het ijle te stampen

dan wel door te steigeren

deed me voor als de wiebelende koorddanser

alsof ik elk moment kon vallen

elke praatcommentator hoopte zoiets in zijn programma

ik wekte steevast de indruk het evenwicht bijna kwijt te zijn bijna te vallen

hoorde bij mijn act

zonder misleiding geen televisieoptredens

zonder televisie geen wikiBelgium

belgie leefde permanent in de hoop op de val van de hype van het moment

ik kende de mechanismes

deed er mijn voordeel mee

ik ben niet gevallen

ik restaureer het tableau van toen

samsung registreert

ik wil tonen hoe lelijk de kleuren waren

hoe slecht de compositie

wat de moderatoren in brussel toen niet gekund hebben

presteer ik deze maanden in douala

ik ensceneer mijn val

door wat te bewegen met mijn vingers op een plastic tafel

links van mij een fles daniels

rechts een opgevouwen enveloppe met hoge straatwaarde

ik slaag er eindelijk in het leven belachelijk eenvoudig te maken

drie weken al deel ik de woning met wilhelma

er veranderde weinig ik zag haar zelden

s_nachts lag ze te slapen overdag was ze de deur uit

ik wilde geen gezelschap liet het hare net toe

zij probeerde niet meer gezelschap te krijgen

ons nieuwe evenwicht was broos dat wist ze

op de tafel stond een kaartenhuis

zij liep om de tafel heen

ze bleef eens dagenlang weg ik heb het niet gemerkt

ze kwam thuis dempte mijn bloed

het stroomde uit mijn neus een beetje uit mijn mond

met haar intrede had ik weer papier binnen handbereik

altijd verslaafd geweest aan papier

als kind tekende ik futuristische autos

ik kon niet goed tekenen

ik schakelde over op schemas

schemas van alles

van cameraposities bij een filmscene

van politieke tegenstellingen economische reflecties

van muziekevoluties van voetbalopstellingen van romanplots

waarmee is het begonnen wat was mijn eerste schema

ik weet het niet meer

er staat een muur tussen de kindertijd de volwassenheid zegt beigbeder

wanneer in mijn leven schakelde ik over op de volwassenheid

over die vraag heb ik ook nog een schema gemaakt

tevergeefs het antwoord kwam niet naar voren

in potlood tekende ik een vierkant

rond de lamp zoemden muggen

ik had mijn sokken aangetrokken

wilhelma had mijn polsen met muggenmelk ingesmeerd

ze was de stad ingetrokken

ik had de hele dag geslapen

zij documenten opgesteld voor de advocatenpraktijk

het vierkant verdeelde ik onder in vier kleine vierkanten

binnen het vierkant tegen de randen aan tekende ik een cirkel

 

wilhelma kwam terug van haar uitstap

ze keek over mijn schouder

ik begrijp niet zei ik tot haar

voor het eerst sprak ik sinds haar aankomst in douala

stel ik ben een oude griek

stel ik voel de innerlijke noodzaak wiskunde te bedenken

de zijde van de kleine vierkanten is gelijk aan de straal van de cirkel

de oppervlakte van het grote vierkant bedraagt 4 maal straal maal straal

zo ver zou ik ook nog wel komen

de ingetekende cirkel is op zicht kleiner

op zicht ook groter dan de helft dan 2 maal straal maal straal

ik tekende een opstaande ruit binnen de cirkel

maar hoe kwamen die grieken dan bij 3 komma 14

pi maal straal maal straal

dat kan niemand toch vaststellen

wilhelma nam het papier in haar hand haar andere duim tussen haar lippen

ze stond op het terras na te denken

ik weet het ook niet zei ze

de volgende dag heeft ze me de hele geschiedenis van het getal pi gegeven

ze had het opgezocht

mijn aanvankelijke vraagstelling klopte niet

pi was niet ontstaan uit de zoektocht naar de oppervlakte van een cirkel

pi zei ze was de verhouding tussen de omtrek en de middellijn

2 maal straal maal pi de formule

archimedes had dat getal kunnen benaderen

hij tekende een regelmatige zeshoek net binnen een cirkel

wilhelma deed het hem na op hetzelfde stuk papier van de vorige avond

de lengte van de zijden was bekend

een andere zeshoek werd net groter

de cirkel raakte de zijden

ook hiervan was de omtrek berekenbaar

ze zat op haar knieen aan de tafel

ze had hem binnen gezet

ongeveer het gemiddelde van de omtrek van de zeshoeken

daar lag pi

de zaak assange hield julia in haar greep

ze miste geen enkel nieuwsfeit

las de lange artikelen over het fenomeen

een romanschrijver kon het zo boeiend niet bedenken zei ze

een ridder helemaal wit legt honderden duistere praktijken bloot

de witte ridder trekt zijn gewaden uit verkracht

toch volgens het zweedse recht

assange had zich altijd moeten verdedigen voor die zaak

onafgezien de gevolgen

zou zweden hem aan de vs uitgeleverd hebben ik geloof het niet

op een steunwebsite had julia twee wikileaks shirts gekocht

ze schreef twee bijdragen voor vrij nederland over de case

ze ondertekende met medestichtster wikiBelgium

de twee artikelen had ik nagelezen grondig herwerkt

herschreven ligt dichter bij de waarheid

julia maakte veel gedachtesprongen ineens

citeerde vaak uit schumpeter

kwam uit de kast als een volgeling van de econoom

dat was voor mij niet nieuw

mij verbaasde de geldingsdrang bij de getatoeëerde meid

de provocatieve toonaard

de oorspronkelijke tekst had geen lezer kunnen volgen

nadien had julia geen moeite meer teksten op te stellen

ze had gekeken naar geleerd van mijn correcties

ik ben blijven teksten van haar nalezen

moest nooit meer herschrijven

wilhelma stelde zich harder op voor assange

morris geloofde geen snars van de in zweden voorgelegde feiten

ik bevond me veeleer in de hoek van julia

had een gemengd beeld van assange

hij was een onderzoeksjournalist op zoek naar nieuwe methoden

hij stootte op wikinomics een bijzonder krachtige tool zei ik

alsof iemand als eerste moto een 1000 cc racemodel krijgt

hij kan nooit alle pk_s onder controle houden

mijn geloof in de kracht van wikinomics stond als een boom

tot op de dag van vandaag

zitten wij ook op een 1000 cc moto vroeg julia

onze website heeft niet zo een wereldwijde directe impact zei ik

minder explosieve content geen mensenlevens op het spel

het valt ons gemakkelijker de zaak emotioneel te beheersen

ik vertoonde barsten stond op springen

wikiBelgium lag niet aan de oorzaak

ik zat voor het eerst tegenover haar

haar naam ben ik vergeten haar gezicht ook

ze had bleekgroen gelakte nagels

ingelaers zo heette ze ik weet het weer

ik zat in de sofa

patiënten liggen in de sofa

ik was nog geen patient pas op

ik stond stijf van de coke trilde wat

ingelaers bleef kalm cool zelfs

ze vijlde haar groene nagels

of ze ervaring had met coke vroeg ik

als gebruiker of met patiënten vroeg ze

ik wist me even overweldigd liet niets merken

je psy hoeft niets te merken

alle twee zei ik

twee keer nee zei ze

net goed dacht ik

dan gaat ze niet met vooraf vastgelegde programmaatjes werken

ik waardeerde haar moed

ze durfde er zonder specifieke ervaring invliegen

ik moest niet denken speciaal te wezen

zij cool ik de klungel

ze vroeg of ik dagelijks nam

wat een vraag bromde ik

bent u eerder nihilistisch apathisch of vijandig vroeg ze

ik ademde uit door mijn neus hief mijn schouders

kon het me bommen

mijn attitude stond tussen ons in zei ze

beschrijf die attitude vroeg ik

dat moest zij aan mij vragen zei ze

er viel een stilte

heeft de coke je onbewogen gemaakt vroeg ze

kende je me dan voor ik nam vroeg ik

ik was zeker niet altijd zo geweest zei ze

wanneer dacht ik zelf dat ik veranderd was

ik had geen idee

probeer dan toch iets te zeggen

de coke had me veranderd dacht ik bij mezelf

het poeder had er veel tijd voor nodig gehad

vele jaren

de eerste jaren was er niets te merken

de psy wond zich op

mogen therapeuten zich opwinden

ik bedoel mogen ze dat tonen

zo snel

was ik zo geworden niet altijd zo geweest

was ik in een slag veranderd

was het een proces geweest een geleidelijke evolutie

liep deze nog steeds

niet iedereen ervoer mij als onbewogen

morris zei ik had mijn emoties nooit onder controle

ja dat zei morris

op een late nacht na veel whiskys

hij leek niet aangetast door de drank

hij kwam daarmee op de proppen

ik kon janken

na het eerste tumultueuze bezoek volgden nog meer praatsessies

sluit je ogen denk aan iets maakt je rustig vroeg ze

ik deed wat me gevraagd werd

ik dacht aan statistieken

ik kon uren naar statistieken staren

bnp per capita per land op cia world fact book

ik liet de landenlijst oplopen aflopen die functie vond ik gans gaaf

cijfers over ontwikkelingshulp over containertransport op oecd dot org

favoriete websites van mij

waarom maakt dat me rustig vroeg ze

hoe kon ik dat nou weten

ik besefte plots de statistieken als rustfactor

ik had hen altijd als informatieve bronnen beschouwd

de kranten geven niet alles weer zei ik

canada bijvoorbeeld beschikt over enorme olievoorraden

wist je dat neen dat wist ze niet

waarom maken zulke feiten mij rustig vroeg ze

zulke feiten an sich maken mij niet rustig zei ik

ze mogen mij alleen niet ontsnappen

wat bestaat moet ik weten begrijp je zei ik

ze knikte we komen daar later op terug zei ze

waarom vroeg ik wanneer

we maken bouwstenen aan zei ingelaers

de bouwstenen samen zullen je beschermen tegen drugs

ik schudde het hoofd ik begreep het niet

ik bekeek statistieken al jarenlang

de statistieken hadden mij nog nooit tegen de drugs beschermd

ik vertelde over mijn cijferhonger tijdens de tweede sessie

ik ging iets begrijpen daar in de sofa

mijn statistiekendorst maakte deel uit van mijn ziekte

voordien beschouwde ik het als rationeel gedrag

wat stelde de psy plots voor

zou dat deel van mijn ziekte een bouwsteen van de oplossing worden

ik moest iets zeggen kon dat niet zo laten gebeuren

mijn dorst naar statistieken had niets te maken met mijn honger naar coke

ik zei het haar ze schreef het op voor in de map

ergens moet dat dossier over mij nog bestaan

niemand zal het ooit lezen dossiers bestaan er bij de vleet

de praatsessies verwerden meestal zwijgsessies

ik plooide terug

keek naar het tapijt zij naar het plafond

hoe lang werd er gezwegen vijf minuten tien minuten ik weet het niet

af en toe wat brokken gesproken woord af en toe schreef ze iets op

de vierde of de vijfde keer bij haar ging ik uit mezelf spreken

wanneer hebben mensen nood aan therapie vroeg ik

moet therapie masseren bij het uitblijven van een echte oplossing

ik bedoel de mossad kidnapte oorlogsmisdadigers in zuid amerika

de israelieten verkozen deze acties boven praatsessies

om niet over te komen als een filosemiet ging ik verder

hebben de palestijnen in gaza een zielknijper nodig

of hebben ze recht op een staat

de ene oplossing hoeft de andere niet uit de sluiten zei de therapeute

ze kunnen naast elkaar bestaan

ik verzonk in gepeins

wil je hier nog iets over kwijt vroeg ze

kwijt wat een raar woord

ik wou niets meer kwijt geraken was al veel te veel kwijt

ik zei niets meer dat uur

de volgende sessies evenmin

het had iets kunnen uithalen

hoeveel sessies waren er meer nodig

er borrelde wat

ik zou gaan praten zijn

aan de coke ontleende ik kracht om mij af te sluiten

die zou uiteindelijk gebroken geworden zijn

ik hunkerde naar coke hunkerde naar kracht mij af te sluiten

iets waar ik behoefte aan had

doping als het ware

om wedstrijden te winnen

om wedstrijden niet meer te verliezen

na zeven of acht sessies hield de therapeute het voor bekeken

soms staan mensen verkeerd tegenover elkaar

dat valt niet meer goed te krijgen zei ze

ik dacht aan mijn kind

de therapeute kon me doorverwijzen als ik dat wenste